இனயம் துறைமுகம் – 5

பாரத நாடு என்ற வங்காளச்சிறுகதை தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு சொல்வனம் இலக்கிய இதழில் வெளியாகியிருக்கின்றது. அதன் கதைச்சுருக்கம்.

அண்டா ஹால்ட் என்று ஒரு இரயில் நிலையம். பல இரயில்கள் அந்தவழியாகச்செல்லும். ஆனால் எப்போதாவது ஒரு இரயில் காலையுணவிற்காக அந்த நிலையத்தில் நின்று செல்லும். காலையுணவிற்காக கொடுக்கப்படும் முட்டையின் தோடுகள் அந்த நிலையத்திற்கு பக்கத்தில் மலைபோல் குவிந்து கிடந்ததனால் இரயில் நிலயத்திற்கு அந்த பெயர்.
இரயில் நிலையத்திற்கு பக்கத்தில் இரண்டு குன்றுகளுக்கு நடுவிலிருந்த கிராமத்தில் மகதோ இன மக்கள் வசித்துவந்தார்கள். அந்த கிராமத்தில் கோழிகள் அதிக அளவில் வளர்க்கப்பட்டது. அவர்கள் கோழிமுட்டைகளை ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் தூரத்திலிருந்த சந்தையில் கொண்டுசென்று விற்றார்கள். இரயில் நிலையத்திற்கும் அவர்களுக்கும் எந்தவித தொடர்புமில்லை.
இரயில் நிலயத்துக்கு பக்கத்தில் போர்கைதிகளுக்கான முகாம் ஒன்றிருந்தது. அதில் இத்தாலிய போர்கைதிகள் சிறைவைக்கப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்களை சில சமயம் அந்த முகாமிலிருந்து வேறு முகாமிற்கு மாற்றுவார்கள். அவர்களை கொண்டுசெல்லும் இரயில் அண்டா ஹால்ட் இரயில் நிலையத்தில் காலையுணவிற்காக நின்று செல்லும். அனைவரும் இறங்கி காலையுணவை உண்பார்கள். அவர்களை துப்பாக்கி ஏந்திய இராணுவ வீரர்கள் காவல்காப்பார்கள்.
பலநாட்களுக்குப்பிறகு அந்த நிலையத்தில் அனைத்து இரயில்களும் நின்று சென்றது. எனவே பெரிய பிளாட்பாரம் அமைக்கப்பட்டது. இந்த இரயில் நிலையத்தில் மகதோக்கள் யாரும் வருவதில்லை. இரயில் நிலையத்தை ஒட்டிய பகுதியில் அவர்கள் மக்காச்சோளம் பயிரிட்டார்கள். மலைச்சரிவில் பீர்க்கங்காய், கத்திரிக்காய் போன்ற காய்கறிகளை பயிர்செய்தார்கள்.
ஒரு நாள் அமெரிக்க சிப்பாய்களை ஏந்திய இரயில் அந்த நிலையத்தில் காலையுணவிற்காக வந்து நின்றது. சிவப்பு நிற அமெரிக்கர்கள் தோலுரித்த முட்டையையும் ரொட்டியையும் உண்பதை இரயில் நிலையத்திற்கு வெளியில் போடப்பட்டிருந்த முள்வேலிக்கு வெளியிலிருந்து வேடிக்கைபார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவன் கோவணம் மட்டும் கட்டியிருந்தான். ஒரு இராணுவவீரன் அந்தச் சிறுவனை விரட்டியபோது சிறுவன் பயந்து ஓடிவிட்டான். அடுத்தமுறை அந்த இரயில் வந்தபோது அந்த சிறுவன் மீண்டும் அவர்களை வேடிக்கைபார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவனுடன் அவனைவிட பெரியசிறுவனையும் அழைத்து வந்திருந்தான்.
இவர்களை அசிங்கம் என்று சொல்லி ஒரு இராணுவவீரன் விரட்டுகின்றான். அசிங்கம் என்னும் சொல் அவர்களுக்கு தெரியாதது. மகதோ மக்கள் விவசாயம் செய்கின்றார்கள். அம்பெறிந்து புனுகுப்பூனை வேட்டையாடுகின்றார்கள். மதுதயாரித்து குடிக்கின்றார்கள். தேவைப்பட்டால் நெஞ்சு நிமிர்ந்து எதிர்த்து நிற்கின்றார்கள். இதில் எங்கிருந்து வந்தது அசிங்கம்?
இன்னொருநாள் போர்கைதிகளை ஏற்றிய இரயில் வந்தபோது அந்த இரண்டு சிறுவர்களுடன் பதினைந்து வயது சிறுமியும் வேடிக்கைபார்க்க வந்திருந்தாள். அவள் குட்டைப்பாவாடை அணிந்திருந்தாள். அவர்களுடன் வேறு இரண்டு ஆண்களும் அவர்களின் வேலையை விட்டுவிட்டு வந்திருந்தார்கள். இரயில் சென்றதும் அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டு கிராமம்நோக்கிச்சென்றார்கள்.
