அன்னியப்படும் கடற்கரைகள் – 2

வரும் மார்ச் பதினொன்றாம் நாள் ஜப்பானின் ஃபுகுஷிமா அணுவுலையின்  ஐந்தாவது நினைவுதினம். ஃபுகுஷிமா அணுவுலை தன் கல்லறைத்தோட்டத்தில் கதிர்வீச்சை பரப்பிக்கொண்டு உருகிக்கிடக்கின்றது. ஃகுஷிமாவில் ஏற்பட்ட மிகவும் சக்தி வாய்ந்த பூகம்பத்தினால் ஏழு மீட்டர் உயரத்திற்கு சுனாமி அலைகள் உருவாகி ஃபுகுஷிமா அணுவுலையை தாக்கியதில் அந்த அணுவுலை வெடித்து அதிலிருந்து ஏற்பட்ட அணுக்கதிர்வீச்சினால் இரண்டு லட்சம் மக்கள் இடம்பெயர்ந்து இப்போது ஃபுகுஷிமா அணுவுலையைச் சுற்றிலும் 25 கிலோமிட்டர் சுற்றளவிற்கு மக்கள் நடமாட்டமில்லாத கதிர்வீச்சுப்பாலைவனமாகக் கிடக்கின்றது.

ஊர்விட்டுச்சென்றவர்கள் அரசாங்கள் திருப்பி அழைத்தும் கதிரிவீச்சிற்குப் பயந்து யாரும் திரும்பி வரவில்லை. சென்றுசேர்ந்த இடங்களில் வேர்பரப்பத் தொடங்கிவிட்டார்கள். ஐந்து வருடங்களுக்குப்பிறகும் பல குழந்தைகளுக்கு தைராய்டு புற்றுநோய் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.  ஐம்பது கிலோமீட்டருக்கு அப்பாலுள்ள மரம்செடிகளில் காற்றினால் பரவிய கதிவீச்சு தனிமங்கள் படிந்திருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

தற்போது இயங்காத அணுவுலைக்குப்பக்கத்தில் வெற்றுடலுடன் நாம் நின்றால் ஒரு மணி நேரத்தில் இறந்துவிடுவோம் என்றுசொன்னால் அதன் விபரீதம் எளிதில் புரியும். ஒரு சில நிமிடம் நின்றால் புற்றுநோய் உறுதி. எனவே அணுவுலையை பிரித்தெடுக்க ரோபோவை பயன்படுத்துகின்றார்கள்.

தினமும் ஆயிரக்கணக்கான லிட்டர் கதிரியக்கக்கழிவுநீர் கடலில் கலந்து அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மற்றும் கனடா வரை ஃபுகுஷிமா தன் கதிரியக்க எல்லையை விரிவுபடுத்திவிட்டது. அணுவுலை செயல்பட்டபோது அதிலிருந்து உபரியாகக்கிடைத்த கதிவீச்சு கழிவுநீரையும் தற்போது அணுவுலையை சுத்தம்செய்யும் கதிவீச்சு கழிவுநீரையும், கடலில் கலப்பது போக, பெரிய தொட்டிகளில் அடைத்து பூமிக்கடியில் சேமித்துவைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. பலமாதங்களுக்கு முன்பு அவற்றில் கசிவு ஏற்பட்டு நிலப்பரப்பெங்கும் அணுக்கதிர்வீசிக்கிடக்கின்றது.   தற்போதைய நிலவரப்படி ஃபுகுஷிமா கதிரியக்க கழிவுகளை அகற்றி சுத்தப்படுத்த இன்னும் நாற்பது வருடங்களாகும் என்று கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த விபத்தினால் ஏற்பட்ட இழப்பு 40 டிரில்லியன் யென், இந்திய மதிப்பில் 20 லட்சம் கோடி ரூபாய் என்று கணக்கிடப்பட்டிருக்கின்றது. கோடி கோடி கைக்கெட்டும் தூரம்தான். இது நமது கூடங்குளம் அணுவுலைகளை நிறுவுவதற்கு ஆகும் செலவை விட சுமார் 100 மடங்கு அதிகம்.

