என்துறை – ஒரு கொண்டாட்டம்

என்துறை கூடுகைக்காக வெள்ளிக்கிழமை (ஆகஸ்டு 7, 2015) மாலை பென்சில்வேனியா மாகாணத்தின் ஈரி நகரின் வெளிப்புறத்தில் அமைந்திருந்த விடுதியில் குடும்பத்துடன் வந்துசேர்ந்தோம். என்துறை கூடுகை ஒவ்வொரு வருடமும் கோடைகாலத்தில் நடக்கின்றது. இது எட்டாவது கூடுகை.

என்துறை என்பது கேரளக்கடற்கரையிலிருந்து புலம்பெயர்ந்து அல்லது தற்காலிகமாக வேலைசார்ந்து அமெரிக்காவில் வசிக்கும் மக்களின் அமைப்பு. பொதுவாக இதன் அங்கத்தினர்களாக இருப்பது தூத்தூர் Thoothoor பகுதி சார்ந்த மக்கள். தூத்தூர் என்று சொல்லும்போது நீரோடியிலிருந்து இரமன்துறைக்கு இடைப்பட்ட எட்டு ஊர்கள். என்துறை என்பது “எண் துறை”. எண் என்பதை எட்டு என்றும், ஆங்கில எழுத்தில் சொல்லும்போது EN என்றும் சொல்லலாம். E என்பது இரயும்மன்துறையின் முதலெழுத்து. N நீரோடியின் முதலெழுத்து. எனவே என்துறை என்பது தூத்தூர் பகுதிசார்ந்த மக்களின் அமைப்பு என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். முதலில் இந்த அமைப்பிற்கு என்துறை என்று பெயர் வைத்த நமது மனம் கவர்ந்த பங்கி அச்சனுக்கு Erayumman Pankyநன்றி சொல்லவேண்டும். என்துறை ஒரு கலாபூர்வமான பெயர்.

எந்த அமைப்பையும் ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதி சார்ந்து குறுக்குவதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. எனவே என்துறை என்பதை எட்டு துறைகளின், கடற்கரை ஊர்களின், அமைப்பு என்றோ தூத்தூர் பகுதி மக்களின் அமைப்பு என்றோ சுருக்கி பொருள்கொள்வதில் அர்த்தமில்லை. என்துறை என்பது என்னுடைய கடற்கரை ஊர்.

இப்போது என்துறை என்பதை “கன்னியாகுமாரி கடலோர நண்பர்களின் அமைப்பு” என்று பெயர் மாற்றியதாக அறிந்தேன். இது கொள்கை சார்ந்த முடிவு. இதில் தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு எந்தவித அபிப்பிராய பேதங்களும் கிடையாது. தூத்தூர் பகுதி என்று மட்டும் சுருங்கி இருப்பதைவிட கன்னியாகுமாரி என்றிருப்பது இன்னும் சிறப்பானது. என்துறையின் நிர்வாகிகளும் கூடுகைக்கு செல்பவர்களும் இணைந்து எடுக்கும் முடிவு. நான் இப்போதுதான் முதல்முறையாக கலந்துகொண்டேன். எனவே என்துறையின் பெயர்மாற்றத்தை விமர்சனம் செய்ய எனக்கு எந்தவிதத்திலும் தார்மீக உரிமையும் கிடையாது. நான் எனது எண்ணவோட்டங்களை வெளிப்படையாக பதிவுசெய்ய விரும்புகின்றேன்.

என்துறை அமைப்பு குஜராத்தி அல்லது மலையாளிகளின் அமைப்புபோல் பொருளாதார ரீதியில் வலுவானதல்ல. நமது அமைப்பின் முக்கிய நோக்கமே வருடத்திற்கு ஒருமுறையாவது அமெரிக்காவிலிருக்கும் சொந்தங்களும் நண்பர்களும் ஒன்றாக இணைந்து மகிழ்க்கியாக இருப்பது மட்டுமே. பரந்துவிரிந்த அமெரிக்காவில் அனைவரையும் ஒரே இடத்தில் பார்ப்பது நாம் நமது ஊரில் இருப்பதுபோன்ற உணர்வைத் தருகின்றது. பலவருடங்கள் காணாமல் போன நண்பர்களை கண்டடையலாம். கனடாவிலிருந்து குடும்பத்துடன் வந்திருந்த ஐவியை Josephivy Vargheese நான் சந்தித்ததுபோல்.

