நெய்தல் கலைச்சொற்கள்

நெய்தல் கலைச்சொற்கள் இங்கே தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. துறைவன் (கிறிஸ்) மட்டுமல்லாது கொற்கை (ஜோ டி’குரூஸ்), ஆழிசூழ் உலகு(ஜோ டி’குரூஸ்), கண்ணீர் சமுத்திரம் (குறும்பனை சி பெர்லின்), நீந்திக்களித்த கடல்(குறும்பனை சி பெர்லின்), கடல் தண்ணி கரிக்குது(குறும்பனை சி பெர்லின்), கடல் நீர் நடுவே (கடிகை அருள்ராஜ்) ஆகிய நெய்தல் ஆக்கங்களிலுள்ள கலைச்சொற்களும் ஒருங்கே தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. நெய்தல் படைப்புகளில் ஏதேனும் வார்த்தைகள் புரியாமலிருந்தால் தெரியப்படுத்தவும். அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தங்களும் இங்கே தரப்படும்.

நெய்தல் கலைச்சொற்கள்

இனயம் துறைமுகம் – 3

அதானி குழுமம் குஜராத்தில் பல துறைமுகங்களை நிர்வகிக்கின்றது. இவற்றில் முக்கியமானது ஹஜிரா துறைமுகம். சில மாதங்களுக்கு முன்பு “ஹஜிரா மச்சிமார் சமிதி” என்னும் மீனவர் அமைப்பு ஹஜிரா துறைமுகத்தினால் 300 மீனவ குடும்பங்கள் இடம்பெயந்ததாகவும் மீன்பிடி தொழிலை செய்ய முடியாமல் தங்களின் பாரம்பரிய மீன்பிடித்தொழில் பாதிப்படைவதாகவும், சுற்றுச்சூழல் பாதிப்படைந்திருப்பதாகவும் வழக்கு தொடர்ந்தார்கள்.

இந்த வழக்கு தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்தில் 2016 ஜனவரி 28 நாள் விசாரணைக்கு வந்தது. முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் அதானி குழுமத்திற்கு ஆஜரானார். முடிவில் தேசிய பசுமை தீர்பாயம் அதானி குழுமத்திற்கு 25 கோடி ரூபாய் அபராதம் விதித்து தீர்ப்பளித்தது. சுற்றுச்சூழலுக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாகவும்,  மீனவர்களின் மீன்பிடித்தொழிலுக்கு எந்தவித பாதிப்பும் ஏற்படக்கூடாதென்றும், இனியும் இந்த துறைமுத்தில் எந்த வித விரிவாக்கமும் செய்யக்கூடாதென்றும், வழக்கு தொடர்ந்த ஹஜிரா மச்சிமார் சமிதிக்கு 8 லட்சம் ரூபாய் வழக்குச்செலவிற்கு அதானி குழுமம் கொடுக்கவேண்டுமென்றும்  பசுமை தீர்ப்பாயம் தன் தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளது.

இதைப்போல, விழிஞ்சம் துறைமுகத்திற்கு மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் கொடுத்த ஒப்புதல் செல்லுபடியாகாது என்று சுதந்திர மீனவர் கூட்டமைப்பு கேரள அரசிற்கு எதிராக தொடுத்த வழக்கு 2016 பெப்ருவரி 2 அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு வந்தது. இதை விசாரித்த உச்ச நீதிமன்றம் இன்னும் ஆறு வாரத்தில் தேசிய பசுமை தீர்பாயம் விசாரித்து தீர்ப்பளிக்க உத்தரவிட்டிருக்கின்றது. இன்னும் சில நாட்களில் முடிவு தெரிந்துவிடும். விழிஞ்சம் துறைமுகம் கட்ட 7525 கோடி ரூபாயில் கேரள அரசுடன் ஒப்பந்தம் போட்டிருப்பதும் அதானி குழுமம்தான்.

