இனயம் துறைமுகம் – 6

உலகின் சயரோகம்

****

திறந்த வெளிக் கடலில் (Open Sea) துறைமுகம் கட்டுவதற்கான தொழில்நுட்பத்தில் இந்தியா இதுவரை தன்னிறைவு  அடையவில்லை. அதற்கான உண்மையான ஆய்வுகளும் எதுவும் இதுவரை மேற்கொள்ளப்படவில்லை.  தென்மேற்கு பருவமழை (ஆனியாடி சீசன்) காலகட்டத்தில் இனயத்திற்கு பக்கத்திலிருக்கும் சிறிய மீன்பிடி துறைமுகங்களான முட்டம் மற்றும் தேங்காய்பட்டினம் துறைமுகங்களின் உட்புறம் அலையடிக்கின்றது. இதுதான் இன்றைய நமது ஆய்வு முடிவுகளின் தரம்.
தென்மேற்கு பருவமழை குறித்த அலெக்ஸ்சாண்டர் ஃரேட்டர் (Alexander Frater) எழுதிய ‘சேசிங் தி மன்சூன்’ (Chasing the Monsoon) புத்தகத்தில் தென்மேற்கு பருவமழை காரணமாக இந்திய நிலப்பரப்பு பல மில்லியன் வருடங்களாக வடக்கு நோக்கி நகர்ந்து ஆசிய நிலத்தட்டுடன் மோதி இமயமலை உருவானதாக அவர் குறிப்பிடுகின்றார். ஆஸ்திரேலிய தேசிய பல்கலையும் இதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. இதிலிருந்து தென்மேற்கு பருவமழையின் வீரியத்தை தெரிந்துகொள்ளலாம். முதல் பருவமழையில் இனயம் மற்றும் விழிஞ்சம் துறைமுகங்களினுள் அலையடிக்கும்.
இனயம் பகுதியில் மிகப்பெரிய துறைமுக தேவைக்கான  தொழிற்பேட்டைகள் தென் தமிழகத்தில் இல்லையென்று பலரும் சொல்லியிருக்கின்றார்கள். அதற்கான தேவைகள் நமக்கு இருக்கின்றதா என்பது குறித்தும் சிறிது யோசிக்கவேண்டியிருக்கின்றது. நிலக்கரியைத் தவிர வேறு காரணம் இருப்பதாகத்தெரியவில்லை. அதற்க்கு நாம் அதிகமும் அக்கறை செலுத்தாத நிலக்கரி மற்றும் மின் உற்பத்திக்கு செல்லவேண்டும். உலகின் மூன்றில் ஒரு பங்கு நிலக்கரி இந்தியாவில் இருக்கின்றது. ஆனால் அதன் தரம் குறைவு. அனல் மின் நிலையங்களில் இந்திய நிலக்கரியை எரிக்கும்போது அதிக சாம்பல் கழிவு உருவாகின்றது.
சுற்றுச் சூழலுக்கு கேடில்லாத, அணுஉலைகள் உருகி வெடிக்குமென்ற பயமில்லாத, அணு இணைப்பு மூலம் “நட்சத்திர சக்தியை” பெறும் ஆய்வில் உலகின் முன்னணி கல்வி நிறுவங்கள் சாதனைகள் செய்துகொண்டிருக்கும்போது நாம் கண்ணுக்கெட்டா தூரத்தில் சாம்பல் புகையை சுவாசித்து இருமிக்கொண்டிருக்கின்றோம். அதுசரி, நமக்கும் சுற்றுச் சூழலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
இனயம் துறைமுகம் இந்தியப் பெருங்கடலில் சைனாவின் ஆளுமையை கட்டுப்படுத்துவதெற்கென்று ஒரு கருத்து நிலவுகின்றது. உண்மைதான், அது சைனாவின் நிலக்கரி ஆளுமை. உலகின் நிலக்கரி விலையை நிர்ணயிப்பது சைனா. அதை கட்டுப்படுத்த நமக்கு இனயம் துறைமுகம் முக்கியம். மத்திய அரசு இனயம் பன்னாட்டு பெட்டகத்திற்காக தன் முழு பலத்தையும் காட்டும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. இதை தெரிந்துகொள்ள நாம் சிறிது பயணப்படவேண்டும். சுமார் ஆறாயிரம் நாட்டிகல் மைல் தொலைவிலிருக்கும் ஆஸ்திரேலியாவிற்கு.
திரு. அதானிக்கு சொந்தமான அனல் மின் நிலையம் ஒன்று குஜராத்தில் இருக்கின்றது. இது நிலக்கரியில் இயங்குகின்றது. முந்த்ரா துறைமுகப் பகுதியில் இருக்கும் இது இந்தியாவின் இரண்டாவது பெரிய அனல் மின் நிலையம். இதன் திறன் 4620 MW.  [தமிழ்நாட்டின் நெய்வேலி அனல் மின் நிலையத்தின் திறன் 1970 MW மட்டுமே.] இதற்கு தேவையான நிலக்கரியில் 70% இந்தோனேசியாவிலிருந்து கொள்முதல் செய்யப்படுகின்றது.
அதானியின் அனல் மின் நிலையத்தை ஒட்டி டாடாவிற்கு சொந்தமான அனல் மின் நிலையம் ஒன்றும் இருக்கின்றது. அதன் திறன்  4150 MW. இது இந்தியாவின் முன்றாவது பெரிய அனல் மின் நிலையம். இதற்கு வருடத்திற்கு 12 பில்லியன் டன் நிலக்கரி தேவைப்படுகின்றது. அனைத்தையும் வெளி நாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்கின்றது.
ஆனால் 2011-ல் இந்தோனேசிய அரசுகொண்டுவந்த புதிய சட்டத்தின் படி, நிலக்கரியின் விலையை அந்த நாடு உலக சந்தையில் நிலக்கரிக்கான மதிப்பில் நிர்ணயிப்பதாக அறிவித்தது. உலக சந்தையில் நிலக்கரியின் விலையை நிர்ணயிப்பது சைனா.
இதனால் டாட்டா மற்றும் அதானி குழுமங்கள் அதிக விலைகொடுத்து வாங்கவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளாகியது. இந்த விலை அதிகரிப்பிலிருந்து தப்புவதற்காக, டாடா குழுமம ரஷ்யாவின் சைபீரிய நிலக்கரி  நிர்வாகத்துடன் ஒப்பந்தமிட்டு அங்கிருந்து நிலக்கரி இறக்குமதி செய்யத்துவங்கியது. அதானி ஆஸ்திரேலியாவின் கார்மைக்கேல் நிலக்கரி சுரங்க ஒப்பந்தத்தை பெறுவதில் ஆர்வம் காட்டியது.
பெட்ரொலியத்தின் விலை உயர்வை பெட்ரொல் மற்றும் டீசலின் விலையை உயர்த்தி சமாளிப்பதுபோல், தனியார் மின்சார நிறுவங்கள் நிலக்கரியின் விலை உயர்வை மின்சாரத்தின் விலையை அதிகரித்து பொதுமக்களிடமிருந்து வசூலிக்கத் துவங்கியது.
ஆனால், இவர்கள் நிலக்கரியின் விலையை உண்மையான விலையைவிட கூடுதலாக அரங்கத்திற்கு உயரத்திக்காட்டி சுமார் 50,000 கோடி (ரூபாய் ஐம்பதாயிரம் கோடி) அளவிற்கு பொதுமக்களின் பணத்தை சுருட்டியது தற்போது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. அதானியும் டாடாவும் இதில் அடக்கம். மத்திய அரசு விசாரணை மேற்கொண்டிருக்கின்றது. [விசாரணை எவ்வளவு நேர்மையாக இருக்குமென்பது நம் அனைவருக்கும் தெரியும். அலைபேசி, பெட்ரோல்/டீசல்/எரிவாயு, மின்சாரம் போன்ற பணப்பயிர்கள் அனைத்தும் அதானி மற்றும் அம்பானிகளிடம்.]
இது ஒருபுறமிருக்க, ஆஸ்திரேலிய கார்மைக்கேல்  நிலக்கரிச் சுரங்க ஒப்பந்தத்தை பெறுவதில் பல சிக்கல்கள்.  கார்மைக்கேல் திட்ட மதிப்பு சுமார் 16.5 பில்லியன் டாலர்கள். ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய். எந்த வங்கியும் அதானிக்கு கடன் கொடுக்க முன்வரவில்லை. முதலில் 1பில்லியன் டாலர் (ரூபாய் ஆறாயிரத்து ஐநூறு கோடி மட்டும்) கடன் கொடுப்பதாக ஒப்புக்கொண்ட ஸ்டேட் பேங்க் ஆப் இந்தியா பின்வாங்கிவிட்டது. ரகுராம் ராஜன் ஆர்பிஐ-யிலிருந்து பதவி விலகிய பிறகு சூழ்நிலைகள் மாறுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். தற்போது அனைத்து தேசிய வங்கிகளும்  ஸ்டேட் பேங்க் ஆப் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஆஸ்திரேலிய அரசு $1பில்லியன் டாலர் அதானிக்கு குறைந்த வட்டிக்கு கொடுப்பதாக அறிவித்திருக்கின்றது. இதற்கும் பொதுமக்களிடமிருந்து பலத்த எதிர்ப்பு. அதுபோல், சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் அதானிக்கு எதிராகத் தொடுத்த வழக்கில் அதானிக்கு சாதகமாக தீர்ப்பு வந்திருக்கின்றது.