பொருளாதார ரீதியாகப் பார்க்கும்போதுகூட, நாம் நம் கடற்கரை கிராமங்களுக்கு ஏதாவது செய்யவேண்டும். ஆனால் எளிமையான திட்டங்களைக்கூட நேர்மையாக செய்துமுடிப்பதற்கான அடிப்படை கட்டமைப்பு நம்மிடம் இல்லை என்பதே நான் இதுவரை கண்டது. சிறிய திட்டங்கள் கூட தோல்வியில் முடிந்ததை நான் கண்கூடாக கண்டிருக்கின்றேன். இதன் சிக்கல் என்பதே திட்டங்களை அனைத்து ஊர்களுக்கும் செயல்படுத்தவேண்டும். அது அவ்வளவு எளிதானதல்ல. ஒரு தனிப்பட்ட ஊர் என்றால் எளிதாக இருக்கும். நாங்கள் கடந்த ஆறு வருடங்களாக “வள்ளவிளை வெல்பேர் அசோசியேஷன்” வாயிலாக எந்த சிக்கலுமில்லாமல் சில திட்டங்களை நிறைவேற்றுவதுபோல். ஆனால் என்துறை அமைப்பிற்கு அது எளிதானதல்ல. பணம் விரயமாவதுதான் மிச்சம். எனவே கூடுகை என்று இதன் செயல்பாட்டை குறுக்குவதுதான் சரியானதாக இருக்கும். நமது ஒவ்வொரு டாலரும் நமது கடின உழைப்பில் சேர்ப்பது. அது எந்தவித பலனுமில்லாமல் வீணாவதை ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாது. ஆனாலும் வருங்காலத்தில் இது மாறலாம்.

நிலப்பரப்பு என்று பார்க்கும்போது எப்போதும் பொழியூர் கொல்லங்கோடு மற்றும் பருத்தியூரையும் தூத்தூர் பகுதியுடன் இணைத்து சொல்வதே சிறப்பானதாக இருக்கும். நாம் தூத்துர் என்பது தூத்தூர் பெரோனா. பொழியூரும் பருத்தியூரும் தூத்தூர் பெரோனாவின் ஒரு அங்கமாக இல்லாத காரணத்தால் அல்லது அது கேரளத்தில் இருப்பதால் அதை விட்டுவிட முடியாது. அதற்கு நாம் நமது வரலாற்றில் பின்னோக்கி சிறிது செல்லவேண்டும்.

நமக்கு தெரிந்தது சேர சோழ பாண்டியர்களை மட்டும்தான். நான்காவதாக ஒரு சிறிய சாம்ராஜ்யம் இருந்தது. ஆய் சாம்ராஜ்யம். இதன் தலைநகரம் விழிஞ்சம். நமது நிலப்பகுதி இதன் முக்கியமான ஒரு அங்கம். ஆய் சாம்ராஜ்யம் தனியாக செயல்பட்டு வந்தாலும் அதை சேரனோ பாண்டியனோ போரில் தோற்கடித்து அவர்களுடன் இணைத்துக்கொள்வார்கள். மீண்டும் ஆயர்கள் போரில் வென்று தனியாக ஆட்சி செய்வார்கள். அப்போதிருந்தே நமது நிலப்பரப்பு கேரளா மற்றும் தமிழகத்திற்கு இடையில் ஒரு இரண்டும்கெட்டானாகத்தான் இருந்துகொண்டிருக்கின்றது. பொழியூர் கேரளாவில். நாம் தமிழ்நாட்டில் இருந்தாலும் நமது பெரோனா கேரளாவில்.