இவை ஒருபுறமிருக்க, இனயம் துறைமுகத்திற்கான எதிர்ப்பு உச்சகட்டத்தை எட்டியிருக்கின்றது. கடந்த 2016 பெப்ருவரி 29-ம் நாள் இனயம் துறைமுகத்தை எதிர்த்து இனயம் பகுதி மீனவர்கள் நாகர்கோயில் ஆட்சியர் அலுவலகத்தின் முன்பு நடந்த போராட்டத்தில் எட்டாயிரத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் பங்குகொண்டார்கள்.

குஜராத் ஹஜிரா துறைமுகப்பகுதியில் வெறும் 300 மீனவ குடும்பங்கள் தான் இடம்பெயரவேண்டியிருந்தது. இனயம் அப்படியல்ல, மக்கள் அடர்த்தியாக வாழும் பகுதி. நீரோடியிலிருந்து குளச்சல் வரை 2 லட்சத்திற்கும் அதிகமான கடலையும் மீனையும் நம்பியிருக்கும் மக்கள் வாழ்கின்றார்கள். வள்ளவிளையில் மட்டும் 2500 குடும்பங்களுக்கும் அதிகமான அனைத்து இன மக்களும் இருக்கின்றார்கள்.

வல்லார்பாடம் துறைமுகத்தில் வருடத்திற்கு சுமார் 3 மில்லியன் கன மீட்டர் அளவிற்கு வண்டல் படிகின்றது. [2.5 கிலோமீட்டர் நீளமும் 200மீட்டர் அகலமும் கொண்ட கால்வாயில் இரண்டு மாதத்தில் ஒரு மீட்டர் உயரத்திற்கு மணல் நிரம்பும்.] இந்த துறைமுகம் பொழிமுகத்தில் இருப்பதால் வண்டல் படிவு சிறிது அதிகம். பெரிய கப்பல்கள் வரவேண்டுமென்றால் தொடர்ந்து துறைமுகத்தை தினமும் இருபத்து நான்கு மணி நேரமும்  ஆழப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்கவேண்டும். அதற்கு வருடத்திற்கு 110 கோடி ரூபாய் அளவிற்கு செலவு செய்யவேண்டும். எப்போதும் அதன் ஆழம் 14.5 மீட்டருக்கு குறையாமல் வைத்திருக்கவேண்டும். இல்லையென்றால் பெரிய கப்பல்கள் கொழும்பு துறைமுகத்திற்கு சென்றுவிடும்.

2013 ஆகஸ்டு மாதம் கத்தார் நாட்டிலிருந்து இயற்கை எரிவாயு கொண்டுவந்த எம்.வி. வில் எனர்ஜி என்னும் கப்பல் துறைமுக கால்வாயில் வண்டல் படிந்து துறைமுகத்தினுள் செல்லமுடியாத நிலை. மூன்று கப்பல்கள் தொடர்ந்து ஒரு வாரகாலம் 14 மீட்டர் அளவிற்கு கால்வாயை ஆழப்படுத்திய பிறகுதான் எரிவாயுக்கப்பல் துறைமுகத்தினுள் செல்லமுடிந்தது. இதைப்போன்ற பெரிய கப்பல்கள் அடுத்தமுறை இந்த துறைமுகத்தில் வருவதற்கு சிறிது தயங்கும்.

தோண்டியெடுக்கப்படும் மணலும் களிமண்ணும் 20 கிலோமிட்டர் தொலைவில் கடலில் கொட்டப்படுகின்றது. [இதனால் மீன்வளவும் சுற்றுச்சூழலும் பாதிக்கும் என்பதை சொல்லித்தெரியவேண்டியதில்லை.] இவ்வாறு தூரத்தில் கொட்டப்படும் மணலும் களிமண்ணும் மீண்டும் ஒரு சில நாட்களில் துறைமுகத்தை நிறைக்கும். மீண்டும் அவற்றை தோண்டவேண்டும். இதற்குத்தான் வருடத்திற்கு 110 கோடி ரூபாய்.

இப்போது வல்லார்பாடத்தை அப்படியே விட்டுவிட்டு விழிஞ்சத்தையும் இனயத்தையும் குறிவைக்கின்றார்கள். ஆட்சியாளர்களின் தவறுகளுக்கு பொதுமக்கள் பலியாடுகளாவதில் வியப்பொன்றுமில்லை.