கார்மைக்கேல் நிலக்கரி சுரங்கத்திலிருந்து வருடனத்திற்கு சுமார் 1.2 பில்லியன் டன் நிலக்கரி வெட்டியெடுத்து இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்வதாக கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இதற்காக ஆஸ்திரேலியாவின் அபாட் பாயிண்ட் மற்றும் ஹே பாயிண்ட் துறைமுகங்கள் வழியாக நிலக்கரிகள் ஏற்றுமதி செய்யபபடவிருக்கின்றது. அதற்காக அபாட் பாயிண்ட் துறைமுக விரிவாக்கத்திற்கு கடலை ஆழப்படுத்துவதற்கும், கடலில் மண் நிரப்புவதற்கும் எதிராக பொதுமக்களின் போராடடத்தை தொடர்ந்து நிலப்பகுதியில் துறைமுகத்தை விரிவாக்க ஆரம்பித்திருக்கின்றார்கள். துறைமுக விரிவாக்க திடடத்திற்கு கடன் அளிப்பதாக இருந்த வங்கிகள் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு காரணமாக கடனளிப்பதிலிருந்து பின்வாங்கியிருக்கின்றன.
நிலக்கரிச்சுரங்கம், ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய் திட்டம், துறைமுக கட்டுமானம், சுரங்கத்தையும் துறைமுகத்தையும் இணைக்கும் 310 கிலோ மீட்டர் இரயில் பாதை கட்டுமானம் ஆகியவற்றிலிருந்து ஒட்டுமொத்தமாக பத்தாயிரம் வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகுமென்று அதானி ஆஸ்திரேலிய அரசிற்கு கொடுத்த அறிக்கையில் சொல்லியிருந்தார். ஆனான் அதிலிருந்து வெறும் 1464 வேலைவாய்ப்புகளை மட்டுமே உருவாக்க முடியுமென்று தற்போது கணித்திருக்கின்றார்கள்.
நிலக்கரி சுரங்கத்திலிருந்து வருடத்திற்கு 60 மில்லியன் டன் நிலக்கரி வெட்டியெடுக்கப்பட்டு அபாட் துறைமுகத்திலிருந்து நேரடியாக முந்த்ரா துறைமுகத்திற்கு கொண்டுவரப்படும். நிலக்கரியை கொண்டுவருவதற்கான கப்பல்களை வாடகைக்கு அமர்த்துவதால் வீண்செலவு. எனவே, 2020-ற்குள் 3400கோடி ரூபாய் முதலீட்டில் 17 கப்பல்களை வாங்க திட்டமிட்டிருக்கின்றது. ஏற்கெனவே அதனிடம் 289மீட்டர் நீளம் கொண்ட இரண்டு பெரிய கப்பல்கள் இருக்கின்றது. இந்த கப்பல் 18.1 மீட்டர் கடலினுள் இருக்கும்.
அதானியால் புதிதாக கட்டப்டும் விழிஞ்சம் துறைமுத்தின் ஆழம் 24 மீட்டர். எனவே இந்தோனேசியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து வரும் அதானி போன்ற பெரிய கப்பல்கள் விழிஞ்சத்தில் தமிழகம் மற்றும் தமிழ் நாட்டிற்கு தேவையான நிலக்கரியை இறக்கிவைத்துவிட்டு சென்றுவிடலாம். அங்கிருந்து இரயிலில் உட்பகுதிக்கு எடுத்துசெல்லலாம். ஆனால், கேரளாவில் நிலக்கரியால் இயங்கும் அனல்மின் நிலையங்கள் ஒன்றுமில்லை. அதுபோல், தமிழ்நாட்டிற்கு தேவையான நிலக்கரியை கேரளாவில் எதற்கு எடுத்துச்செல்ல வேண்டிய தேவையில்லை. நிலக்கரியை இறக்குவதற்கான கூலியின் ஒருபகுதி கேரள அரசிற்கு சென்றுவிடும்.
எண்ணூர் மற்றும் அத்திப்பட்டு  அனல்மின் நிலையத்திற்கு பக்கத்திலிருக்கும் எண்ணூர் துறைமுகம் அதானியால் கட்டப்படுகின்றது. இந்தோனேசியாவிலிருந்தும், ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து நிலக்கரியை நேரடியாக இந்த அனல் மின் நிலையங்களுக்கு கொண்டு செல்லலாம்.
நெய்வேலி அனல் மின் நிலையத்தின் எரிபொருள் லிக்னைட். நிலக்கரி அங்கே தேவையில்லை. மேட்டுர் அனல் மின் நிலையத்திற்கு தேவையான நிலக்கரிகள் எண்ணூர் மற்றும் தூத்துக்குடி துறைமுகத்திலிருந்து இரயில் வழியாக மேட்டூர் கொண்டுசெல்லப் படுகின்றது. தூத்துக்குடிக்கு அனல் மின் நிலையத்திற்கு தேவையான நிலக்கரி தூத்துக்குடி துறைமுகம் வழியாக பெறப்படுகின்றது.
தமிழ்நாட்டில் புதிதாக ராமனாதபுரம் மாவதிட்டத்திலுள்ள கடலாடி தாலுக்காவில் 4000MW திறனுள்ள புதிய அனல் மின் நிலையம் நிறுவப்பட்டவுள்ளது. இதற்கு தேவையான நிலக்கரியை தூத்துக்குடி துறைமுகத்திலிருந்து இரயில் வழியாக கொண்டுவரப்படும் என்று அரசு அறிக்கை சொல்கின்றது.
தமிழகத்தில் புதிதாக வரவிருக்கும் அனல் மின் நிலையங்களுக்குத் தேவையான பல நுறு மில்லியன் டன்  நிலக்கரியை அதானியிடமிருந்துதானே வாங்கவேண்டும். வெளிநிலத்திற்கு இரயில் வழியாக கொண்டுசெல்லவேண்டும்.
தமிழகத்தில் மிகப்பெரிய சூரியஒளி மின்சார நிலையத்தை அதானி குழுமம் நிறுவியிருக்கின்றது. அவர்களிடமிருந்து அதிக விலைக்கு மின்சாரம் வாங்கியதாகவும் செய்திகள் வெளியாகியிருந்தது. அதிகமாக கொடுக்கப்பட்ட விலையை எவ்வாறு ஈடுகட்டுவார்கள்? மின்சாரத்திற்கான விலை அதிகரித்தாலும் வியப்பில்லை. நிலக்கரியும், அனல் மின் நிலையங்களும், இனயம் துறைமுகமும், வெளிநாட்டிலிருந்து நிலக்கரியை சுமந்துவரும் கப்பல்களும் அதானிக்கு சொந்தமாக இருக்கும்போது நிலக்கரிக்கும் மின்சாரத்திற்கு அவர் வைப்பதுதான் விலையாக இருக்கும்.
ஒட்டு மொத்தமாகப் பார்த்தால்,  இனயம் நிலக்கரி துறைமுகம் அதானியால் தமிழக மக்கள் மீது எழுதப்படும் நிரந்தரமான “மின் அடிமை சாசனம்”. இதற்கு நாம் கொடுக்கும் விலை இரண்டு லட்சம் மக்களின் வாழ்வாதாரம். ஆஸிதிரேலியாவில் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் சயரோகம் இந்தியாவில் உயிர்த்தெழப்போகின்றது.
நான் கல்லூரியில் படிக்கும்போது என் தந்தையின் வருடாந்திர வருவாயாக என்னுடைய வருவாய் சான்றிதழில் எழுதப்பட்டிருந்தது ரூ.12,000/- தற்போது இதையே வருடம் ரூ. 50,000/- என்று கணக்கில் கொண்டாலும், அரசு கணக்குப்படி இந்த இரண்டு லட்சம் பாரம்பரிய தொழில்முறை மக்களின் (மீனவர், வெளிநிலத்தவர், பெண்கள், சிறுவர் சிறுமியர், இப்போது பிறந்த குழந்தைகள் உட்பட) வருமானம் அதிகபட்சமாக ஓர் ஆயிரம் கோடி மட்டுமே. ஆனால் இனயம் துறைமுகத்தின் திட்ட மதிப்பு மட்டும் 30 ஆயிரம் கோடி!
இனயம் துறைமுகம் பன்னாட்டு சரக்குப்பெட்டக மாற்று முனையத்தின் உயிர் அதானி குழுமத்திற்கு எதிரான வழக்குகளை விசாரித்துக்கொண்டிருக்கும்  ஆஸ்திரேலிய நீதிமன்றங்களின் கைகளிலும் இந்தோனேசியா போன்ற நாடுகளுடன் போடப்படும் புதிய நிலக்கரிச்சுரங்க ஒப்பந்தங்களிலும் இருக்கின்றது.
இந்திய மத்திய அரசு 2020-ம் வருடத்திற்குள் நூற்றிற்கும் அதிகமான புதிய நிலக்கரியால் இயங்கும் அனல் மின் நிலையங்களை கட்ட திடடமிட்டிருக்கின்றது. அவை கட்டிமுடிக்கப்பட்டால், இந்தியா உலகின் சயரோக நோயாளியாக இருக்கும். நிலக்கரியை எரிப்பதுபோன்ற பாதிப்பு, நிலக்கரியை சேமித்து வைக்கும்போது ஏற்படும். எனவே இனயம் பகுதியும் பாதிப்பிற்கு விதிவிலக்கல்ல. சிறிது பாதரசம் அதிகமாக நிலத்தடி நீரில் கலக்கும். அதனால் ஒன்றுமில்லை, புற்றுநோய் நமது பகுதியில் இருப்பதைவிட இன்னும் சிறிது அதிகரிக்கும்.
ஏன் நீங்கள் வேறு தொழில் செய்யக்கூடாது என்று மத்திய அமைச்சர் திரு. பொன்னார் கேட்கின்றார். அந்த கேள்வியில் சிறிது அக்கறையும் ஞாயமும் இருக்கத்தான் செய்கின்றது. இனயம் துறைமுகம் வந்தால் மீனிற்குப் பதிலாக நிலக்கரியை கடலில் வலைவீசிப் பிடிக்கலாம். அதுவும் தொழில்தானே. இந்தியாவை வல்லரசாக்க, புற்றுநோயையும் சயரோகத்தையும் பொருட்படுத்தாமல், இந்த மாற்றுத்தொழிலையா நமது எளிய மக்கள் செய்யமாட்டார்கள். அல்லது, தேசவிரோதிகள் பட்டம் மக்களுக்காகக் காத்திருக்கின்றது. ஜாக்கிரதை!
***
இணைப்புகள்:

இனயம் துறைமுகம் – 5

பாரத நாடு என்ற வங்காளச்சிறுகதை தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு சொல்வனம் இலக்கிய இதழில் வெளியாகியிருக்கின்றது. அதன் கதைச்சுருக்கம்.

அண்டா ஹால்ட் என்று ஒரு இரயில் நிலையம். பல இரயில்கள் அந்தவழியாகச்செல்லும். ஆனால் எப்போதாவது ஒரு இரயில் காலையுணவிற்காக அந்த நிலையத்தில் நின்று செல்லும். காலையுணவிற்காக கொடுக்கப்படும் முட்டையின் தோடுகள் அந்த நிலையத்திற்கு பக்கத்தில் மலைபோல் குவிந்து கிடந்ததனால் இரயில் நிலயத்திற்கு அந்த பெயர்.
இரயில் நிலையத்திற்கு பக்கத்தில் இரண்டு குன்றுகளுக்கு நடுவிலிருந்த கிராமத்தில் மகதோ இன மக்கள் வசித்துவந்தார்கள். அந்த கிராமத்தில் கோழிகள் அதிக அளவில் வளர்க்கப்பட்டது. அவர்கள் கோழிமுட்டைகளை ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் தூரத்திலிருந்த சந்தையில் கொண்டுசென்று விற்றார்கள். இரயில் நிலையத்திற்கும் அவர்களுக்கும் எந்தவித தொடர்புமில்லை.
இரயில் நிலயத்துக்கு பக்கத்தில் போர்கைதிகளுக்கான முகாம் ஒன்றிருந்தது. அதில் இத்தாலிய போர்கைதிகள் சிறைவைக்கப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்களை சில சமயம் அந்த முகாமிலிருந்து வேறு முகாமிற்கு மாற்றுவார்கள். அவர்களை கொண்டுசெல்லும் இரயில் அண்டா ஹால்ட் இரயில் நிலையத்தில் காலையுணவிற்காக நின்று செல்லும். அனைவரும் இறங்கி காலையுணவை உண்பார்கள். அவர்களை துப்பாக்கி ஏந்திய இராணுவ வீரர்கள் காவல்காப்பார்கள்.
பலநாட்களுக்குப்பிறகு அந்த நிலையத்தில் அனைத்து இரயில்களும் நின்று சென்றது. எனவே பெரிய பிளாட்பாரம் அமைக்கப்பட்டது. இந்த இரயில் நிலையத்தில் மகதோக்கள் யாரும் வருவதில்லை. இரயில் நிலையத்தை ஒட்டிய பகுதியில் அவர்கள் மக்காச்சோளம் பயிரிட்டார்கள். மலைச்சரிவில் பீர்க்கங்காய், கத்திரிக்காய் போன்ற காய்கறிகளை பயிர்செய்தார்கள்.
ஒரு நாள் அமெரிக்க சிப்பாய்களை ஏந்திய இரயில் அந்த நிலையத்தில் காலையுணவிற்காக வந்து நின்றது. சிவப்பு நிற அமெரிக்கர்கள் தோலுரித்த முட்டையையும் ரொட்டியையும் உண்பதை இரயில் நிலையத்திற்கு வெளியில் போடப்பட்டிருந்த முள்வேலிக்கு வெளியிலிருந்து வேடிக்கைபார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவன் கோவணம் மட்டும் கட்டியிருந்தான். ஒரு இராணுவவீரன் அந்தச் சிறுவனை விரட்டியபோது சிறுவன் பயந்து ஓடிவிட்டான். அடுத்தமுறை அந்த இரயில் வந்தபோது அந்த சிறுவன் மீண்டும் அவர்களை வேடிக்கைபார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவனுடன் அவனைவிட பெரியசிறுவனையும் அழைத்து வந்திருந்தான்.
இவர்களை அசிங்கம் என்று சொல்லி ஒரு இராணுவவீரன் விரட்டுகின்றான். அசிங்கம் என்னும் சொல் அவர்களுக்கு தெரியாதது. மகதோ மக்கள் விவசாயம் செய்கின்றார்கள். அம்பெறிந்து புனுகுப்பூனை வேட்டையாடுகின்றார்கள். மதுதயாரித்து குடிக்கின்றார்கள். தேவைப்பட்டால் நெஞ்சு நிமிர்ந்து எதிர்த்து நிற்கின்றார்கள். இதில் எங்கிருந்து வந்தது அசிங்கம்?
இன்னொருநாள் போர்கைதிகளை ஏற்றிய இரயில் வந்தபோது அந்த இரண்டு சிறுவர்களுடன் பதினைந்து வயது சிறுமியும் வேடிக்கைபார்க்க வந்திருந்தாள். அவள் குட்டைப்பாவாடை அணிந்திருந்தாள். அவர்களுடன் வேறு இரண்டு ஆண்களும் அவர்களின் வேலையை விட்டுவிட்டு வந்திருந்தார்கள். இரயில் சென்றதும் அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டு கிராமம்நோக்கிச்சென்றார்கள்.
ஒரு நாள் அமெரிக்க இராணுவவீரர்களின் இரயில் வந்தபோது சுமார் பத்து மகதோ மக்கள் ஓடிவந்தார்கள். இரயில் நிலையத்தில் காய்கறி மற்றும் மீன் விற்பனை செய்ய அழைத்தபோது வரமுடியாது என்று மறுத்த மகதோ மக்கள் இப்போது அமெரிக்க இராணுவவீரர்களின் இரயில் வந்தபோது ஆணும் பெண்ணுமாக முள்வேலியைத்தாண்டி வரிசையாக நின்றார்கள்.
இவர்களைக்கண்டதும் வெள்ளையன் தன் பையிலிருந்து எட்டணா நாணயத்தை மகதோ மக்களை நோக்கி எறிந்தான். ஆனால் மகதோக்கள் அந்த நாணயத்தை எடுக்கவில்லை. இரயில் சென்றபிறகும் அந்த நாணயம் அனாதையாக அதே இடத்தில் கிடந்தது.
சில நாட்களுக்கு எந்த இரயிலும் வரவில்லை. கோவணச்சிறுவன் இரயில் எப்போது வருமென்று விசாரித்துச்சென்றான். பல நாட்களுக்குப்பிறகு அமெரிக்க இராணுவ வீரர்களின் இரயில் வந்தது. அப்போது ஆணும் பெண்ணுமாக சுமார்
முப்பது மகதோ மக்கள் முள்வேலிக்கு வெளியில் நின்றார்கள். ஒரு ராணுவவீர்ன் இரண்டு ரூபாய் மதிப்புள்ள நாணயங்களை மகதோ மக்களை நோக்கி எறிந்தான். இரண்டு சிறுவர்கள் வேலிதாண்டி காசை எடுக்கச்சென்றபோது அந்த கூட்டத்தில் நின்றிருந்த மகதோ கிழவர் ஒருவர் அவர்களை ஜாக்கிரதை என்று எச்சரித்தார்.
அவரின் எச்சரிக்கையையும் பொருட்படுத்தாது அந்த இரண்டு சிறுவர்களும் அனைத்து நாணயங்களையும் பொறூக்கி எடுத்தார்கள். அவர் அவர்களை திட்டிக்கொண்டு சென்றார். அனைவரும் சிரித்துக்கொண்டு அவருடன் சென்றார்கள்.
அதன்பிறகு வந்துபோகும் அனைத்து இரயில் இராணுவவீரர்களிடமும் பிச்சை கேட்கின்றார்கள். சிறுவர்களுடன் அந்த சிறுமியும் பிச்சை கேட்கின்றாள். முள்வேலிக்கு வெளியில் பாதி கிராமமே காசிற்காக காத்துநிற்கின்றது. சிப்பாய்கள் காசுகளை வாரி வீசுகின்றார்கள். கும்பலாக ஓடிச்சென்று காசை போறுக்குகின்றார்கள். முள்வேலி பலரின் உடையையும் உடம்பையும் கிழித்துவிடுகின்றது. அதைப்பொருட்படுத்தாமல் பிச்சைகேட்கின்றார்கள். முண்டியடித்து காசை போறுக்குகினறார்கள். தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக்கொள்கின்றார்கள்.
ஆனால் மகதோ கிழவன் மட்டும் வருவதில்லை. அவருக்கு பிச்சையெடுக்கப் பிடிக்கவில்லை. திடீரென்று அந்த அந்த இரயில் நிலையம் மூடப்படுகின்றது. பக்கத்திலிருந்த முகாமிலிருந்த இராணுவக்கைதிகளை ஏற்றிய கடைசி இரயில் வருகின்றது. முள்வேலிக்கு வெளியில் மகதோக்கள் கூட்டமாக நிற்கின்றார்கள்.
அந்த கூட்டத்தில் மகதோ கிழவனும் நிற்கின்றார். அவரும் கைநீட்டி கூட்டத்தோடு கூட்டமாக “தொர பக்‌ஷீஸ்” என்று பிச்சை கேட்கின்றார். அவரும் கூட்டத்துடன் பைத்தியம் பிடித்ததுபோல் கத்திக்கொண்டிருந்தார்.
ஆனால் அந்த இரயில் அங்கே நிற்கவில்லை. வேறு எந்த இரயிலும் அந்த நிலையத்தில் நிற்கவில்லை. ஆனால் மகதோ மக்கள் அனைவரும் பிச்சைக்காரர்களாகிவிட்டார்கள்.
காதுள்ளவர் கேட்கக்கடவர். ஆமென்.
இந்த சிறுகதை கடலோர மக்களுக்காக எழுதப்பட்டதுபோல் இருக்கின்றது. இதில் அண்டா ஹால்ட் இரயில் நிலையம் குளச்சல் இனயம் வர்த்தக துறைமுகம். இரயில்கள், கப்பல்கள். மகதோக்கள், மீனவர்கள். அதிகாரவர்க்கத்தின் தேவை முடிந்ததும் வல்லார்பாடத்தை கைவிட்டதைப்போல் குளச்சல் இனயத்தையும் கைவிட்டுச்செல்வார்கள். அப்போது நாம் நமது பாரம்பரிய தொழிமுறைகளை இழந்தவர்களாக பிச்சைக்காரர்களாக தெருவில் நின்றுகொண்டிருப்போம். பயன்படுத்தமுடியாதபடி கடல் சீரழிந்துகிடக்கும்.
எனவே, இனயம் வர்த்தக துறைமுகத்தை எதிர்ப்போம். வருங்கால சந்ததிகள் பிச்சைக்காரர்களாவதை தடுப்போம்.