இந்த வருட கூடுகைக்கு பதிமூன்று குடும்பங்கள் வருவதாக திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. விடுதிக்கு நாங்கள் வந்து சேரும்போது ஏழுமணி தாண்டியிருந்தது. அப்போது நல்ல வெயில். விடுதியின் முன் பெரிய இரண்டு ஆப்பிள் மரங்கள். நாங்கள் தங்கும் விடுதிக்குப்பக்கத்தில் இன்னொரு பழைய விடுதி பயன்படுத்தப்படாமல் கிடந்தது. அதுற்கு முன்னால் ஏழு எட்டு கார்கள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. எங்கள் காரையும் வரிசை தவறாமல் நிறுத்திவிட்டு வெளியில் வந்தபோது தங்கும் விடுதியின் வாசலில் இரண்டு தாய்மார்கள் குழந்தைகளோடு நின்றிருந்தார்கள்.

அங்கிருந்து “ஏய், ஈத்தன்” என்று சத்தம் கேட்டதும் நான் “ஹாய், ஈவா” என்று சொல்லிவிட்டு கையசைத்தேன். வெயிலில் பயணம் செய்ததால் நிழலில் நின்றவர்களை என்னால் தெளிவாக காணமுடியவில்லை. அதில் ஈவா இல்லை என்பதால் அவர்கள் உள்ளே சென்று ஈவாவை வெளியில் அனுப்பினார்கள். ஈத்தன் என்பது ஈவா மற்றும் பெனடிக்டின் Benadict Lazer குழந்தையின் பெயர்.

வெளியில் வந்த ஈவா எங்களுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அனில் Jesudas Jerome வந்தார். தெரிந்த முகம். அவரது அண்ணன் என்னுடைய நண்பர். அதைப்போல அவருடைய டீச்சர் அக்கா மார்த்தாண்டன்துறை பள்ளிநாட்களிலிருந்து எனக்கு நல்ல பழக்கம். எனவே அனிலுடன் எந்தவித தயக்கமுமில்லாமல் பேசமுடிந்தது. அனில் மட்டுமல்ல இந்த அமைப்பில் இருப்பவர்களில் பலரும் ஏதாவது ஒரு வழியில் சொந்தங்களாகத்தான் இருப்பார்கள்.

அனில் பேசும்போது மட்டும் வார்த்தைகளின் நடுவில், அசையில் ஒரு கிலோ கல்லைக் கட்டி தொங்கவிட்டது போல் ஒரு கனம் இருக்கும். “என்ன?” என்றால் “ன்ன” வெளியில் வர கொஞ்சம் நேரம் பிடிக்கும். ஆள் ரொம்ப சுறுசுறுப்பு. விடுதியினுள் சென்றதும் பல புதிய முகங்கள். அனைத்தும் பெண்களும் குழந்தைகளும். ஆண்கள் அனைவரும் பொருட்கள் வாங்க வெளியில் சென்றிருந்தார்கள். அனில் மட்டும் அனைவருக்கும் காவலுக்கு இருப்பதாக விளையாட்டாகச் சொன்னார்.

விடுதி பனிக்காலத்தில் செயல்படும் பனிச்சறுக்கு பொழுதுபோக்கிடம். விடுதியின் வெளிப்பக்கம் பனிச்சறுக்குவதற்கு ஏற்றாற்போல் சாய்வாக பச்சைப்புல்வெளியாக விரிந்துகிடந்தது. இதுபோன்ற மரத்தாலான கட்டமைப்பை நான் பார்த்திருக்கின்றேன். ஞாபகத்திற்கு வரவில்லை. விடுதி முழுவதும் வேட்டையாடுவதற்கு பயன்படுத்திய பழைய ஆயுதங்களை பார்வைக்காக வைத்திருந்தார்கள். சுவரில் ஒட்டப்பட்டிருந்த பாடம் செய்யப்பட மானின் தலை பரிதாபமாக எங்களையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. ஞாபகம் வந்தது. விடுதி ஆரிகன் மாகாணத்தின் மவுண்ட் ஹூட் டிம்பர் லாட்ஜை நினைவூட்டியது. சிறந்த ஏற்பாடுகளை செய்த அமைப்பின் செயலாளர் மார்ட்டோ கிரேஷியர் Marto Gracious Vincent பாராட்டிற்குரியவர்.