விழிஞ்சமும் இனயமும் அலையேற்றப்பகுதிகள். இந்த இரண்டு பகுதிகளிலும் வண்டல் அதிகமாக படியும். கடலை தொடர்ந்து ஆழப்படுத்தவேண்டும். இவற்றிற்கும் வல்லார்பாடத்தின் கதிதான் வரும். அரிய மணல் தாதுக்கள் நிறைந்த இனயம் பகுதியில் துறைமுகம் வந்தால் அது  மணல்கொள்ளையர்களுக்கு அல்வா துண்டம்தான். ஆனால் கதிர்வீச்சுத்தனிமங்கள் நிறைந்த தாதுமணல் ஒரு சிறந்த புற்றுநோய் பரப்பி.

இதைவிட கொடுமையானது கடற்கரைகள் காணாமல் போகும் அபாயம். விழிஞ்சம் துறைமுகத்தினால் அதற்கு கிழக்கிலிருக்கும் கடல் பகுதியில் அதிக வண்டல் படிந்து கிழக்குப்பகுதியிலிருக்கும் ஊர்களின் கடற்கரை நீண்டு பெரிதாகும். கடல் தூரத்தில் சென்றுவிடும். இந்த மணலை கடல் மேற்கு கடற்கரையிலிருந்து கொண்டுவரும். மேற்கிலிருக்கும் ஊர்களை கடல்கொள்ளும்.

எந்தவித திட்டமிடலுமில்லாமல் கட்டப்பட்ட, பயன்படுத்தமுடியாமல் கிடக்கும்  தேங்காய்பட்டணம் துறைமுகத்தினால் இரையும்மன்துறை மீனவ கிராமம் கடல்கொண்டு அழியும் நிலையிலிருப்பது இதற்கு சான்று. இதை சரிசெய்யக்கூட எந்த அரசும் எந்தவித  முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.

இதைப்போல் மிகப்பெரிய இனயம் துறைமுகம் வந்தால் தூத்தூர் தீபகற்ப ஊர்களை கடலில் ஆழத்தில் மூழ்கிச்சென்று தடவித்தான் பார்க்கவேண்டியிருக்கும். குறைந்த பட்சம் சாதரணமாக காணப்படும் கடற்கரையின் நீட்டல் குறுக்கத்தை ஆனியாடி காலகட்டத்தில் கடற்கரைக்கு வந்து பார்த்தாலே ஆட்சியாளர்களுக்கு தெரிந்துவிடும்.

கடந்த பெப்ருவரி மாதம் காதலர்தின வாரத்தில் ஒரு நாள் சில இந்திய கடற்படை அதிகாரிகள் கடற்கரை ஊர்களில் வந்து ஆழ்கடல் மீன்பிடி விசைப்படகு மீனவர்களை அழைத்து ஒரு கூட்டம் நடத்தினார்கள். கடல்வழியாக தீவிரவாதிகள் இந்தியாவில் ஊடுருவ உத்தேசித்திருப்பதாகவும் கடலில் சந்தேகப்படும்படியாக ஏதேனும் விசைப்படகுகளை கண்டால் நேவிக்கு தெரியப்படுத்தவேண்டுமென்று கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார்கள். நம் மீனவர்கள் கொச்சி குஜராத் ஆழ்கடல் பரப்பில் மீன்பிடிப்பவர்கள்.  மீனவர்கள் இந்திய கடற்படையின் ஊதியம் பெறாத ஒரு அங்கம். தற்போதைய மத்திய அரசு இந்த மீனவரகளின் வாழ்வாதாரத்தை சிதைக்கத்தான் இனயம் துறைமுகம் என்னும் பெயரில் வேடிக்கை காட்டுகின்றது.

இனயம் துறைமுக திட்டத்தை கைவிட்டுவிட்டு மீனவர்களின் வளர்ச்சிக்கு தேவையான மீன்பிடி துறைமுகங்கள் கட்டுவதே சரியானது. குளச்சல் மற்றும் தேங்காய்பட்டணம் மீன்பிடி துறைமுகங்களே அவர்களுக்கு தேவையானது. குறைந்தபட்சம் பலகோடி ரூபாய் செலவுசெய்து கட்டப்பட்ட தேங்காய்பட்டணம் மீன்பிடி துறைமுகத்தை முதலில் சரிசெய்வதே புத்திசாலித்தனமானது.