அணுவுலையை விட அணுவுலைக்கழிவுகளை அப்புறப்படுத்துவதுதான் மிகவும் சவாலானது. ஆபத்தும் அதிகம். ஃபுகுஷிமாவில் திர்வீச்சு கழிவுகளை அணுவுலைக்குப்பக்கத்தில் தொட்டிகளில் அடைத்தும் புதைத்தும் வைக்காமலிருந்திருந்தால் கதிர்விச்சு விபத்தின் தாக்கம் சற்று குறைவாக இருந்திருக்கும் என்று யோசிப்பதற்கு இயற்கை இடம்கொடுக்கவில்லை. ஆனால் முன்னெச்சரிக்கையாக, தற்போது பயன்பாட்டில் இல்லாத அமெரிக்காவின் ஹான்ஃபோடு அணுவுலை நமக்கு யோசிப்பதற்கு சிறிது சந்தர்ப்பத்தை கொடுத்திருக்கின்றது.

இரண்டாம் உலகப்போரில் வீசப்பட்ட அணுகுண்டிற்கு ஹான்ஃபோடு அணுவுலையின் பங்களிப்பு என்னவென்பதையும், கதிர்வீச்சு நீரை சேமித்துவைத்த தொட்டிகளில் ஏற்பட்ட கசிவின் பாதிப்பு ஆகியவற்றை முந்தைய கட்டுரையில் கண்டோம். ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தை தூய்மைப்படுத்தும் வேலைகள் 2060-ல் தான் முடியுமென்று கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அதற்கான செலவு  கூடங்குளம் அணுவுலைகளை நிறுவுவதற்கு ஆகும் செலவை விட சுமார் 50 மடங்கு அதிகம்.

ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தில் இரண்டு கல்லறைத்தோட்டங்கள் இருக்கின்றது. இறந்தவர்களை புதைப்பதற்காக அல்ல. கதிர்வீச்சு நீர் தொட்டிகளை புதைக்குமிடங்கள். ஹான்ஃபோடு வளாகம் ஆள்நடமாட்டமில்லாத 1500 கிலோமிட்டர் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்துகிடக்கும் பாலைவனத்தின் மத்தியில் இருக்கின்றது. தற்போது அண்டவெளியிலிருந்து கிராவிட்டேஷனல் வேவ்ஸ் என்னும் ஈர்ப்பு அலைகளை பெற்றுக்கொண்டிருக்கும் லைகோ ஆய்கவம் ஹான்ஃபோடு வளாகத்தின் ஓரத்தில் இருக்கின்றது. ஒரு ஒப்புமைக்காக, கூடங்குளத்தை சுற்றி வெறும் 16 கிலோமிட்டர் சுற்றளவிற்குள் சுமார் 70,000 (எழுபதாயிரம்) மக்கள் வசித்து வருகின்றார்கள்!

2013-ல் ஹான்ஃபோடு லைகோ ஆய்வகம் ஈர்ப்பு அலைகளை பெறத்தொடங்கிவிட்டது என்னும் செய்தி பரபரப்பாக பேசப்பட்டது. சிக்னல்கள் வந்தடைந்தது உண்மை. ஆனால் இதையொத்த சிக்னல்கள் 1900 மைல் தொலைவிலிருக்கும் லிவிங்க்ஸ்டன் லைகோ ஆய்வகத்திலும் வந்து சேர்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் வந்து சேரவில்லை. எனவே அந்த சிக்னல் ஈர்ப்பு அலைகள் இல்லையென்று முடிவுசெய்யப்பட்டது. ஹான்ஃபோடு லைகோ ஆய்வகத்தில் பெறப்பட்ட சிக்னலுக்கான காரணங்கள் அலசி ஆராயப்பட்டது. முடிவில் பலமைல் தொலைவிலிருந்த ஒரு சாலையில் ஏற்பட்ட லாரிவிபத்து என்று சொல்லப்பட்டது. எனவே அந்த சாலையை மூடிவிட்டதாகச் சொன்னார்கள். அந்த அளவிற்கு லைகோ ஆய்வாகவும்  அணுவுலை வளாகவும் நகரிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது.

2015 நவம்பர் மாதம் ஹான்ஃபோடு பகுதியில் சூறாவளிக்காற்று வீசியது. அப்போது ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தின் ஒரு பகுதியில் கதிர்வீச்சு நீர்படிந்த மணலையும் வேறு கழிவுகளையும் கல்லறைத்தோட்டத்தில் புதைப்பதற்காக கருப்புநிற பாலித்தீன் பைகளில் திறந்த வெளியில்  கட்டிவைத்திருந்தார்கள். சூறாவளிக்காற்று கருப்பு பாலித்தீன் பைகளை தூக்கியெடுத்து பத்து கிலோமீட்டர் தூரத்திலிருந்த ரூட்-4 நெடுஞ்சாலையில் கொண்டுபோட்டது பின்னர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இதன் காரணமாக எவ்வளவு கதிர்வீச்சு கழிவுகள் பொதுவெளியில் பரவியது என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.