ஒரு நாள் அமெரிக்க இராணுவவீரர்களின் இரயில் வந்தபோது சுமார் பத்து மகதோ மக்கள் ஓடிவந்தார்கள். இரயில் நிலையத்தில் காய்கறி மற்றும் மீன் விற்பனை செய்ய அழைத்தபோது வரமுடியாது என்று மறுத்த மகதோ மக்கள் இப்போது அமெரிக்க இராணுவவீரர்களின் இரயில் வந்தபோது ஆணும் பெண்ணுமாக முள்வேலியைத்தாண்டி வரிசையாக நின்றார்கள்.
இவர்களைக்கண்டதும் வெள்ளையன் தன் பையிலிருந்து எட்டணா நாணயத்தை மகதோ மக்களை நோக்கி எறிந்தான். ஆனால் மகதோக்கள் அந்த நாணயத்தை எடுக்கவில்லை. இரயில் சென்றபிறகும் அந்த நாணயம் அனாதையாக அதே இடத்தில் கிடந்தது.
சில நாட்களுக்கு எந்த இரயிலும் வரவில்லை. கோவணச்சிறுவன் இரயில் எப்போது வருமென்று விசாரித்துச்சென்றான். பல நாட்களுக்குப்பிறகு அமெரிக்க இராணுவ வீரர்களின் இரயில் வந்தது. அப்போது ஆணும் பெண்ணுமாக சுமார்
முப்பது மகதோ மக்கள் முள்வேலிக்கு வெளியில் நின்றார்கள். ஒரு ராணுவவீர்ன் இரண்டு ரூபாய் மதிப்புள்ள நாணயங்களை மகதோ மக்களை நோக்கி எறிந்தான். இரண்டு சிறுவர்கள் வேலிதாண்டி காசை எடுக்கச்சென்றபோது அந்த கூட்டத்தில் நின்றிருந்த மகதோ கிழவர் ஒருவர் அவர்களை ஜாக்கிரதை என்று எச்சரித்தார்.
அவரின் எச்சரிக்கையையும் பொருட்படுத்தாது அந்த இரண்டு சிறுவர்களும் அனைத்து நாணயங்களையும் பொறூக்கி எடுத்தார்கள். அவர் அவர்களை திட்டிக்கொண்டு சென்றார். அனைவரும் சிரித்துக்கொண்டு அவருடன் சென்றார்கள்.
அதன்பிறகு வந்துபோகும் அனைத்து இரயில் இராணுவவீரர்களிடமும் பிச்சை கேட்கின்றார்கள். சிறுவர்களுடன் அந்த சிறுமியும் பிச்சை கேட்கின்றாள். முள்வேலிக்கு வெளியில் பாதி கிராமமே காசிற்காக காத்துநிற்கின்றது. சிப்பாய்கள் காசுகளை வாரி வீசுகின்றார்கள். கும்பலாக ஓடிச்சென்று காசை போறுக்குகின்றார்கள். முள்வேலி பலரின் உடையையும் உடம்பையும் கிழித்துவிடுகின்றது. அதைப்பொருட்படுத்தாமல் பிச்சைகேட்கின்றார்கள். முண்டியடித்து காசை போறுக்குகினறார்கள். தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக்கொள்கின்றார்கள்.
ஆனால் மகதோ கிழவன் மட்டும் வருவதில்லை. அவருக்கு பிச்சையெடுக்கப் பிடிக்கவில்லை. திடீரென்று அந்த அந்த இரயில் நிலையம் மூடப்படுகின்றது. பக்கத்திலிருந்த முகாமிலிருந்த இராணுவக்கைதிகளை ஏற்றிய கடைசி இரயில் வருகின்றது. முள்வேலிக்கு வெளியில் மகதோக்கள் கூட்டமாக நிற்கின்றார்கள்.
அந்த கூட்டத்தில் மகதோ கிழவனும் நிற்கின்றார். அவரும் கைநீட்டி கூட்டத்தோடு கூட்டமாக “தொர பக்‌ஷீஸ்” என்று பிச்சை கேட்கின்றார். அவரும் கூட்டத்துடன் பைத்தியம் பிடித்ததுபோல் கத்திக்கொண்டிருந்தார்.
ஆனால் அந்த இரயில் அங்கே நிற்கவில்லை. வேறு எந்த இரயிலும் அந்த நிலையத்தில் நிற்கவில்லை. ஆனால் மகதோ மக்கள் அனைவரும் பிச்சைக்காரர்களாகிவிட்டார்கள்.
காதுள்ளவர் கேட்கக்கடவர். ஆமென்.
இந்த சிறுகதை கடலோர மக்களுக்காக எழுதப்பட்டதுபோல் இருக்கின்றது. இதில் அண்டா ஹால்ட் இரயில் நிலையம் குளச்சல் இனயம் வர்த்தக துறைமுகம். இரயில்கள், கப்பல்கள். மகதோக்கள், மீனவர்கள். அதிகாரவர்க்கத்தின் தேவை முடிந்ததும் வல்லார்பாடத்தை கைவிட்டதைப்போல் குளச்சல் இனயத்தையும் கைவிட்டுச்செல்வார்கள். அப்போது நாம் நமது பாரம்பரிய தொழிமுறைகளை இழந்தவர்களாக பிச்சைக்காரர்களாக தெருவில் நின்றுகொண்டிருப்போம். பயன்படுத்தமுடியாதபடி கடல் சீரழிந்துகிடக்கும்.
எனவே, இனயம் வர்த்தக துறைமுகத்தை எதிர்ப்போம். வருங்கால சந்ததிகள் பிச்சைக்காரர்களாவதை தடுப்போம்.