சிறிது நேரத்தில் வெளியில் சென்றிருந்தவர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்தார்கள். முதலில் ததேயூஸ் Tad Kamalappan வந்தார். என்னுடைய கணித ஆசான் டாக்டர் வில்பிரட் Vilfred Kamalappan சாரின் தம்பி. அவரைத்தொடர்ந்து அஜய் கோஷ், ஜஸ்டின், பெனடிக்ட் என்று வரிசையாக வந்தார்கள். ராபின்சன் Robinson Robert இன்னும் வீட்டிலிருந்தே வரவில்லை. மிகவும் இருட்டிவிட்டது. சிறிது பயமாகத்தான் இருந்தது. காரணம் ரோடு ரோலர்கோஸ்டர் போல இருந்தது. நான் வரும்போது எனது காரை ரோட்டின் நடுவில் பயத்தில் நிறுத்திவிட்டேன். தொடர்ச்சியாக இரண்டு மூன்று ரோலர் கோஸ்டர்கள். ரோடு குத்திட்டு கீழிறங்கி மேலேறியது. அதை தாண்டினால் கரடுமுரடான பாதை. எம்ஜியாரின் “என் கடமை” படமென்று ஞாபகம். அதில் காரின் டிக்கியில் கண்ணை கட்டிக்கொண்டு கிடந்து எம்ஜியார் வழிகாட்டுவாரே, அதுபோன்ற பாதை. ஆனாலும் ராபின்சன் தப்பி வந்துவிட்டான்.

இரவு வெகுநேரம் தாண்டி டோமியும் குடும்பமும் வந்து சேர்ந்தது. ததேயுஸ் மற்றும் டோமி Tomy Rhymond இருவரும் எங்கள் ஊர்களிலிருந்து முதன் முதலில் சாப்ட்வேர் வேலைக்காக அமெரிக்காவிற்கு வந்தவர்கள். இதே காலகட்டத்தில் (1996) ஐவியும் துபாயில் வேலையிலிருந்தான். வெளிநாடுகளில் நாங்களும் வேலை செய்யலாம் என்று நம்பிக்கையூட்டியவர்கள். எங்களின் வழிகாட்டிகள். இரவில் தலைவர் பெஞ்சமின் பிராங்கிளின் Benjamine Franklin Leon உரையைத்தொடந்து அனைவரும் குடும்பம் குடும்பமாக தங்களை அறிமுகப்படுத்திகொண்டார்கள். அடுத்தநாள் ப்ரெஸ்க்யூ ஐலண்ட் பார்க்கில் செல்வதாக தீர்மானம்.

சனிக்கிழமை ப்ரெஸ்க்யூ ஐலண்ட் பார்கில் சென்று சேர மதியம் ஆகிவிட்டது. பலருக்கும் அங்கிருந்த எட்டு ஏரிக்கரைகளில் எந்த கரையில் செல்வதென்று சிக்கல். முடிவில் ஆறு என்று முடிவானது. ஆறு என்றால் ஈரி ஏரியின் ஆறாவது கரை.

கடலில் குளிக்கும் உற்சாகத்தை சொல்லவா வேண்டும். தண்ணீர் மட்டும் உப்புகரிக்கவில்லை. நான் செல்லும்போது செக்யூரிட்டி கார்டு விசிலடித்துக்கொண்டிருந்தார். நமது ஆட்கள் அபாய எல்லையை தாண்டிவிட்டார்களாம். தொடர்ந்து எல்லை தாண்டல்தான். அவர் விசில் ஊதுவதை நிறுத்திவிட்டார். அதன்பிறகு சாப்பாடு, சிறிது கிரிக்கெட், குளியல், கைப்பந்தாட்டம், தொடர்ந்து குளியல். ததேயுஸும் அனிலும் அவர்களின் கைகளை குறுக்காக பிடித்திருந்தார்கள். நான் அவர்களின் கைகளில் மீது எனது வயிறு படும்படி சாடியதும் என்னை மறித்துப்போட்டார்கள். நல்ல டைவ். ததேயூஸ் சிறந்த கால்பந்தாட்ட வீரர்.