இனயம் துறைமுகம் – 4

கடற்கரைகள் உருமாறிக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்தியாவின் தென்மேற்கு கடற்கரைகளில் ஆனியாடி என்னும் தென்மேற்கு பருவமழை காலகட்டமான மே பாதிமுதல் செப்டம்பர் பாதிவரை அரபிக்கடல் மிகவும் ஆக்ரோஷமாக இருக்கும். இதனால் கடலரிப்பு ஏற்பட்டு ஒவ்வொரு வருடமும் பலவீடுகள் சேதமாகின்றது. தொடர்ந்து பல உயிரிழப்புகளும் ஏற்படுகின்றது. கடலரிப்பு காரணமாக கடல் அதன் எல்லையை மாற்றியமைக்கின்றது. கடற்கரை ஊர்கள் சுருங்குகின்றன.  பல ஊர்களில் சாலைகள் துண்டிக்கப்பட்டு கிடக்கின்றன. கடலரிப்பும் மணலேற்றமும் உலகளாவிய பிரச்சனை. கடலரிப்பு கடற்கரை மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மிகவும் பாதிக்கின்றது.
கடல் அமைதியாக இருக்கும் தைமாசி என்னும் ஜனவரி பாதியிலிருந்து ஏப்ரல் பாதிவரையான காலகட்டத்தில் கடல் மீண்டும் பின்னோக்கி நகரும். இந்த காலகட்டத்தில் கடற்கரைகள் சிறிது விரிவடைகின்றன. கடற்கரை நீண்டு கிடக்கும். அது கடற்கரை மக்களின் விளையாட்டுத்திடல்.
கடலலை வாரிச்செல்லும் மணலை இன்னொரு இடத்தில் கொண்டு சென்று கரைசேர்க்கின்றது. இவை கடலலையின் வேகம், கடல் நீரோட்டம் காரணாக தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருக்கின்றது. எனவே ஒட்டுமொத்தமாகப்பார்த்தால் கடற்கரை அமைப்பில் எந்தவித மாற்றமும் இல்லையென்று தோன்றும்.
கடற்கரை நீட்டல் குறுக்கத்தில் சில சிக்கல்கள் இருக்கின்றது. முக்கியமாக கடற்கரையிலிருக்கும் துறைமுகம் போன்ற கட்டமைப்புகள். இந்த கட்டமைப்புகள் நீரோட்டத்திற்கு தடையாக இருப்பதால், ஒரு பகுதியில் கடலரிப்பு காரணமாக இழந்த கடல்மணல் துறைமுகம் பகுதியிலேயே நிரந்தரமாக தங்கிவிடும். எனவே, குறிப்பாக அரபிக்கடல் பகுதியில், கடலினுள் நீட்டியிருக்கும் கட்டுமானங்களுக்கு  மேற்கில் கடலரிப்பும், கிழக்கில் மணலேற்றமும் இருக்கும்.
குளச்சலா? இனயமா? அந்தப்பக்கமா? இந்தப்பக்கமா? மத்திய அரசு கொண்டுவரும் “இரண்டும்கெட்டான் துறைமுகம்” வல்லார்பாடம் துறைமுகம்போல் தோல்வியில் முடியும் என்பதை சில ஆய்வறிக்கைகள் தெளிவுபடுத்துகின்றது.
பொருளாதார வளர்ச்சி என்னும் பெயரில் பொதுமக்களை பாதிக்கும் திட்டங்கள் வரும்போது அரசியல்வாதிகளைப் பின்தொடர்ந்து, பொதுமக்களின் எதிர்ப்பை தாக்குப்பிடிக்க முடியாத சூழல் அரசியல்வாதிகளுக்கு ஏற்படும்போது, அரசுசார் கல்வி நிறுவங்களும் அவற்றைத்தொடர்ந்து அறிவுஜீவிகளும் களத்திலிறங்குவார்கள்.
அரசுசார் கல்வி நிறுவனங்கள் அந்த திட்டங்களுக்கு சாதகமான சில ஆய்வுக்கட்டுரைகளை முதலில் வெளியிடும்.  அதை அடிப்படையாகக்கொண்டு அறிவுஜீவிகள் ஊடகங்கள் வாயிலாக தங்கள் கருத்துக்களையும் கட்டுரைகளையும் பொதுவெளியில் பரப்புவார்கள். முடிவில் பொதுமக்களின் எதிர்ப்பையும் மீறி அந்த திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்படும்.
இனயம் துறைமுகத்திற்கு எதிராக பொதுமக்களின் எதிர்ப்பு வலுவாக இருக்கும் இந்த நேரத்தில், துறைமுக கட்டுமானங்கள் கர்நாடக கடற்கரைகளுக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கும் தாக்கம் குறித்து சர்வதேச இதழில் ஆய்வுக்கட்டுரை ஒன்று தற்போது வெளியாகியிருக்கின்றது. சுமார் 40 வருடங்களில் (1973-2014)  ஏற்பட்ட கடற்கரை மாற்றங்களை செயற்கைக்கோள்களிலிருந்து பெறப்பட்ட புகைப்படங்களையும் நிலவுருவவியல் வரைபடங்களையும் கொண்டு புனே பல்கலையின் தீபா நாயிக் மற்றும் மத்திய அரசின் அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை ஆராய்ச்சி கவுன்சிலில் (CSIR) பிரவின் டி. குந்தே ஆகிய இருவரும் இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டிருக்கின்றனர். கர்நாடகாவின் முக்கியமான துறைமுகங்களினால் அந்த பகுதியில் ஏற்பட்டிருக்கும் கடற்கரை மாற்றத்தை ஆய்வுசெய்கின்றது.
துறைமுகங்களிருக்கும் முக்கியமான பத்து பகுதிகள் தேர்வுசெய்யப்பட்டு கடலரிப்பும், கடற்கரை பெருக்கமும் (மணலேற்றமும்) கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. கார்வார் துறைமுகப்பகுதியில் குறைவாக 1.6 மீட்டர் கடலரிப்பும், அதிகமாக பத்கல் துறைமுகப்பகுதியில் 182.4 மீட்டர் கடலரிப்பும் பதிவாகியுள்ளது. அதுபோல், கடற்கரைப்பெருக்கம் (மணலேற்றம்) குறைவாக புதிய மங்கலாபுரம் துறைமுகப்பகுதியில் 2.1 மீட்டர் நீளமும் அதிகமாக பெலெகெரி துறைமுகப்பகுதியில் 162.4 மீட்டர் நீளமும் பதிவாகியுள்ளது.
எனவே துறைமுகப்பகுதியில் கடலரிப்பும், மணலேற்றமும் தவிர்க்கமுடியாதது. இது மிகவும் முக்கியமான ஆய்வுக்கட்டுரை. இது இன்னொன்றையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றது. துறைமுகம் கட்டும்போது கடலை ஆழப்படுத்துவது கடல்படுகையின் கட்டமைப்பில் குறிப்படத்தக்க மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. இந்த மாற்றம் கடல் நீரோட்டம், அலைகள் மற்றும் நீரின்தரத்தையும் மாற்றிவிடும்.
ஆனியாடி காலகட்டத்தில் ஏற்படும் கடலரிப்பின் மண் இழப்பு தைமாசி மாதங்களின் ஏற்படும் மணலேற்றத்தின் காரணமாக சீர்செய்யப்படுகின்றது. எனவே துறைமுகத்தினால் கடற்கரைகளுக்கு மிகவும் குறைந்த அளவு பாதிப்பே இருக்கின்றது என்று நிறுவுகின்றது.
ஆனால், ஆனியாடியில் கடலறுத்த தாலிகள் தைமாசியிலும் ஊர் திரும்புவதில்லை. அவர்களை எட்டு வருடம் காணாமல் போனவர்கள் பட்டியலில் சேர்த்துவைப்பார்கள். இது கடலில் இறந்தவர்களுக்கான நோபல், பத்ம விருதுப்பட்டியல். இதில் இடம்பிடிக்க கொடுத்துவைத்திருக்கவேண்டும்.
மேற்குறிப்பிட்ட ஆய்வுக்கட்டுரைபோல் தமிழக அரபிக்கடல் பகுதியிலும் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டவர்கள் எஸ். காளிராஜ், என். சந்திரசேகர் மற்றும் என். எஸ். மகேஷ்.