கேள்விகளைச் சுமந்தலையும் கடற்பறவை – சிறில் அலெக்ஸ்

அரபிக் கடலில் பின்னோக்கி நீந்திக் கொண்டிருந்த இறால் மீன் கூட்டங்களின் சிவப்பு நிறத்தால் இடைப்பாடு கிராமத்தின் கிழக்கு மூலையிலிருந்து மேலெழும்பி வந்த சூரியன் பொன்னிறம் கொண்டது’ இப்படித் தொடங்குகிறது கிறிஸ்டோபர் ஆன்டணியின் ‘துறைவன்’ நாவல். ஒரு கடற்கரைக் கிராமத்தில் வளர்ந்த என்னைப் போன்ற பலருக்கும் பாடப் புத்தகத்தைத் தவிர்த்த எதையும் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைப்பது மிக அரிது.

ஆனால் இன்று நெய்தல் நிலப் படைப்புகள் நெய்தல் மக்களாலேயே எழுதப்பட்டுத் தீவிர இலக்கியச் செயற்பாட்டாளர்களின் கவனத்தையும் பெறுவதென்பது கனவுகளின் ஈடேற்றமே. கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தின் மேற்குக் கடற்கரைக் கிராமங்களில் வசிக்கும் மீனவர்களின் வாழ்க்கையையும் வரலாற்றையும், சோற்றை நல்ல மீன்குழம்புடன் சேர்த்து உருட்டி சின்ன மீன் துண்டு ஒன்றை அதில் சேர்த்து ஊட்டுவதுபோல 13 அத்தியாயங்களில் நமக்கு அளிக்கிறது ‘துறைவன்’. பெருங்கடலை அலைகளைக்கொண்டு அளக்க முடிவதில்லை என்றாலும் அவையே நம் அனுபவங்களுக்கு அணுக்கமானவை.

கடல் பாடு

படத்துலோமி என்றழைக்கப்படும் பர்த்தலோமி ஆனி – ஆடி சீசன் என்றழைக்கப்படும் கடல் பாடு செய்யக் கடினமான நாட்களில் ஒன்றில் கடலுக்குச் செல்ல முயல்வதிலிருந்து கதை தொடங்குகிறது. அங்கிருந்து அரசியல், வரலாறு, மதம், சமூகம், நட்பு, உறவு, தொழில் எனப் பல்வேறு கோணங்களில் நாவல் விரிந்து செல்கிறது.மூன்று காலங்களாகத் துறைவனின் கதை பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவை மீனவர் தொழில் செய்யும் முறையைக்கொண்டே குறிக்கப்பட்டுள்ளன.