அரசு வேறு, அரசியல் வேறு. அரசியல் கட்சிகள் கொடுக்கும் வாக்குறுதிகளை அவை ஆட்சிப்பொறுப்பிற்கு வந்த பிறகு அவற்றை நிறைவேற்றுமா என்பதற்கு எந்தவித உத்திரவாதமும் இல்லை. காங்கிரஸ் ஆட்சியில் இருந்தபோது கூடங்குளத்தில் அணுவுலை வருவதை எதிர்த்த பிஜேபி, அது ஆட்சிக்கு வந்தபிறகு கூடங்குளம் மீதான அணுகுமுறை வேறுவிதமானது. கடந்த டிசம்பர் மாதம் ரஷ்யாவிற்கு பயணம் மேற்கொண்ட இந்திய பிரதமர் மோடியும் ரஷ்ய அதிபர் புடினும் 16 ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டனர். அதில் முக்கியமானது, 12 புதிய அணுவுலைகளை ரஷ்யாவிடமிருந்து வாங்குவதற்கான ஒப்பந்தம். இதில் இரண்டு அணுவுலைகள் கூடங்குளத்திற்கு. எனவே மக்கள் அதிக  கவனத்துடன் இருக்க வேண்டியிருக்கின்றது. இனயம் துறைமுகம் என்னும் பெயரில் மக்களின் வரிப்பணத்தை வீணடித்துக்கொண்டு மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை சிதைப்பதைத்தவிர வேறு நன்மையில்லை.

இது தொடர்பான முந்தைய பதிவுகள்:
குறிப்புகள்:

கடலின் நியதி – எழுத்தாளர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன்

தமிழ் இலக்கியத்தின் நட்சத்திர எழுத்தாளர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் துறைவனுக்கு எழுதிய விரிவான விமர்சனம்.

//

கடல் பற்றித் தமிழில் ஏராளமான கவிதைகள் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் கடற்புரத்து வாழ்க்கையைப் பற்றிய சிறுகதைகளும் நாவல்களும் மிகக்குறைவு. தோப்பில் முகமது மீரான், ஜோ டி குரூஸ் இருவரும் மீனவர்களின் வாழ்வியல் குறித்துச் சிறந்த நாவல்களை எழுதியிருக்கிறார்கள்.

வறீதையா கன்ஸ்தண்டீன் கடல் வளம் கற்பிக்கும் பேராசிரியர். தமிழகக் கடலோடிகளின் வாழ்க்கைப்பாட்டையும் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளையும் ஆராய்ந்து சிறப்பாக எழுதிவருகிறார்

அந்த வரிசையில் குமரிமாவட்ட மீனவர்களின் வாழ்க்கை குறித்துத் துறைவன் என்ற அற்புதமான நாவலை எழுதியிருக்கிறார் கிறிஸ்டோபர் ஆன்றணி.

//

முழுவதும் படிக்க: http://www.sramakrishnan.com/?p=5241

 

அன்னியப்படும் கடற்கரைகள் – 2

வரும் மார்ச் பதினொன்றாம் நாள் ஜப்பானின் ஃபுகுஷிமா அணுவுலையின்  ஐந்தாவது நினைவுதினம். ஃபுகுஷிமா அணுவுலை தன் கல்லறைத்தோட்டத்தில் கதிர்வீச்சை பரப்பிக்கொண்டு உருகிக்கிடக்கின்றது. ஃகுஷிமாவில் ஏற்பட்ட மிகவும் சக்தி வாய்ந்த பூகம்பத்தினால் ஏழு மீட்டர் உயரத்திற்கு சுனாமி அலைகள் உருவாகி ஃபுகுஷிமா அணுவுலையை தாக்கியதில் அந்த அணுவுலை வெடித்து அதிலிருந்து ஏற்பட்ட அணுக்கதிர்வீச்சினால் இரண்டு லட்சம் மக்கள் இடம்பெயர்ந்து இப்போது ஃபுகுஷிமா அணுவுலையைச் சுற்றிலும் 25 கிலோமிட்டர் சுற்றளவிற்கு மக்கள் நடமாட்டமில்லாத கதிர்வீச்சுப்பாலைவனமாகக் கிடக்கின்றது.