அணுவுலைகளின் கதிர்வீச்சு நச்சுக்கழிவுகள் காற்றினால் பரவும் அபாயம் அதிகமாக இருக்கின்றது. குறிப்பாக ஐயோடின்-131 மற்றும் சீசியம்-137 ஆகியவை காற்றினாலும் நீரினாலும் எளிதில் பரவக்கூடியவை. ஐயோடின்-131-ன் கதிர்வீச்சு அளவு எட்டு நாட்களில் பாதியாக குறைந்துவிடும். ஆனால் சீசியம்-137-ன் அரைஆயுள், கதிர்வீச்சு அளவு பாதியாக குறையும் கால அளவு, 30 வருடங்கள். முழுமையாக இல்லாமலாக பல நூறு வருடங்களாகும். ஆற்றல் அழிவற்றது. அவை பலதலைமுறைக்கும் தொடர்ந்து புற்றுநோயை பரப்பிக்கொண்டிருக்கும். சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பு  ஹான்ஃபோடு வளாக கதிர்வீச்சுக்கழிவு கல்லறைத்தோட்டங்களினால் நேரடியான பாதிப்பு மட்டுமல்ல விலங்குகள் மற்றும் பறவைகளினால் கதிர்வீச்சுக்கழிவுகள் எவ்வாறு பரவுகின்றது என்பதற்கான அறிக்கையையும் கேட்டிருக்கின்றது.

ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகம் கொலம்பியா ஆற்றின் ஓரத்தில் இருப்பதால் சுனாமி குறித்தான பயமில்லை. அதுபோல் எனக்குத்தெரிந்து இதுவரை நிலநடுக்கமும் பதிவானதாத ஞாபகமில்லை. இருப்பினும் இயற்கையை யாரால் கட்டுப்படுத்தமுடியும்? இயறகைக்கு கூடங்குளமும் விதிவிலக்கல்ல.

கூடங்குளம் அணுவுலை ஃபுகுஷிமா அணுவுலை வெடிப்பிற்கு பின்னரான வடிவமைப்பென்பதால் அந்த குறைபாடுகள் அனைத்தும் கூடங்குளம் அணுவுலை நிர்மாணத்தில் சரிசெய்யப்பட்டிருப்பதாக அறிக்கைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. பாபா அணு ஆய்வு மையம் டிசம்பர் 2011-ல் ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டது. அதில், “கூடங்குளம் அணுவுலைக்கு பக்கத்திலிருக்கும், சுனாமியை உருவாக்கவல்ல பூகம்ப வெடிப்புக்கோடு (சுமத்ரா வெடிப்புக்கோடு) கூடங்குளத்திருந்து 1500 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இருக்கின்றது. எனவே  ஃபுகுஷிமாவில் ஏற்பட்டதைப் போல் சுனாமியும் பூகம்பமும் ஒரே நேரத்தில் வருவதற்கான வாய்ப்பில்லை” என்றும் “கூடங்குளம் பகுதியில் சுனாமி அல்லது புயலினால் ஏற்படும் அலைகளின்  அதிகபட்ச உயரம் கடல் பரப்பிலிருந்து 5.44 மீட்டர்கள். முக்கியமான கட்டுமாங்களும், அவசரகால மின்வினியோக கருவிகளும்  2மீட்டர் அதிக அளவில் 7.44 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கின்றது.” என்றும் சொல்லி நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகின்றது.

நிலநடுக்கமும் எட்டு மீட்டருக்கும் உயரமான சுனாமி அலைகளும் ஒரே நேரத்தில் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பில்லை என்பது நம்பக்கூடியதாகவே இருக்கட்டும். ஆனால் ஹான்போடில் நடந்ததுபோல் கழிவுநீர்கசிவிற்கும் சூறாவளிக்காற்றின் பாதிப்பிற்கும் அப்பாற்பட்டு கூடங்குளம் பாதுகாப்பாக இருக்கின்றதா என்பதையும் சிறிது கருத்தில்கொள்ள வேண்டியிருக்கின்றது.