முதலில் சாதாரணக் கட்டுமரங்களும் பின்னர் ‘பைபர்’ எனப்படும் செயற்கை இழைகளைத் தோலாகக் கொண்ட படகுகளும் இறுதியாக நிகழ்காலத்தில் பெரிய விசைப் படகுகளும் காலத்தின் குறியீடாக வந்துசெல்கின்றன. இவற்றினூடே சொல்லப்படும் மீனவர்களின் வாழ்கையில் பெரிய வேறுபாடுகள் இல்லை. இதுவே இந்தப் புதினத்தின் மையம்.

அவர்களின் தொழில் முறை மாறியிருக்கிறது, அதன் வழியாகச் சில வசதிகள் உருவாகியிருக்கின்றன. ஆயினும் அவர்களின் ‘பாடு’ மாறிவிடவில்லை. மீன்பிடித் தொழில் ‘பாடு’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. ‘மீன்பாடு உண்டா?’ என்பது மீன் வலைகளில் படுவது என்பதைக் குறிக்கலாம் ஆனால் அது ‘பாடுபடுதல்’ என்பதையும் குறிக்கிறது.

ஒருவருக்கொருவர் உதவிக்கொள்ளும் அவர்க ளின் பழங்குடி மனம் மாறவில்லை. அவசர காலங்களிலேனும் ஆரத்தழுவும் அரசின் கரம் தொடாத ஏதோ தொலைத் தீவில் வாழும் மக்களைப் போல அவர்கள் தனித்து வாழும் நிலை மாறிவிட வில்லை. மதம் வெறும் வழிபாட்டு அமைப்பாக மட்டுமே அவர்கள் மத்தியில் இயங்கும் நிலை மாறவில்லை. நவீன வியாபார உலகின் நுட்பங் களோ, சாத்தியங்களோ அவர்களின் சிந்த னைக்கும் மொழிக்கும்கூட எட்டியிருக்கவில்லை. ஜிபிஎஸ், ரேடியோ எனச் சில நவீன வசதிகள் அவர்களின் பாரம்பரிய முறைகளை மாற்றியமைத் துள்ளன. அந்தக் கருவிகளை இயக்கும் மனிதனின் வாழ்க்கை முன்பைப் போலவே இருப்பதாகவே இந்நாவலும் சொல்கிறது.

மேலெழும் கேள்விகள்

ஒரு நவீனச் சமூகம் தன் வரலாற்றை எப்படி அறிந்துகொள்வது, எப்படி அதைப் புரிந்துகொள்வது, வரலாற்றிலிருந்து எதைப் பெற்றுக்கொள்வது என்பவை முக்கியக் கேள்விகள். கல்வியின் மூலம் ஒரு பழங்குடித்தன்மை கொண்ட சமூகம் அல்லது அதைச் சார்ந்த ஒருவர் எத்தனை தூரம் செல்ல முடிகிறது என்பது ஒரு கேள்வி.

அரசியலில் அவர்களின் ஈடுபாடும், அரசுக்கு அவர்களுடனான ஈடுபாடும் வெறும் தேர்தல் சடங்குகளைத் தாண்டி எப்படி இருக்க வேண்டும்? மதம் எளிய மக்களின் வாழ்க்கையில் என்ன பங்கை ஆற்ற வேண்டும்? எளிமையாகத் தோன்றும் உரையாடல்களின் மூலமும், அன்றாட நிகழ்வுகளின் விவரிப்பின் வழியேயும் துறைவன் நம்மிடம் எழுப்பும் கேள்விகள் இத்தகையவை.

நுட்பமான தகவல்கள் நாவல் முழுவதும் செறிந்துள்ளன. மரம் கட்டுவது, பாய் கிழிப்பது, குறிப்பிட்ட காலங்களில் குறிப்பிட்ட வகையில் பிடிக்கப்படும் மீன்களின் வகைகள், வலை பின்னுதல், மீன் விற்றல் போன்ற தொழில்களின் நிலைகள், முறைகள், மற்றும் பல வரலாற்றுத் தகவல்களும் தொன்மங்களுமாய் நாவல் நிறைந்துள்ளது. அதன் மொழி மக்களின் பொதுவழக்கில் அமைந்திருந்திருக்கிறது. முதல் சில வரிகளுக்குள்ளாகவே கோட்டுமால், இடியறை, துவர்த்து, சஞ்சி, சேலு என வட்டார வார்த்தைகள் சரளமாக வந்துபோகின்றன.