கன்னியாகுமரியிலிருந்து தேங்காய்பட்டினம் வரையிலான பதினாறு இடங்களில் 1999லிருந்து 2011 வரையிலான காலகட்டத்தில் மணலேற்றமும், கடலரிப்பும் ஆய்வுசெய்யப்பட்டுள்ளது.
மணவாளக்குறிச்சி மற்றும் மண்டைகாடு கிராமங்களில் ஆண்டொன்றிற்கு அதிகபட்சமாக 11,000 (பதினொன்றாயிரம்) சதுரமீட்டர் கடலரிப்பும், அதிகபட்சமாக கணபதிபுரத்தில் 23,000 (இருபத்து மூன்றாயிரம்) சதுரமீட்டர் மணலேற்றமும் ஏற்பட்டிருக்கின்றது.
இந்த பதினாறு கிராமங்களிலும் ஒட்டுமொத்தமாக 1.092 சதுரகிலோமீட்டர் கடலரிப்பும், 0.968 சதுரகிலோமீட்டர் மணலேற்றமும் ஏற்பட்டிருக்கின்றது.
வர்த்தகத்துறைமுகம் வரவிருக்கும் குளச்சலில் வருடத்திற்கு 5,000 (ஐந்தாயிருரம்) சதுரமீட்டர் மணலேற்றமும், இனயத்தில் வருடத்திற்கு 7,000 (ஏழாயிரம்) சதுரமீட்டர் மணலேற்றமும் இருக்கின்றது.
இதுதான் பிரச்சனை. கடலேற்றும் இந்த மணல் துறைமுக கட்டுமானம் காரணமாக கடலில் தங்கிவிடும். அதுபோல் பக்கத்து ஊர்களில் அதிக அளவு மணலேற்றமும் இருக்கும். கடலில் மணல் தங்குவதால் கடலாழம் குறையும். தொடர்ந்து கடலை ஆழப்படுத்தவேண்டும். எனவே குளச்சல் மற்றும் இனயம் துறைமுகங்களுக்கு வல்லார்பாடத்தின் நிலமைதான் வரும். வருடத்திற்கு 110 கோடி ரூபாய் மக்கள் பணம் விரயமாகும்.
துறைமுக கட்டுமானத்தினால் அலைமாற்றமும், நீரோட்ட மாற்றமும், தண்ணீரின் தர மாற்றமும் கடலின், மீன்களின்  ஸ்திரத்தன்மையையும்,  சுற்றுச்சூழலையும் வெகுவாக பாதிக்குமென்பதில் சந்தேகமில்லை. எனவே குளச்சல் இனயம் துறைமுகத்தினால் மீனவர்களுக்கும் பாதிப்பு. அதைவிட பொதுமக்களின் வரிப்பணமும் விரையமாகும். வல்லார்பாடத்தின் நிலைதான் விழிஞ்சதிற்கும் ஏற்படும்.
மோனாசைட், இல்மனைட், சிர்கோன் போன்ற தனிமங்கள் அதிக அளவில் இருக்கும் இனயம் அல்லது குளச்சல் பகுதியில் வர்த்தக துறைமுகங்கள் புதுவகை நடமாடும் அணுக்கழிவுலைகளாக மட்டுமே செயல்படும் என்பதை மட்டும் உறுதியாகச்சொல்லமுடியும். கடலை ஆழப்படுத்தும்போது கதிர்வீச்சு மணல் அனைத்து கடற்கரை ஊர்களுக்கும் பயணம் செல்லும். இது மீனவர்ளை புற்றுநோய் வடிவில் அழித்துவிடும்.
ஆதலால், இந்தியாவின் வளச்சியையும் பொதுமக்களையும் பாதிக்கும், அறிவியல்பூர்வமாக ஆபத்துமான இனயம் மற்றும் குளச்சல் துறைமுகத்தை மீனவர்கள் எதிர்ப்பது நியாயமானது.
ஆய்வுக்கட்டுரைகள்:
முந்தைய கட்டுரைகள்:
சில அரசியல் தலைவர்கள் கட்சி, ஜாதி, மதம் கடந்து அனைவருக்கும் பொதுவானவராக, எளிய மக்களில் ஒருவராக இருப்பார்கள். கன்னியாகுமரியைப் பொறுத்தவரை அவ்வாறு பல நேர்மையான அரசியல் தலைவர்கள் இருந்திருக்கின்றார்கள். தற்போது கம்மூனிஸ்டு கட்சியில் திருமதி லீமாரோஸ், பிஜேபியில் பொன்னார் என்னும் திரு. பொன். ராதாகிருஷ்ணன் அவர்கள். இதில் பலருக்கும் கருத்துவேறுபாடுகள் இருக்கலாம். கடற்கரை மக்கள் ஏதேனும் உதவிக்கு சென்றாலும் அவரால் முடிந்ததை அவரது அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டு செய்திருக்கின்றார். ஆனாலும் சிலநேரம் அரசியல் அழுத்தங்கள் நமது தனமனித நேர்மைக்கு எதிராகவே அமைந்துவிடும்.
உண்மையில் இந்தியாவின் வளச்சிக்காகத்தான் இனயம் துறைமுகம் அமையவிருக்கின்றதென்றால், மீனவர்களின் வளர்ச்சியுடனான இந்தியாவின் வளச்சிதான் முக்கியமென்றால், மீனவர்களின் தேவை புதிய இனயம் வர்த்தக துறைமுகமல்ல. ஆழ்கடல் மற்றும் சுறா வேட்டையில் விற்பன்னர்களான தென்தமிழக கேரளக்கடற்கரை மீனவர்களுக்கு, குறிப்பாக தூத்தூர் கொல்லங்கோடு பகுதி மீனவர்களுக்கு அனைத்து வசதிகளும் கொண்ட பெரிய மீன்பிடி துறைமுகம்தான் தேவை. இன்று இவர்கள் துறைமுகம் இல்லாத காரணத்தால் பக்கத்து மாநிலங்களில், சொந்த நாட்டில், அடிமைகள் போல் மீன்பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். 
எந்தவித திட்டமிடலுமில்லாமல் கட்டப்பட்ட, பயன்படுத்தமுடியாமல் கிடக்கும்  தேங்காய்பட்டணம் துறைமுகத்தினால் இரையும்மன்துறை மீனவ கிராமம் கடல்கொண்டு அழியும் நிலையிலிருப்பது இதற்கு சான்று. இதை சரிசெய்யக்கூட எந்த அரசும் எந்தவித  முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. இதைப்போல் மிகப்பெரிய இனயம் துறைமுகம் வந்தால் தூத்தூர் தீபகற்ப  ஊர்களை கடலில் ஆழத்தில் மூழ்கிச்சென்று தடவித்தான் பார்க்கவேண்டியிருக்கும்.
 

இனயம் துறைமுகம் – 3

அதானி குழுமம் குஜராத்தில் பல துறைமுகங்களை நிர்வகிக்கின்றது. இவற்றில் முக்கியமானது ஹஜிரா துறைமுகம். சில மாதங்களுக்கு முன்பு “ஹஜிரா மச்சிமார் சமிதி” என்னும் மீனவர் அமைப்பு ஹஜிரா துறைமுகத்தினால் 300 மீனவ குடும்பங்கள் இடம்பெயந்ததாகவும் மீன்பிடி தொழிலை செய்ய முடியாமல் தங்களின் பாரம்பரிய மீன்பிடித்தொழில் பாதிப்படைவதாகவும், சுற்றுச்சூழல் பாதிப்படைந்திருப்பதாகவும் வழக்கு தொடர்ந்தார்கள்.

இந்த வழக்கு தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்தில் 2016 ஜனவரி 28 நாள் விசாரணைக்கு வந்தது. முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் அதானி குழுமத்திற்கு ஆஜரானார். முடிவில் தேசிய பசுமை தீர்பாயம் அதானி குழுமத்திற்கு 25 கோடி ரூபாய் அபராதம் விதித்து தீர்ப்பளித்தது. சுற்றுச்சூழலுக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாகவும்,  மீனவர்களின் மீன்பிடித்தொழிலுக்கு எந்தவித பாதிப்பும் ஏற்படக்கூடாதென்றும், இனியும் இந்த துறைமுத்தில் எந்த வித விரிவாக்கமும் செய்யக்கூடாதென்றும், வழக்கு தொடர்ந்த ஹஜிரா மச்சிமார் சமிதிக்கு 8 லட்சம் ரூபாய் வழக்குச்செலவிற்கு அதானி குழுமம் கொடுக்கவேண்டுமென்றும்  பசுமை தீர்ப்பாயம் தன் தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளது.