மாலையில் விடுதிக்குச்சென்றதும் மீண்டும் கைப்பந்து விளையாட்டு. நான் டென்னிஸ் செர்வ் போல் கைப்பந்தை செர்வ் செய்தேன். மார்ட்டோ கிரேஷியஸ் சிறந்த டென்னிஸ் வீரரென்று அப்போது எனக்கு தெரியாது. நானடித்த பந்து முதலில் வலையை கடக்கவில்லை. காரணம், என்னை குழியில் நிறுத்தியிருந்தார்கள் பாவிகள். சிறிது நேரத்தில் படம் எடுக்க என்னை தேடிவந்தார்கள். விளையாட்டை விட்டுச்செல்ல விருப்பமில்லை. அங்கு சென்றபோது, விடுதியின் வெளியில் ஆப்பிள் மரத்தின் பக்கத்தில் க்ரில் செய்வதற்கு அடுப்பில் கரித்துண்டங்கள் போட்டு மண்ணெண்ணெய் ஊற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

இன்னொரு இடத்தில் ஒரு பெரிய வட்டச் சட்டியில் தீ எரியவிடப்பட்டிருந்தது. அதில் சிறுவர்கள் மாஷ்மெல்லோவை நீண்ட கம்பியில் குத்தி தீயில் சூடாக்கி சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். நாங்கள் வைனும் கிழங்கும் மீன் கறியும் கிரில் செய்த சிக்கனும் சாப்பிட்டோம். சுவையான உணவை சமைத்த அனைவருக்கும் நாங்கள் நன்றிசொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கின்றோம்.

இரவில் தீச்சட்டியை ஆப்பிள் மரத்தின் பக்கத்தில் வைத்து அதைச்சுற்றி அனைவரும் உட்கார்ந்திருந்தோம். ததேயூஸ் “ஒவ்வொரு பூக்களுமே” பாடலை அழகாக பாடினார். ராபின்சன் மலையாளப்பாடல் பாடும்போது லயத்தில் அவனையறியாமல் கைவிரல்களால் காற்றில் அந்த பாடலை எழுதிக்கொண்டிருந்தான். கடைசியில் கையில் மை தீர்ந்தபோது பாடலை நிறுத்தினான். சசிகுமார், பிராங்கிளின் மற்றும் ஐவியின் மகன்கள் கையை தரையில் ஊன்றி இரண்டு காலையும் சுற்றிச்சுற்றி ஆடினார்கள். சசிகுமார் சிறந்த பூப்பந்து விளையாட்டு வீரர். இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு எங்கள் அமைப்பு நடத்திய பூப்பந்து விளையாட்டில் தொடர்ந்து இரண்டு வருடங்கள் சசிகுமாரும் அவரது அண்ணனும் வென்றார்கள். அனிலின் மகள் “லெட் இட் கோ” ப்ரோசன் படப்பாடலை பாடி நடனமாடினாள். பெனடிக்டின் மகன் பைபிள் கதையொன்று சொன்னான். சிறுவர் பட்டாளம் முழுவதும் கொண்டாட்டத்தின் உச்சத்திலிருந்தார்கள்.

அஜய் கோஷ் அனைத்தையும் கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்தார். மிகச்சிறந்த எழுத்தாளர், பத்திரிகையாளர். அமெரிக்காவிலிருந்து வெளிவரும் “ஏசியன் ஏஜ்” பத்திரிகையின் பொறுப்பாசிரியர். அவரது வீட்டுக்கு சென்றபோது படிப்பதற்கு கொடுத்த இரண்டு பத்திரிகைகளை மிகவும் பத்திரமாக வைத்திருக்கின்றேன்.