ஊர்விட்டுச்சென்றவர்கள் அரசாங்கள் திருப்பி அழைத்தும் கதிரிவீச்சிற்குப் பயந்து யாரும் திரும்பி வரவில்லை. சென்றுசேர்ந்த இடங்களில் வேர்பரப்பத் தொடங்கிவிட்டார்கள். ஐந்து வருடங்களுக்குப்பிறகும் பல குழந்தைகளுக்கு தைராய்டு புற்றுநோய் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.  ஐம்பது கிலோமீட்டருக்கு அப்பாலுள்ள மரம்செடிகளில் காற்றினால் பரவிய கதிவீச்சு தனிமங்கள் படிந்திருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

தற்போது இயங்காத அணுவுலைக்குப்பக்கத்தில் வெற்றுடலுடன் நாம் நின்றால் ஒரு மணி நேரத்தில் இறந்துவிடுவோம் என்றுசொன்னால் அதன் விபரீதம் எளிதில் புரியும். ஒரு சில நிமிடம் நின்றால் புற்றுநோய் உறுதி. எனவே அணுவுலையை பிரித்தெடுக்க ரோபோவை பயன்படுத்துகின்றார்கள்.

தினமும் ஆயிரக்கணக்கான லிட்டர் கதிரியக்கக்கழிவுநீர் கடலில் கலந்து அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மற்றும் கனடா வரை ஃபுகுஷிமா தன் கதிரியக்க எல்லையை விரிவுபடுத்திவிட்டது. அணுவுலை செயல்பட்டபோது அதிலிருந்து உபரியாகக்கிடைத்த கதிவீச்சு கழிவுநீரையும் தற்போது அணுவுலையை சுத்தம்செய்யும் கதிவீச்சு கழிவுநீரையும், கடலில் கலப்பது போக, பெரிய தொட்டிகளில் அடைத்து பூமிக்கடியில் சேமித்துவைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. பலமாதங்களுக்கு முன்பு அவற்றில் கசிவு ஏற்பட்டு நிலப்பரப்பெங்கும் அணுக்கதிர்வீசிக்கிடக்கின்றது.   தற்போதைய நிலவரப்படி ஃபுகுஷிமா கதிரியக்க கழிவுகளை அகற்றி சுத்தப்படுத்த இன்னும் நாற்பது வருடங்களாகும் என்று கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த விபத்தினால் ஏற்பட்ட இழப்பு 40 டிரில்லியன் யென், இந்திய மதிப்பில் 20 லட்சம் கோடி ரூபாய் என்று கணக்கிடப்பட்டிருக்கின்றது. கோடி கோடி கைக்கெட்டும் தூரம்தான். இது நமது கூடங்குளம் அணுவுலைகளை நிறுவுவதற்கு ஆகும் செலவை விட சுமார் 100 மடங்கு அதிகம்.

அணுவுலையை விட அணுவுலைக்கழிவுகளை அப்புறப்படுத்துவதுதான் மிகவும் சவாலானது. ஆபத்தும் அதிகம். ஃபுகுஷிமாவில் திர்வீச்சு கழிவுகளை அணுவுலைக்குப்பக்கத்தில் தொட்டிகளில் அடைத்தும் புதைத்தும் வைக்காமலிருந்திருந்தால் கதிர்விச்சு விபத்தின் தாக்கம் சற்று குறைவாக இருந்திருக்கும் என்று யோசிப்பதற்கு இயற்கை இடம்கொடுக்கவில்லை. ஆனால் முன்னெச்சரிக்கையாக, தற்போது பயன்பாட்டில் இல்லாத அமெரிக்காவின் ஹான்ஃபோடு அணுவுலை நமக்கு யோசிப்பதற்கு சிறிது சந்தர்ப்பத்தை கொடுத்திருக்கின்றது.