இதைப்போல, விழிஞ்சம் துறைமுகத்திற்கு மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் கொடுத்த ஒப்புதல் செல்லுபடியாகாது என்று சுதந்திர மீனவர் கூட்டமைப்பு கேரள அரசிற்கு எதிராக தொடுத்த வழக்கு 2016 பெப்ருவரி 2 அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு வந்தது. இதை விசாரித்த உச்ச நீதிமன்றம் இன்னும் ஆறு வாரத்தில் தேசிய பசுமை தீர்பாயம் விசாரித்து தீர்ப்பளிக்க உத்தரவிட்டிருக்கின்றது. இன்னும் சில நாட்களில் முடிவு தெரிந்துவிடும். விழிஞ்சம் துறைமுகம் கட்ட 7525 கோடி ரூபாயில் கேரள அரசுடன் ஒப்பந்தம் போட்டிருப்பதும் அதானி குழுமம்தான்.

இவை ஒருபுறமிருக்க, இனயம் துறைமுகத்திற்கான எதிர்ப்பு உச்சகட்டத்தை எட்டியிருக்கின்றது. கடந்த 2016 பெப்ருவரி 29-ம் நாள் இனயம் துறைமுகத்தை எதிர்த்து இனயம் பகுதி மீனவர்கள் நாகர்கோயில் ஆட்சியர் அலுவலகத்தின் முன்பு நடந்த போராட்டத்தில் எட்டாயிரத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் பங்குகொண்டார்கள்.

குஜராத் ஹஜிரா துறைமுகப்பகுதியில் வெறும் 300 மீனவ குடும்பங்கள் தான் இடம்பெயரவேண்டியிருந்தது. இனயம் அப்படியல்ல, மக்கள் அடர்த்தியாக வாழும் பகுதி. நீரோடியிலிருந்து குளச்சல் வரை 2 லட்சத்திற்கும் அதிகமான கடலையும் மீனையும் நம்பியிருக்கும் மக்கள் வாழ்கின்றார்கள். வள்ளவிளையில் மட்டும் 2500 குடும்பங்களுக்கும் அதிகமான அனைத்து இன மக்களும் இருக்கின்றார்கள்.

வல்லார்பாடம் துறைமுகத்தில் வருடத்திற்கு சுமார் 3 மில்லியன் கன மீட்டர் அளவிற்கு வண்டல் படிகின்றது. [2.5 கிலோமீட்டர் நீளமும் 200மீட்டர் அகலமும் கொண்ட கால்வாயில் இரண்டு மாதத்தில் ஒரு மீட்டர் உயரத்திற்கு மணல் நிரம்பும்.] இந்த துறைமுகம் பொழிமுகத்தில் இருப்பதால் வண்டல் படிவு சிறிது அதிகம். பெரிய கப்பல்கள் வரவேண்டுமென்றால் தொடர்ந்து துறைமுகத்தை தினமும் இருபத்து நான்கு மணி நேரமும்  ஆழப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்கவேண்டும். அதற்கு வருடத்திற்கு 110 கோடி ரூபாய் அளவிற்கு செலவு செய்யவேண்டும். எப்போதும் அதன் ஆழம் 14.5 மீட்டருக்கு குறையாமல் வைத்திருக்கவேண்டும். இல்லையென்றால் பெரிய கப்பல்கள் கொழும்பு துறைமுகத்திற்கு சென்றுவிடும்.

2013 ஆகஸ்டு மாதம் கத்தார் நாட்டிலிருந்து இயற்கை எரிவாயு கொண்டுவந்த எம்.வி. வில் எனர்ஜி என்னும் கப்பல் துறைமுக கால்வாயில் வண்டல் படிந்து துறைமுகத்தினுள் செல்லமுடியாத நிலை. மூன்று கப்பல்கள் தொடர்ந்து ஒரு வாரகாலம் 14 மீட்டர் அளவிற்கு கால்வாயை ஆழப்படுத்திய பிறகுதான் எரிவாயுக்கப்பல் துறைமுகத்தினுள் செல்லமுடிந்தது. இதைப்போன்ற பெரிய கப்பல்கள் அடுத்தமுறை இந்த துறைமுகத்தில் வருவதற்கு சிறிது தயங்கும்.

தோண்டியெடுக்கப்படும் மணலும் களிமண்ணும் 20 கிலோமிட்டர் தொலைவில் கடலில் கொட்டப்படுகின்றது. [இதனால் மீன்வளவும் சுற்றுச்சூழலும் பாதிக்கும் என்பதை சொல்லித்தெரியவேண்டியதில்லை.] இவ்வாறு தூரத்தில் கொட்டப்படும் மணலும் களிமண்ணும் மீண்டும் ஒரு சில நாட்களில் துறைமுகத்தை நிறைக்கும். மீண்டும் அவற்றை தோண்டவேண்டும். இதற்குத்தான் வருடத்திற்கு 110 கோடி ரூபாய்.

இப்போது வல்லார்பாடத்தை அப்படியே விட்டுவிட்டு விழிஞ்சத்தையும் இனயத்தையும் குறிவைக்கின்றார்கள். ஆட்சியாளர்களின் தவறுகளுக்கு பொதுமக்கள் பலியாடுகளாவதில் வியப்பொன்றுமில்லை.

விழிஞ்சமும் இனயமும் அலையேற்றப்பகுதிகள். இந்த இரண்டு பகுதிகளிலும் வண்டல் அதிகமாக படியும். கடலை தொடர்ந்து ஆழப்படுத்தவேண்டும். இவற்றிற்கும் வல்லார்பாடத்தின் கதிதான் வரும். அரிய மணல் தாதுக்கள் நிறைந்த இனயம் பகுதியில் துறைமுகம் வந்தால் அது  மணல்கொள்ளையர்களுக்கு அல்வா துண்டம்தான். ஆனால் கதிர்வீச்சுத்தனிமங்கள் நிறைந்த தாதுமணல் ஒரு சிறந்த புற்றுநோய் பரப்பி.

இதைவிட கொடுமையானது கடற்கரைகள் காணாமல் போகும் அபாயம். விழிஞ்சம் துறைமுகத்தினால் அதற்கு கிழக்கிலிருக்கும் கடல் பகுதியில் அதிக வண்டல் படிந்து கிழக்குப்பகுதியிலிருக்கும் ஊர்களின் கடற்கரை நீண்டு பெரிதாகும். கடல் தூரத்தில் சென்றுவிடும். இந்த மணலை கடல் மேற்கு கடற்கரையிலிருந்து கொண்டுவரும். மேற்கிலிருக்கும் ஊர்களை கடல்கொள்ளும்.

எந்தவித திட்டமிடலுமில்லாமல் கட்டப்பட்ட, பயன்படுத்தமுடியாமல் கிடக்கும்  தேங்காய்பட்டணம் துறைமுகத்தினால் இரையும்மன்துறை மீனவ கிராமம் கடல்கொண்டு அழியும் நிலையிலிருப்பது இதற்கு சான்று. இதை சரிசெய்யக்கூட எந்த அரசும் எந்தவித  முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.

இதைப்போல் மிகப்பெரிய இனயம் துறைமுகம் வந்தால் தூத்தூர் தீபகற்ப ஊர்களை கடலில் ஆழத்தில் மூழ்கிச்சென்று தடவித்தான் பார்க்கவேண்டியிருக்கும். குறைந்த பட்சம் சாதரணமாக காணப்படும் கடற்கரையின் நீட்டல் குறுக்கத்தை ஆனியாடி காலகட்டத்தில் கடற்கரைக்கு வந்து பார்த்தாலே ஆட்சியாளர்களுக்கு தெரிந்துவிடும்.

கடந்த பெப்ருவரி மாதம் காதலர்தின வாரத்தில் ஒரு நாள் சில இந்திய கடற்படை அதிகாரிகள் கடற்கரை ஊர்களில் வந்து ஆழ்கடல் மீன்பிடி விசைப்படகு மீனவர்களை அழைத்து ஒரு கூட்டம் நடத்தினார்கள். கடல்வழியாக தீவிரவாதிகள் இந்தியாவில் ஊடுருவ உத்தேசித்திருப்பதாகவும் கடலில் சந்தேகப்படும்படியாக ஏதேனும் விசைப்படகுகளை கண்டால் நேவிக்கு தெரியப்படுத்தவேண்டுமென்று கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டார்கள். நம் மீனவர்கள் கொச்சி குஜராத் ஆழ்கடல் பரப்பில் மீன்பிடிப்பவர்கள்.  மீனவர்கள் இந்திய கடற்படையின் ஊதியம் பெறாத ஒரு அங்கம். தற்போதைய மத்திய அரசு இந்த மீனவரகளின் வாழ்வாதாரத்தை சிதைக்கத்தான் இனயம் துறைமுகம் என்னும் பெயரில் வேடிக்கை காட்டுகின்றது.