பர்த்தலோமியின் கதை முக்கியமாகச் சொல்லப்பட்டாலும் அவர் ஒரு முழுமையான மூலக் கதாபாத்திரமாக உருவாக்கப்படவில்லை. அதேபோல கதை என்ற வகையில் ஒருங்கிணைந்த கதையாக முழு நாவலும் இல்லை என்பவற்றை ஒரு அவதானமாக முன்வைக்கலாம். ஆனால் அவை குறைகள் அல்ல. ஒரு நிலைப்படத் தொகுப்பை (ஸ்லைட் பாக்) கொண்டு கதைகளைச் சொல்வதைப்போல ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சிப்பிகளுக்குள் ஒட்டுண்ணிகள் நுழைந்து அவற்றின் தசைகளை அரிக்கும்போது சிப்பிகள் ஒரு திரவத்தைக் கொண்டு அவற்றை மூடுகின்றன. மெல்ல மெல்ல அத்திரவம் உறைந்து முத்தாகிறது. கிறிஸ்டோபர் ஆன்டணி தன் மனதை அரித்துக்கொண்டிருக்கும் பல்வேறு கேள்விகளையும் நினைவுகளையும் அவற்றின் வழியே தான் அடைந்தவற்றையும் ஒரு நாவல் வடிவில் நமக்கு தந்திருக்கிறார். தமிழ் இலக்கிய உலகின் இளைய முத்துக்களில் துறைவனும் ஒன்று. உயிர்மை பதிப்பகம் வழங்கிய நாவலுக்கான சுஜாதா விருதை கிறிஸ்டோபர் இந்நாவலுக்காகப் பெற்றுள்ளார். அதைவிட முக்கியம், இன்று கடற்கரையில் அதிகமாக வாசிக்கப்படும் புதினமாக இது இருப்பது.

அலைகளிலிருந்து கடலை அறிவது கடினமே. அலைகள் கேள்விக்குறிகளாய் வளைந்து வளைந்து வீழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றன. அந்தக் கேள்விகளைச் சுமந்தலையும் கடற்பறவைகளாய்த் துறைவன் நம்மை மாற்றிவிடுகிறது.

 

http://tamil.thehindu.com/general/literature/%E0%AE%95%E0%AF%87%E0%AE%B3%E0%AF%8D%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%88%E0%AE%9A%E0%AF%8D-%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%AE%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%B2%E0%AF%88%E0%AE%AF%E0%AF%81%E0%AE%AE%E0%AF%8D-%E0%AE%95%E0%AE%9F%E0%AE%B1%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%B1%E0%AE%B5%E0%AF%88/article8748447.ece

 

 