முடிவில் ஜஸ்டின் மோசஸ் பைபிள் நாடகத்தை மோனோ ஆக்டாக “நான் மோசஸ்” என்று பாடி நடித்துக்காட்டினார். ஜஸ்டின் Thomas Justin நமது கடற்கரையின் முதல் ஐஐடியன். அடுத்த தலைமுறை ஐஐடியன் நண்பர் சாபு Sabu Nicholas இல்லையென்றால் ஐஐடி என்ற கல்வி நிறுவனம் இருப்பதென்பதே நமக்கு தெரியாமல் போயிருக்கும். ஜஸ்டின் நடித்துக்காட்டிய மோசஸ் நாடகம் மிகச்சிறந்த குறியீடு. நாம் அனைவரும் மோசஸ்தான். இஸ்ரவேலின் தேர்ந்தெடுத்த மக்களை வழிநடத்திச்சென்ற மோசஸ் போல் நாமும் சிறந்த தாய் தந்தையராக இருந்து நமது குடும்பங்களை வழிநடத்திகொண்டிருக்கின்றோம். ஆனால் ஒரு அமைப்பாக நமது சமுதாயத்திற்கு நம்முடைய பங்களிப்பென்ன? என்னும் கேள்வி நமக்கு எழாமலில்லை. குறைந்த பட்சம் உயர்கல்விக்கான வழிகாட்டுதலையாவது செய்யவேண்டும்.

கடற்கரைகளிலிருந்து டோஃபல் மற்றும் கேட் நுழைவுத்தேர்வுகள் எழுதி வெளிநாட்டில் படிப்பவர்கள் மிகமிகக்குறைவு. ஐஐடி போன்ற உயர்கல்விக்கு செல்பவர்களும் மிகவும் குறைவு. நமது கவனத்தை சிறிது இதில் செலுத்துவதில் தவறில்லை. இதற்கு புனித யூதா கல்லூரியும் பொறுப்பேற்கவேண்டும். கல்லூரி நிர்வாகம் தமது கல்வியின் தரம் என்னவென்பதை சிறிது சுயபரிசோதனை செய்யவேண்டும்.

இரவு நெடுநேரம் வரை “கழுதை” சீட்டுவிளையாட்டு ஆடிக்கொண்டிருந்தோம். நானும் அனிலும் மட்டும் தோற்று தலையில் தொப்பி ஏற்றவில்லை. பிராங்கிற்கு கடைசிவரை விளையாட்டு பிடி கிடைக்கவில்லை.

அடுத்த நாள் ஞாயிறு வீடு திரும்புவதற்கான பரபரப்பு. அதனிடையில் ஒரு சிறு கூட்டம். அனைவரும் சேர்ந்து புதிய நிர்வாகிகளை தேர்ந்தெடுத்தார்கள். புதிய தலைவர் அனில். துணைத்தலைவர் மார்ட்டோ. செயலாளர் செயலாளர் ராபின்சன். பொருளாளர் சுஜாதா ஜஸ்டின் Sujatha Justin. இவர்கள் அனைவருக்கும் நம்முடைய வாழ்த்துக்கள்.

கூட்டம் முடிந்து அனைவரும் புகைப்படமெடுப்பதில் நெடுநேரம் செலவிட்டோம். பிரிந்து செல்ல மனமில்லை. அனைவரும் சென்றபிறகு நானும் ராபின்சனும் எங்கள் கார்களில் குடும்பங்களுடன் கிளம்பினோம். எங்களுக்குப்பின்னால் விடுதி பேச்சரவமற்று காட்டினுள் தனியாக ஆப்பிள் மர நிழலில் ஒரு யானைபோல் படுத்திருந்தது. எங்களுக்கு முன் செம்மண் பாதை நீண்டு வளைந்து சென்றது. வீட்டை அடைய இன்னும் ஏழு மணி நேரம் பயணம் செல்ல வேண்டும். அடுத்த முறை பத்து மணிநேர தொலைவென்றாலும் தயங்காமல் வரலாம்.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s