சில நாட்களுக்கு முன்னர் அணுவிபத்து இழப்பீட்டுச் சட்டத்தில் இந்தியா கையெழுத்திட்டது ஞாபகமிருக்கலாம். ஆனால் அதுகுறித்து யாரும் கவலைப்பட்டிருக்கமாட்டார்கள். மக்கள் செறிவுள்ள கூடங்குளம் பகுதியில் அணுவுலை விபத்து நடந்தால் நஷ்டஈட்டுத்தொகையை இந்திய அரசு கொடுத்தாலென்ன வெளிநாடு கொடுத்தாலென்ன. அவனவன் எரியுடலுடனும் குற்றுயிருடன் புற்றுநோயுடனும் போராடுவதற்கே நேரம் சரியாக இருக்கும். தற்போது மணவாளக்குறிச்சி மணல் ஆலையினால் தென்மேற்கு கடற்கரை கிராம மக்கள் அதிக அளவில் புற்றுநோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்பதைக்கூட இதுவரை யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை. அவர்களும் எந்தவித இழப்பீடும் இல்லாமல்தான் புற்றுநோயுடன் போராடுகின்றார்கள்.

ஆனால் அணுவிபத்து இழப்பீட்டுச் சட்டத்தில் கையெழுத்திட்டபோது உலக அணுசக்தி கழகத்திடம் இந்தியா கையளித்த “இந்தியாவின் அணுசக்தி மின்சாரம்” என்னும் அறிக்கை இணையதில் கிடைக்கின்றது. அதில், அணுவுலைகளிலிருந்தும் மறுசுழற்சி நிலையங்களிலிருந்தும் பெறப்படும் கதிரியக்கக் கழிவுகள் பதப்படுத்தப்பட்டு அந்ததந்த அணுவுலை வளாகங்களில் சேமித்து வைக்கப்படும். இந்த களஞ்சியங்களிலிருந்து அதிக அளவு கதிரியக்கமும் அதிக ஆயுட்காலம் கொண்ட கழிவுகளை இறுதியில் எவ்வாறு அகற்றவேண்டும் என்னும் ஆராய்ச்சி பாபா அணுசக்தி மையத்தில் நடந்துகொண்டிருக்கின்றது.

இந்த ஆராய்ச்சி இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, அனைத்து நாடுகளிலும் பல பதிற்றாண்டுகளாக நடந்துக்கொண்டிருக்கின்றது. எந்தவித தீர்வும் இதுவரை கண்டடையப்படவில்லை. ஃபுகுஷிமா மற்றும் ஹான்போடு போல் அனைத்து அணுவுலை  வளாகங்களிலும் கழிவுகளை கொள்கலன்களில் சேமித்தும் புதைத்தும்தான் வைத்திருக்கின்றார்கள். கூடங்குளத்திலும் தொட்டியில் சேமித்தும் பாதுகாப்பு குழிதோண்டி புதைத்தும் வைப்பார்கள். கசிவையும் காற்றையும் யார் கட்டுப்படுத்துவது?

இந்தியாவின் அறிவுஜீவிகளும், மேட்டிமைவாதிகளும் கூடங்குளம் அணுவுலைப்பூங்கா  இந்தியாவின் வளர்ச்சியின் மைல்கல் என்று பிரகடனப்படுத்திவிட்டார்கள். கூடங்குளம் அணுவுலைப்பூங்கா நிஜத்தில் ஒரு கல்லறைப்பூங்கா. இந்த கல்லறைத்தோட்டம்  மீனவர்களுக்கு மட்டுமானதல்ல, நம் அனைவருக்கும் நமது சந்ததிகளுக்கும் சொந்தமானது. இந்திய தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் ஒரு எளிய நினைவுச்சின்னம்.

நாள்: மார்ச் 2, 2016
References:

1. http://www.world-nuclear.org/information-library/country-profiles/countries-g-n/india.aspx

8. http://www.tri-cityherald.com/news/local/hanford/article61710052.html

9. http://www.livescience.com/38844-fukushima-radioactive-water-leaks.html

10. http://www.world-nuclear.org/information-library/safety-and-security/safety-of-plants/fukushima-accident.aspx

11. http://archive.tehelka.com/story_main31.asp?filename=Ne230607home_next_SR.asp

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s