இரண்டாம் உலகப்போரில் வீசப்பட்ட அணுகுண்டிற்கு ஹான்ஃபோடு அணுவுலையின் பங்களிப்பு என்னவென்பதையும், கதிர்வீச்சு நீரை சேமித்துவைத்த தொட்டிகளில் ஏற்பட்ட கசிவின் பாதிப்பு ஆகியவற்றை முந்தைய கட்டுரையில் கண்டோம். ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தை தூய்மைப்படுத்தும் வேலைகள் 2060-ல் தான் முடியுமென்று கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அதற்கான செலவு  கூடங்குளம் அணுவுலைகளை நிறுவுவதற்கு ஆகும் செலவை விட சுமார் 50 மடங்கு அதிகம்.

ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தில் இரண்டு கல்லறைத்தோட்டங்கள் இருக்கின்றது. இறந்தவர்களை புதைப்பதற்காக அல்ல. கதிர்வீச்சு நீர் தொட்டிகளை புதைக்குமிடங்கள். ஹான்ஃபோடு வளாகம் ஆள்நடமாட்டமில்லாத 1500 கிலோமிட்டர் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்துகிடக்கும் பாலைவனத்தின் மத்தியில் இருக்கின்றது. தற்போது அண்டவெளியிலிருந்து கிராவிட்டேஷனல் வேவ்ஸ் என்னும் ஈர்ப்பு அலைகளை பெற்றுக்கொண்டிருக்கும் லைகோ ஆய்கவம் ஹான்ஃபோடு வளாகத்தின் ஓரத்தில் இருக்கின்றது. ஒரு ஒப்புமைக்காக, கூடங்குளத்தை சுற்றி வெறும் 16 கிலோமிட்டர் சுற்றளவிற்குள் சுமார் 70,000 (எழுபதாயிரம்) மக்கள் வசித்து வருகின்றார்கள்!

2013-ல் ஹான்ஃபோடு லைகோ ஆய்வகம் ஈர்ப்பு அலைகளை பெறத்தொடங்கிவிட்டது என்னும் செய்தி பரபரப்பாக பேசப்பட்டது. சிக்னல்கள் வந்தடைந்தது உண்மை. ஆனால் இதையொத்த சிக்னல்கள் 1900 மைல் தொலைவிலிருக்கும் லிவிங்க்ஸ்டன் லைகோ ஆய்வகத்திலும் வந்து சேர்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் வந்து சேரவில்லை. எனவே அந்த சிக்னல் ஈர்ப்பு அலைகள் இல்லையென்று முடிவுசெய்யப்பட்டது. ஹான்ஃபோடு லைகோ ஆய்வகத்தில் பெறப்பட்ட சிக்னலுக்கான காரணங்கள் அலசி ஆராயப்பட்டது. முடிவில் பலமைல் தொலைவிலிருந்த ஒரு சாலையில் ஏற்பட்ட லாரிவிபத்து என்று சொல்லப்பட்டது. எனவே அந்த சாலையை மூடிவிட்டதாகச் சொன்னார்கள். அந்த அளவிற்கு லைகோ ஆய்வாகவும்  அணுவுலை வளாகவும் நகரிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது.

2015 நவம்பர் மாதம் ஹான்ஃபோடு பகுதியில் சூறாவளிக்காற்று வீசியது. அப்போது ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தின் ஒரு பகுதியில் கதிர்வீச்சு நீர்படிந்த மணலையும் வேறு கழிவுகளையும் கல்லறைத்தோட்டத்தில் புதைப்பதற்காக கருப்புநிற பாலித்தீன் பைகளில் திறந்த வெளியில்  கட்டிவைத்திருந்தார்கள். சூறாவளிக்காற்று கருப்பு பாலித்தீன் பைகளை தூக்கியெடுத்து பத்து கிலோமீட்டர் தூரத்திலிருந்த ரூட்-4 நெடுஞ்சாலையில் கொண்டுபோட்டது பின்னர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இதன் காரணமாக எவ்வளவு கதிர்வீச்சு கழிவுகள் பொதுவெளியில் பரவியது என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.