இனயம் துறைமுகம் – 4

கடற்கரைகள் உருமாறிக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்தியாவின் தென்மேற்கு கடற்கரைகளில் ஆனியாடி என்னும் தென்மேற்கு பருவமழை காலகட்டமான மே பாதிமுதல் செப்டம்பர் பாதிவரை அரபிக்கடல் மிகவும் ஆக்ரோஷமாக இருக்கும். இதனால் கடலரிப்பு ஏற்பட்டு ஒவ்வொரு வருடமும் பலவீடுகள் சேதமாகின்றது. தொடர்ந்து பல உயிரிழப்புகளும் ஏற்படுகின்றது. கடலரிப்பு காரணமாக கடல் அதன் எல்லையை மாற்றியமைக்கின்றது. கடற்கரை ஊர்கள் சுருங்குகின்றன.  பல ஊர்களில் சாலைகள் துண்டிக்கப்பட்டு கிடக்கின்றன. கடலரிப்பும் மணலேற்றமும் உலகளாவிய பிரச்சனை. கடலரிப்பு கடற்கரை மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மிகவும் பாதிக்கின்றது.
கடல் அமைதியாக இருக்கும் தைமாசி என்னும் ஜனவரி பாதியிலிருந்து ஏப்ரல் பாதிவரையான காலகட்டத்தில் கடல் மீண்டும் பின்னோக்கி நகரும். இந்த காலகட்டத்தில் கடற்கரைகள் சிறிது விரிவடைகின்றன. கடற்கரை நீண்டு கிடக்கும். அது கடற்கரை மக்களின் விளையாட்டுத்திடல்.
கடலலை வாரிச்செல்லும் மணலை இன்னொரு இடத்தில் கொண்டு சென்று கரைசேர்க்கின்றது. இவை கடலலையின் வேகம், கடல் நீரோட்டம் காரணாக தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருக்கின்றது. எனவே ஒட்டுமொத்தமாகப்பார்த்தால் கடற்கரை அமைப்பில் எந்தவித மாற்றமும் இல்லையென்று தோன்றும்.
கடற்கரை நீட்டல் குறுக்கத்தில் சில சிக்கல்கள் இருக்கின்றது. முக்கியமாக கடற்கரையிலிருக்கும் துறைமுகம் போன்ற கட்டமைப்புகள். இந்த கட்டமைப்புகள் நீரோட்டத்திற்கு தடையாக இருப்பதால், ஒரு பகுதியில் கடலரிப்பு காரணமாக இழந்த கடல்மணல் துறைமுகம் பகுதியிலேயே நிரந்தரமாக தங்கிவிடும். எனவே, குறிப்பாக அரபிக்கடல் பகுதியில், கடலினுள் நீட்டியிருக்கும் கட்டுமானங்களுக்கு  மேற்கில் கடலரிப்பும், கிழக்கில் மணலேற்றமும் இருக்கும்.
குளச்சலா? இனயமா? அந்தப்பக்கமா? இந்தப்பக்கமா? மத்திய அரசு கொண்டுவரும் “இரண்டும்கெட்டான் துறைமுகம்” வல்லார்பாடம் துறைமுகம்போல் தோல்வியில் முடியும் என்பதை சில ஆய்வறிக்கைகள் தெளிவுபடுத்துகின்றது.
பொருளாதார வளர்ச்சி என்னும் பெயரில் பொதுமக்களை பாதிக்கும் திட்டங்கள் வரும்போது அரசியல்வாதிகளைப் பின்தொடர்ந்து, பொதுமக்களின் எதிர்ப்பை தாக்குப்பிடிக்க முடியாத சூழல் அரசியல்வாதிகளுக்கு ஏற்படும்போது, அரசுசார் கல்வி நிறுவங்களும் அவற்றைத்தொடர்ந்து அறிவுஜீவிகளும் களத்திலிறங்குவார்கள்.
அரசுசார் கல்வி நிறுவனங்கள் அந்த திட்டங்களுக்கு சாதகமான சில ஆய்வுக்கட்டுரைகளை முதலில் வெளியிடும்.  அதை அடிப்படையாகக்கொண்டு அறிவுஜீவிகள் ஊடகங்கள் வாயிலாக தங்கள் கருத்துக்களையும் கட்டுரைகளையும் பொதுவெளியில் பரப்புவார்கள். முடிவில் பொதுமக்களின் எதிர்ப்பையும் மீறி அந்த திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்படும்.