இனயம் துறைமுக திட்டத்தை கைவிட்டுவிட்டு மீனவர்களின் வளர்ச்சிக்கு தேவையான மீன்பிடி துறைமுகங்கள் கட்டுவதே சரியானது. குளச்சல் மற்றும் தேங்காய்பட்டணம் மீன்பிடி துறைமுகங்களே அவர்களுக்கு தேவையானது. குறைந்தபட்சம் பலகோடி ரூபாய் செலவுசெய்து கட்டப்பட்ட தேங்காய்பட்டணம் மீன்பிடி துறைமுகத்தை முதலில் சரிசெய்வதே புத்திசாலித்தனமானது.

அரசு வேறு, அரசியல் வேறு. அரசியல் கட்சிகள் கொடுக்கும் வாக்குறுதிகளை அவை ஆட்சிப்பொறுப்பிற்கு வந்த பிறகு அவற்றை நிறைவேற்றுமா என்பதற்கு எந்தவித உத்திரவாதமும் இல்லை. காங்கிரஸ் ஆட்சியில் இருந்தபோது கூடங்குளத்தில் அணுவுலை வருவதை எதிர்த்த பிஜேபி, அது ஆட்சிக்கு வந்தபிறகு கூடங்குளம் மீதான அணுகுமுறை வேறுவிதமானது. கடந்த டிசம்பர் மாதம் ரஷ்யாவிற்கு பயணம் மேற்கொண்ட இந்திய பிரதமர் மோடியும் ரஷ்ய அதிபர் புடினும் 16 ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டனர். அதில் முக்கியமானது, 12 புதிய அணுவுலைகளை ரஷ்யாவிடமிருந்து வாங்குவதற்கான ஒப்பந்தம். இதில் இரண்டு அணுவுலைகள் கூடங்குளத்திற்கு. எனவே மக்கள் அதிக  கவனத்துடன் இருக்க வேண்டியிருக்கின்றது. இனயம் துறைமுகம் என்னும் பெயரில் மக்களின் வரிப்பணத்தை வீணடித்துக்கொண்டு மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை சிதைப்பதைத்தவிர வேறு நன்மையில்லை.

இது தொடர்பான முந்தைய பதிவுகள்:
குறிப்புகள்:

அன்னியப்படும் கடற்கரைகள் – 2

வரும் மார்ச் பதினொன்றாம் நாள் ஜப்பானின் ஃபுகுஷிமா அணுவுலையின்  ஐந்தாவது நினைவுதினம். ஃபுகுஷிமா அணுவுலை தன் கல்லறைத்தோட்டத்தில் கதிர்வீச்சை பரப்பிக்கொண்டு உருகிக்கிடக்கின்றது. ஃகுஷிமாவில் ஏற்பட்ட மிகவும் சக்தி வாய்ந்த பூகம்பத்தினால் ஏழு மீட்டர் உயரத்திற்கு சுனாமி அலைகள் உருவாகி ஃபுகுஷிமா அணுவுலையை தாக்கியதில் அந்த அணுவுலை வெடித்து அதிலிருந்து ஏற்பட்ட அணுக்கதிர்வீச்சினால் இரண்டு லட்சம் மக்கள் இடம்பெயர்ந்து இப்போது ஃபுகுஷிமா அணுவுலையைச் சுற்றிலும் 25 கிலோமிட்டர் சுற்றளவிற்கு மக்கள் நடமாட்டமில்லாத கதிர்வீச்சுப்பாலைவனமாகக் கிடக்கின்றது.

ஊர்விட்டுச்சென்றவர்கள் அரசாங்கள் திருப்பி அழைத்தும் கதிரிவீச்சிற்குப் பயந்து யாரும் திரும்பி வரவில்லை. சென்றுசேர்ந்த இடங்களில் வேர்பரப்பத் தொடங்கிவிட்டார்கள். ஐந்து வருடங்களுக்குப்பிறகும் பல குழந்தைகளுக்கு தைராய்டு புற்றுநோய் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.  ஐம்பது கிலோமீட்டருக்கு அப்பாலுள்ள மரம்செடிகளில் காற்றினால் பரவிய கதிவீச்சு தனிமங்கள் படிந்திருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

தற்போது இயங்காத அணுவுலைக்குப்பக்கத்தில் வெற்றுடலுடன் நாம் நின்றால் ஒரு மணி நேரத்தில் இறந்துவிடுவோம் என்றுசொன்னால் அதன் விபரீதம் எளிதில் புரியும். ஒரு சில நிமிடம் நின்றால் புற்றுநோய் உறுதி. எனவே அணுவுலையை பிரித்தெடுக்க ரோபோவை பயன்படுத்துகின்றார்கள்.

தினமும் ஆயிரக்கணக்கான லிட்டர் கதிரியக்கக்கழிவுநீர் கடலில் கலந்து அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மற்றும் கனடா வரை ஃபுகுஷிமா தன் கதிரியக்க எல்லையை விரிவுபடுத்திவிட்டது. அணுவுலை செயல்பட்டபோது அதிலிருந்து உபரியாகக்கிடைத்த கதிவீச்சு கழிவுநீரையும் தற்போது அணுவுலையை சுத்தம்செய்யும் கதிவீச்சு கழிவுநீரையும், கடலில் கலப்பது போக, பெரிய தொட்டிகளில் அடைத்து பூமிக்கடியில் சேமித்துவைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. பலமாதங்களுக்கு முன்பு அவற்றில் கசிவு ஏற்பட்டு நிலப்பரப்பெங்கும் அணுக்கதிர்வீசிக்கிடக்கின்றது.   தற்போதைய நிலவரப்படி ஃபுகுஷிமா கதிரியக்க கழிவுகளை அகற்றி சுத்தப்படுத்த இன்னும் நாற்பது வருடங்களாகும் என்று கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த விபத்தினால் ஏற்பட்ட இழப்பு 40 டிரில்லியன் யென், இந்திய மதிப்பில் 20 லட்சம் கோடி ரூபாய் என்று கணக்கிடப்பட்டிருக்கின்றது. கோடி கோடி கைக்கெட்டும் தூரம்தான். இது நமது கூடங்குளம் அணுவுலைகளை நிறுவுவதற்கு ஆகும் செலவை விட சுமார் 100 மடங்கு அதிகம்.

அணுவுலையை விட அணுவுலைக்கழிவுகளை அப்புறப்படுத்துவதுதான் மிகவும் சவாலானது. ஆபத்தும் அதிகம். ஃபுகுஷிமாவில் திர்வீச்சு கழிவுகளை அணுவுலைக்குப்பக்கத்தில் தொட்டிகளில் அடைத்தும் புதைத்தும் வைக்காமலிருந்திருந்தால் கதிர்விச்சு விபத்தின் தாக்கம் சற்று குறைவாக இருந்திருக்கும் என்று யோசிப்பதற்கு இயற்கை இடம்கொடுக்கவில்லை. ஆனால் முன்னெச்சரிக்கையாக, தற்போது பயன்பாட்டில் இல்லாத அமெரிக்காவின் ஹான்ஃபோடு அணுவுலை நமக்கு யோசிப்பதற்கு சிறிது சந்தர்ப்பத்தை கொடுத்திருக்கின்றது.

இரண்டாம் உலகப்போரில் வீசப்பட்ட அணுகுண்டிற்கு ஹான்ஃபோடு அணுவுலையின் பங்களிப்பு என்னவென்பதையும், கதிர்வீச்சு நீரை சேமித்துவைத்த தொட்டிகளில் ஏற்பட்ட கசிவின் பாதிப்பு ஆகியவற்றை முந்தைய கட்டுரையில் கண்டோம். ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தை தூய்மைப்படுத்தும் வேலைகள் 2060-ல் தான் முடியுமென்று கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அதற்கான செலவு  கூடங்குளம் அணுவுலைகளை நிறுவுவதற்கு ஆகும் செலவை விட சுமார் 50 மடங்கு அதிகம்.

ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தில் இரண்டு கல்லறைத்தோட்டங்கள் இருக்கின்றது. இறந்தவர்களை புதைப்பதற்காக அல்ல. கதிர்வீச்சு நீர் தொட்டிகளை புதைக்குமிடங்கள். ஹான்ஃபோடு வளாகம் ஆள்நடமாட்டமில்லாத 1500 கிலோமிட்டர் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்துகிடக்கும் பாலைவனத்தின் மத்தியில் இருக்கின்றது. தற்போது அண்டவெளியிலிருந்து கிராவிட்டேஷனல் வேவ்ஸ் என்னும் ஈர்ப்பு அலைகளை பெற்றுக்கொண்டிருக்கும் லைகோ ஆய்கவம் ஹான்ஃபோடு வளாகத்தின் ஓரத்தில் இருக்கின்றது. ஒரு ஒப்புமைக்காக, கூடங்குளத்தை சுற்றி வெறும் 16 கிலோமிட்டர் சுற்றளவிற்குள் சுமார் 70,000 (எழுபதாயிரம்) மக்கள் வசித்து வருகின்றார்கள்!