அணுவுலைகளின் கதிர்வீச்சு நச்சுக்கழிவுகள் காற்றினால் பரவும் அபாயம் அதிகமாக இருக்கின்றது. குறிப்பாக ஐயோடின்-131 மற்றும் சீசியம்-137 ஆகியவை காற்றினாலும் நீரினாலும் எளிதில் பரவக்கூடியவை. ஐயோடின்-131-ன் கதிர்வீச்சு அளவு எட்டு நாட்களில் பாதியாக குறைந்துவிடும். ஆனால் சீசியம்-137-ன் அரைஆயுள், கதிர்வீச்சு அளவு பாதியாக குறையும் கால அளவு, 30 வருடங்கள். முழுமையாக இல்லாமலாக பல நூறு வருடங்களாகும். ஆற்றல் அழிவற்றது. அவை பலதலைமுறைக்கும் தொடர்ந்து புற்றுநோயை பரப்பிக்கொண்டிருக்கும். சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பு  ஹான்ஃபோடு வளாக கதிர்வீச்சுக்கழிவு கல்லறைத்தோட்டங்களினால் நேரடியான பாதிப்பு மட்டுமல்ல விலங்குகள் மற்றும் பறவைகளினால் கதிர்வீச்சுக்கழிவுகள் எவ்வாறு பரவுகின்றது என்பதற்கான அறிக்கையையும் கேட்டிருக்கின்றது.

ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகம் கொலம்பியா ஆற்றின் ஓரத்தில் இருப்பதால் சுனாமி குறித்தான பயமில்லை. அதுபோல் எனக்குத்தெரிந்து இதுவரை நிலநடுக்கமும் பதிவானதாத ஞாபகமில்லை. இருப்பினும் இயற்கையை யாரால் கட்டுப்படுத்தமுடியும்? இயறகைக்கு கூடங்குளமும் விதிவிலக்கல்ல.

கூடங்குளம் அணுவுலை ஃபுகுஷிமா அணுவுலை வெடிப்பிற்கு பின்னரான வடிவமைப்பென்பதால் அந்த குறைபாடுகள் அனைத்தும் கூடங்குளம் அணுவுலை நிர்மாணத்தில் சரிசெய்யப்பட்டிருப்பதாக அறிக்கைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. பாபா அணு ஆய்வு மையம் டிசம்பர் 2011-ல் ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டது. அதில், “கூடங்குளம் அணுவுலைக்கு பக்கத்திலிருக்கும், சுனாமியை உருவாக்கவல்ல பூகம்ப வெடிப்புக்கோடு (சுமத்ரா வெடிப்புக்கோடு) கூடங்குளத்திருந்து 1500 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இருக்கின்றது. எனவே  ஃபுகுஷிமாவில் ஏற்பட்டதைப் போல் சுனாமியும் பூகம்பமும் ஒரே நேரத்தில் வருவதற்கான வாய்ப்பில்லை” என்றும் “கூடங்குளம் பகுதியில் சுனாமி அல்லது புயலினால் ஏற்படும் அலைகளின்  அதிகபட்ச உயரம் கடல் பரப்பிலிருந்து 5.44 மீட்டர்கள். முக்கியமான கட்டுமாங்களும், அவசரகால மின்வினியோக கருவிகளும்  2மீட்டர் அதிக அளவில் 7.44 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கின்றது.” என்றும் சொல்லி நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகின்றது.

நிலநடுக்கமும் எட்டு மீட்டருக்கும் உயரமான சுனாமி அலைகளும் ஒரே நேரத்தில் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பில்லை என்பது நம்பக்கூடியதாகவே இருக்கட்டும். ஆனால் ஹான்போடில் நடந்ததுபோல் கழிவுநீர்கசிவிற்கும் சூறாவளிக்காற்றின் பாதிப்பிற்கும் அப்பாற்பட்டு கூடங்குளம் பாதுகாப்பாக இருக்கின்றதா என்பதையும் சிறிது கருத்தில்கொள்ள வேண்டியிருக்கின்றது.