இனயம் துறைமுகத்திற்கு எதிராக பொதுமக்களின் எதிர்ப்பு வலுவாக இருக்கும் இந்த நேரத்தில், துறைமுக கட்டுமானங்கள் கர்நாடக கடற்கரைகளுக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கும் தாக்கம் குறித்து சர்வதேச இதழில் ஆய்வுக்கட்டுரை ஒன்று தற்போது வெளியாகியிருக்கின்றது. சுமார் 40 வருடங்களில் (1973-2014)  ஏற்பட்ட கடற்கரை மாற்றங்களை செயற்கைக்கோள்களிலிருந்து பெறப்பட்ட புகைப்படங்களையும் நிலவுருவவியல் வரைபடங்களையும் கொண்டு புனே பல்கலையின் தீபா நாயிக் மற்றும் மத்திய அரசின் அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை ஆராய்ச்சி கவுன்சிலில் (CSIR) பிரவின் டி. குந்தே ஆகிய இருவரும் இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டிருக்கின்றனர். கர்நாடகாவின் முக்கியமான துறைமுகங்களினால் அந்த பகுதியில் ஏற்பட்டிருக்கும் கடற்கரை மாற்றத்தை ஆய்வுசெய்கின்றது.
துறைமுகங்களிருக்கும் முக்கியமான பத்து பகுதிகள் தேர்வுசெய்யப்பட்டு கடலரிப்பும், கடற்கரை பெருக்கமும் (மணலேற்றமும்) கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. கார்வார் துறைமுகப்பகுதியில் குறைவாக 1.6 மீட்டர் கடலரிப்பும், அதிகமாக பத்கல் துறைமுகப்பகுதியில் 182.4 மீட்டர் கடலரிப்பும் பதிவாகியுள்ளது. அதுபோல், கடற்கரைப்பெருக்கம் (மணலேற்றம்) குறைவாக புதிய மங்கலாபுரம் துறைமுகப்பகுதியில் 2.1 மீட்டர் நீளமும் அதிகமாக பெலெகெரி துறைமுகப்பகுதியில் 162.4 மீட்டர் நீளமும் பதிவாகியுள்ளது.
எனவே துறைமுகப்பகுதியில் கடலரிப்பும், மணலேற்றமும் தவிர்க்கமுடியாதது. இது மிகவும் முக்கியமான ஆய்வுக்கட்டுரை. இது இன்னொன்றையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றது. துறைமுகம் கட்டும்போது கடலை ஆழப்படுத்துவது கடல்படுகையின் கட்டமைப்பில் குறிப்படத்தக்க மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. இந்த மாற்றம் கடல் நீரோட்டம், அலைகள் மற்றும் நீரின்தரத்தையும் மாற்றிவிடும்.
ஆனியாடி காலகட்டத்தில் ஏற்படும் கடலரிப்பின் மண் இழப்பு தைமாசி மாதங்களின் ஏற்படும் மணலேற்றத்தின் காரணமாக சீர்செய்யப்படுகின்றது. எனவே துறைமுகத்தினால் கடற்கரைகளுக்கு மிகவும் குறைந்த அளவு பாதிப்பே இருக்கின்றது என்று நிறுவுகின்றது.
ஆனால், ஆனியாடியில் கடலறுத்த தாலிகள் தைமாசியிலும் ஊர் திரும்புவதில்லை. அவர்களை எட்டு வருடம் காணாமல் போனவர்கள் பட்டியலில் சேர்த்துவைப்பார்கள். இது கடலில் இறந்தவர்களுக்கான நோபல், பத்ம விருதுப்பட்டியல். இதில் இடம்பிடிக்க கொடுத்துவைத்திருக்கவேண்டும்.
மேற்குறிப்பிட்ட ஆய்வுக்கட்டுரைபோல் தமிழக அரபிக்கடல் பகுதியிலும் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டவர்கள் எஸ். காளிராஜ், என். சந்திரசேகர் மற்றும் என். எஸ். மகேஷ்.
கன்னியாகுமரியிலிருந்து தேங்காய்பட்டினம் வரையிலான பதினாறு இடங்களில் 1999லிருந்து 2011 வரையிலான காலகட்டத்தில் மணலேற்றமும், கடலரிப்பும் ஆய்வுசெய்யப்பட்டுள்ளது.
மணவாளக்குறிச்சி மற்றும் மண்டைகாடு கிராமங்களில் ஆண்டொன்றிற்கு அதிகபட்சமாக 11,000 (பதினொன்றாயிரம்) சதுரமீட்டர் கடலரிப்பும், அதிகபட்சமாக கணபதிபுரத்தில் 23,000 (இருபத்து மூன்றாயிரம்) சதுரமீட்டர் மணலேற்றமும் ஏற்பட்டிருக்கின்றது.
இந்த பதினாறு கிராமங்களிலும் ஒட்டுமொத்தமாக 1.092 சதுரகிலோமீட்டர் கடலரிப்பும், 0.968 சதுரகிலோமீட்டர் மணலேற்றமும் ஏற்பட்டிருக்கின்றது.
வர்த்தகத்துறைமுகம் வரவிருக்கும் குளச்சலில் வருடத்திற்கு 5,000 (ஐந்தாயிருரம்) சதுரமீட்டர் மணலேற்றமும், இனயத்தில் வருடத்திற்கு 7,000 (ஏழாயிரம்) சதுரமீட்டர் மணலேற்றமும் இருக்கின்றது.
இதுதான் பிரச்சனை. கடலேற்றும் இந்த மணல் துறைமுக கட்டுமானம் காரணமாக கடலில் தங்கிவிடும். அதுபோல் பக்கத்து ஊர்களில் அதிக அளவு மணலேற்றமும் இருக்கும். கடலில் மணல் தங்குவதால் கடலாழம் குறையும். தொடர்ந்து கடலை ஆழப்படுத்தவேண்டும். எனவே குளச்சல் மற்றும் இனயம் துறைமுகங்களுக்கு வல்லார்பாடத்தின் நிலமைதான் வரும். வருடத்திற்கு 110 கோடி ரூபாய் மக்கள் பணம் விரயமாகும்.
துறைமுக கட்டுமானத்தினால் அலைமாற்றமும், நீரோட்ட மாற்றமும், தண்ணீரின் தர மாற்றமும் கடலின், மீன்களின்  ஸ்திரத்தன்மையையும்,  சுற்றுச்சூழலையும் வெகுவாக பாதிக்குமென்பதில் சந்தேகமில்லை. எனவே குளச்சல் இனயம் துறைமுகத்தினால் மீனவர்களுக்கும் பாதிப்பு. அதைவிட பொதுமக்களின் வரிப்பணமும் விரையமாகும். வல்லார்பாடத்தின் நிலைதான் விழிஞ்சதிற்கும் ஏற்படும்.
மோனாசைட், இல்மனைட், சிர்கோன் போன்ற தனிமங்கள் அதிக அளவில் இருக்கும் இனயம் அல்லது குளச்சல் பகுதியில் வர்த்தக துறைமுகங்கள் புதுவகை நடமாடும் அணுக்கழிவுலைகளாக மட்டுமே செயல்படும் என்பதை மட்டும் உறுதியாகச்சொல்லமுடியும். கடலை ஆழப்படுத்தும்போது கதிர்வீச்சு மணல் அனைத்து கடற்கரை ஊர்களுக்கும் பயணம் செல்லும். இது மீனவர்ளை புற்றுநோய் வடிவில் அழித்துவிடும்.
ஆதலால், இந்தியாவின் வளச்சியையும் பொதுமக்களையும் பாதிக்கும், அறிவியல்பூர்வமாக ஆபத்துமான இனயம் மற்றும் குளச்சல் துறைமுகத்தை மீனவர்கள் எதிர்ப்பது நியாயமானது.
ஆய்வுக்கட்டுரைகள்:
முந்தைய கட்டுரைகள்:
சில அரசியல் தலைவர்கள் கட்சி, ஜாதி, மதம் கடந்து அனைவருக்கும் பொதுவானவராக, எளிய மக்களில் ஒருவராக இருப்பார்கள். கன்னியாகுமரியைப் பொறுத்தவரை அவ்வாறு பல நேர்மையான அரசியல் தலைவர்கள் இருந்திருக்கின்றார்கள். தற்போது கம்மூனிஸ்டு கட்சியில் திருமதி லீமாரோஸ், பிஜேபியில் பொன்னார் என்னும் திரு. பொன். ராதாகிருஷ்ணன் அவர்கள். இதில் பலருக்கும் கருத்துவேறுபாடுகள் இருக்கலாம். கடற்கரை மக்கள் ஏதேனும் உதவிக்கு சென்றாலும் அவரால் முடிந்ததை அவரது அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டு செய்திருக்கின்றார். ஆனாலும் சிலநேரம் அரசியல் அழுத்தங்கள் நமது தனமனித நேர்மைக்கு எதிராகவே அமைந்துவிடும்.
உண்மையில் இந்தியாவின் வளச்சிக்காகத்தான் இனயம் துறைமுகம் அமையவிருக்கின்றதென்றால், மீனவர்களின் வளர்ச்சியுடனான இந்தியாவின் வளச்சிதான் முக்கியமென்றால், மீனவர்களின் தேவை புதிய இனயம் வர்த்தக துறைமுகமல்ல. ஆழ்கடல் மற்றும் சுறா வேட்டையில் விற்பன்னர்களான தென்தமிழக கேரளக்கடற்கரை மீனவர்களுக்கு, குறிப்பாக தூத்தூர் கொல்லங்கோடு பகுதி மீனவர்களுக்கு அனைத்து வசதிகளும் கொண்ட பெரிய மீன்பிடி துறைமுகம்தான் தேவை. இன்று இவர்கள் துறைமுகம் இல்லாத காரணத்தால் பக்கத்து மாநிலங்களில், சொந்த நாட்டில், அடிமைகள் போல் மீன்பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். 
எந்தவித திட்டமிடலுமில்லாமல் கட்டப்பட்ட, பயன்படுத்தமுடியாமல் கிடக்கும்  தேங்காய்பட்டணம் துறைமுகத்தினால் இரையும்மன்துறை மீனவ கிராமம் கடல்கொண்டு அழியும் நிலையிலிருப்பது இதற்கு சான்று. இதை சரிசெய்யக்கூட எந்த அரசும் எந்தவித  முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. இதைப்போல் மிகப்பெரிய இனயம் துறைமுகம் வந்தால் தூத்தூர் தீபகற்ப  ஊர்களை கடலில் ஆழத்தில் மூழ்கிச்சென்று தடவித்தான் பார்க்கவேண்டியிருக்கும்.