சில நாட்களுக்கு முன்னர் அணுவிபத்து இழப்பீட்டுச் சட்டத்தில் இந்தியா கையெழுத்திட்டது ஞாபகமிருக்கலாம். ஆனால் அதுகுறித்து யாரும் கவலைப்பட்டிருக்கமாட்டார்கள். மக்கள் செறிவுள்ள கூடங்குளம் பகுதியில் அணுவுலை விபத்து நடந்தால் நஷ்டஈட்டுத்தொகையை இந்திய அரசு கொடுத்தாலென்ன வெளிநாடு கொடுத்தாலென்ன. அவனவன் எரியுடலுடனும் குற்றுயிருடன் புற்றுநோயுடனும் போராடுவதற்கே நேரம் சரியாக இருக்கும். தற்போது மணவாளக்குறிச்சி மணல் ஆலையினால் தென்மேற்கு கடற்கரை கிராம மக்கள் அதிக அளவில் புற்றுநோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்பதைக்கூட இதுவரை யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை. அவர்களும் எந்தவித இழப்பீடும் இல்லாமல்தான் புற்றுநோயுடன் போராடுகின்றார்கள்.

ஆனால் அணுவிபத்து இழப்பீட்டுச் சட்டத்தில் கையெழுத்திட்டபோது உலக அணுசக்தி கழகத்திடம் இந்தியா கையளித்த “இந்தியாவின் அணுசக்தி மின்சாரம்” என்னும் அறிக்கை இணையதில் கிடைக்கின்றது. அதில், அணுவுலைகளிலிருந்தும் மறுசுழற்சி நிலையங்களிலிருந்தும் பெறப்படும் கதிரியக்கக் கழிவுகள் பதப்படுத்தப்பட்டு அந்ததந்த அணுவுலை வளாகங்களில் சேமித்து வைக்கப்படும். இந்த களஞ்சியங்களிலிருந்து அதிக அளவு கதிரியக்கமும் அதிக ஆயுட்காலம் கொண்ட கழிவுகளை இறுதியில் எவ்வாறு அகற்றவேண்டும் என்னும் ஆராய்ச்சி பாபா அணுசக்தி மையத்தில் நடந்துகொண்டிருக்கின்றது.

இந்த ஆராய்ச்சி இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, அனைத்து நாடுகளிலும் பல பதிற்றாண்டுகளாக நடந்துக்கொண்டிருக்கின்றது. எந்தவித தீர்வும் இதுவரை கண்டடையப்படவில்லை. ஃபுகுஷிமா மற்றும் ஹான்போடு போல் அனைத்து அணுவுலை  வளாகங்களிலும் கழிவுகளை கொள்கலன்களில் சேமித்தும் புதைத்தும்தான் வைத்திருக்கின்றார்கள். கூடங்குளத்திலும் தொட்டியில் சேமித்தும் பாதுகாப்பு குழிதோண்டி புதைத்தும் வைப்பார்கள். கசிவையும் காற்றையும் யார் கட்டுப்படுத்துவது?

இந்தியாவின் அறிவுஜீவிகளும், மேட்டிமைவாதிகளும் கூடங்குளம் அணுவுலைப்பூங்கா  இந்தியாவின் வளர்ச்சியின் மைல்கல் என்று பிரகடனப்படுத்திவிட்டார்கள். கூடங்குளம் அணுவுலைப்பூங்கா நிஜத்தில் ஒரு கல்லறைப்பூங்கா. இந்த கல்லறைத்தோட்டம்  மீனவர்களுக்கு மட்டுமானதல்ல, நம் அனைவருக்கும் நமது சந்ததிகளுக்கும் சொந்தமானது. இந்திய தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் ஒரு எளிய நினைவுச்சின்னம்.

நாள்: மார்ச் 2, 2016
References:

1. http://www.world-nuclear.org/information-library/country-profiles/countries-g-n/india.aspx

8. http://www.tri-cityherald.com/news/local/hanford/article61710052.html

9. http://www.livescience.com/38844-fukushima-radioactive-water-leaks.html

10. http://www.world-nuclear.org/information-library/safety-and-security/safety-of-plants/fukushima-accident.aspx

11. http://archive.tehelka.com/story_main31.asp?filename=Ne230607home_next_SR.asp