2013-ல் ஹான்ஃபோடு லைகோ ஆய்வகம் ஈர்ப்பு அலைகளை பெறத்தொடங்கிவிட்டது என்னும் செய்தி பரபரப்பாக பேசப்பட்டது. சிக்னல்கள் வந்தடைந்தது உண்மை. ஆனால் இதையொத்த சிக்னல்கள் 1900 மைல் தொலைவிலிருக்கும் லிவிங்க்ஸ்டன் லைகோ ஆய்வகத்திலும் வந்து சேர்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் வந்து சேரவில்லை. எனவே அந்த சிக்னல் ஈர்ப்பு அலைகள் இல்லையென்று முடிவுசெய்யப்பட்டது. ஹான்ஃபோடு லைகோ ஆய்வகத்தில் பெறப்பட்ட சிக்னலுக்கான காரணங்கள் அலசி ஆராயப்பட்டது. முடிவில் பலமைல் தொலைவிலிருந்த ஒரு சாலையில் ஏற்பட்ட லாரிவிபத்து என்று சொல்லப்பட்டது. எனவே அந்த சாலையை மூடிவிட்டதாகச் சொன்னார்கள். அந்த அளவிற்கு லைகோ ஆய்வாகவும்  அணுவுலை வளாகவும் நகரிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது.

2015 நவம்பர் மாதம் ஹான்ஃபோடு பகுதியில் சூறாவளிக்காற்று வீசியது. அப்போது ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகத்தின் ஒரு பகுதியில் கதிர்வீச்சு நீர்படிந்த மணலையும் வேறு கழிவுகளையும் கல்லறைத்தோட்டத்தில் புதைப்பதற்காக கருப்புநிற பாலித்தீன் பைகளில் திறந்த வெளியில்  கட்டிவைத்திருந்தார்கள். சூறாவளிக்காற்று கருப்பு பாலித்தீன் பைகளை தூக்கியெடுத்து பத்து கிலோமீட்டர் தூரத்திலிருந்த ரூட்-4 நெடுஞ்சாலையில் கொண்டுபோட்டது பின்னர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இதன் காரணமாக எவ்வளவு கதிர்வீச்சு கழிவுகள் பொதுவெளியில் பரவியது என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.

அணுவுலைகளின் கதிர்வீச்சு நச்சுக்கழிவுகள் காற்றினால் பரவும் அபாயம் அதிகமாக இருக்கின்றது. குறிப்பாக ஐயோடின்-131 மற்றும் சீசியம்-137 ஆகியவை காற்றினாலும் நீரினாலும் எளிதில் பரவக்கூடியவை. ஐயோடின்-131-ன் கதிர்வீச்சு அளவு எட்டு நாட்களில் பாதியாக குறைந்துவிடும். ஆனால் சீசியம்-137-ன் அரைஆயுள், கதிர்வீச்சு அளவு பாதியாக குறையும் கால அளவு, 30 வருடங்கள். முழுமையாக இல்லாமலாக பல நூறு வருடங்களாகும். ஆற்றல் அழிவற்றது. அவை பலதலைமுறைக்கும் தொடர்ந்து புற்றுநோயை பரப்பிக்கொண்டிருக்கும். சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பு  ஹான்ஃபோடு வளாக கதிர்வீச்சுக்கழிவு கல்லறைத்தோட்டங்களினால் நேரடியான பாதிப்பு மட்டுமல்ல விலங்குகள் மற்றும் பறவைகளினால் கதிர்வீச்சுக்கழிவுகள் எவ்வாறு பரவுகின்றது என்பதற்கான அறிக்கையையும் கேட்டிருக்கின்றது.

ஹான்ஃபோடு அணுவுலை வளாகம் கொலம்பியா ஆற்றின் ஓரத்தில் இருப்பதால் சுனாமி குறித்தான பயமில்லை. அதுபோல் எனக்குத்தெரிந்து இதுவரை நிலநடுக்கமும் பதிவானதாத ஞாபகமில்லை. இருப்பினும் இயற்கையை யாரால் கட்டுப்படுத்தமுடியும்? இயறகைக்கு கூடங்குளமும் விதிவிலக்கல்ல.

கூடங்குளம் அணுவுலை ஃபுகுஷிமா அணுவுலை வெடிப்பிற்கு பின்னரான வடிவமைப்பென்பதால் அந்த குறைபாடுகள் அனைத்தும் கூடங்குளம் அணுவுலை நிர்மாணத்தில் சரிசெய்யப்பட்டிருப்பதாக அறிக்கைகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. பாபா அணு ஆய்வு மையம் டிசம்பர் 2011-ல் ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டது. அதில், “கூடங்குளம் அணுவுலைக்கு பக்கத்திலிருக்கும், சுனாமியை உருவாக்கவல்ல பூகம்ப வெடிப்புக்கோடு (சுமத்ரா வெடிப்புக்கோடு) கூடங்குளத்திருந்து 1500 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இருக்கின்றது. எனவே  ஃபுகுஷிமாவில் ஏற்பட்டதைப் போல் சுனாமியும் பூகம்பமும் ஒரே நேரத்தில் வருவதற்கான வாய்ப்பில்லை” என்றும் “கூடங்குளம் பகுதியில் சுனாமி அல்லது புயலினால் ஏற்படும் அலைகளின்  அதிகபட்ச உயரம் கடல் பரப்பிலிருந்து 5.44 மீட்டர்கள். முக்கியமான கட்டுமாங்களும், அவசரகால மின்வினியோக கருவிகளும்  2மீட்டர் அதிக அளவில் 7.44 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கின்றது.” என்றும் சொல்லி நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகின்றது.

நிலநடுக்கமும் எட்டு மீட்டருக்கும் உயரமான சுனாமி அலைகளும் ஒரே நேரத்தில் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்பில்லை என்பது நம்பக்கூடியதாகவே இருக்கட்டும். ஆனால் ஹான்போடில் நடந்ததுபோல் கழிவுநீர்கசிவிற்கும் சூறாவளிக்காற்றின் பாதிப்பிற்கும் அப்பாற்பட்டு கூடங்குளம் பாதுகாப்பாக இருக்கின்றதா என்பதையும் சிறிது கருத்தில்கொள்ள வேண்டியிருக்கின்றது.

சில நாட்களுக்கு முன்னர் அணுவிபத்து இழப்பீட்டுச் சட்டத்தில் இந்தியா கையெழுத்திட்டது ஞாபகமிருக்கலாம். ஆனால் அதுகுறித்து யாரும் கவலைப்பட்டிருக்கமாட்டார்கள். மக்கள் செறிவுள்ள கூடங்குளம் பகுதியில் அணுவுலை விபத்து நடந்தால் நஷ்டஈட்டுத்தொகையை இந்திய அரசு கொடுத்தாலென்ன வெளிநாடு கொடுத்தாலென்ன. அவனவன் எரியுடலுடனும் குற்றுயிருடன் புற்றுநோயுடனும் போராடுவதற்கே நேரம் சரியாக இருக்கும். தற்போது மணவாளக்குறிச்சி மணல் ஆலையினால் தென்மேற்கு கடற்கரை கிராம மக்கள் அதிக அளவில் புற்றுநோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்பதைக்கூட இதுவரை யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை. அவர்களும் எந்தவித இழப்பீடும் இல்லாமல்தான் புற்றுநோயுடன் போராடுகின்றார்கள்.

ஆனால் அணுவிபத்து இழப்பீட்டுச் சட்டத்தில் கையெழுத்திட்டபோது உலக அணுசக்தி கழகத்திடம் இந்தியா கையளித்த “இந்தியாவின் அணுசக்தி மின்சாரம்” என்னும் அறிக்கை இணையதில் கிடைக்கின்றது. அதில், அணுவுலைகளிலிருந்தும் மறுசுழற்சி நிலையங்களிலிருந்தும் பெறப்படும் கதிரியக்கக் கழிவுகள் பதப்படுத்தப்பட்டு அந்ததந்த அணுவுலை வளாகங்களில் சேமித்து வைக்கப்படும். இந்த களஞ்சியங்களிலிருந்து அதிக அளவு கதிரியக்கமும் அதிக ஆயுட்காலம் கொண்ட கழிவுகளை இறுதியில் எவ்வாறு அகற்றவேண்டும் என்னும் ஆராய்ச்சி பாபா அணுசக்தி மையத்தில் நடந்துகொண்டிருக்கின்றது.

இந்த ஆராய்ச்சி இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, அனைத்து நாடுகளிலும் பல பதிற்றாண்டுகளாக நடந்துக்கொண்டிருக்கின்றது. எந்தவித தீர்வும் இதுவரை கண்டடையப்படவில்லை. ஃபுகுஷிமா மற்றும் ஹான்போடு போல் அனைத்து அணுவுலை  வளாகங்களிலும் கழிவுகளை கொள்கலன்களில் சேமித்தும் புதைத்தும்தான் வைத்திருக்கின்றார்கள். கூடங்குளத்திலும் தொட்டியில் சேமித்தும் பாதுகாப்பு குழிதோண்டி புதைத்தும் வைப்பார்கள். கசிவையும் காற்றையும் யார் கட்டுப்படுத்துவது?

இந்தியாவின் அறிவுஜீவிகளும், மேட்டிமைவாதிகளும் கூடங்குளம் அணுவுலைப்பூங்கா  இந்தியாவின் வளர்ச்சியின் மைல்கல் என்று பிரகடனப்படுத்திவிட்டார்கள். கூடங்குளம் அணுவுலைப்பூங்கா நிஜத்தில் ஒரு கல்லறைப்பூங்கா. இந்த கல்லறைத்தோட்டம்  மீனவர்களுக்கு மட்டுமானதல்ல, நம் அனைவருக்கும் நமது சந்ததிகளுக்கும் சொந்தமானது. இந்திய தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் ஒரு எளிய நினைவுச்சின்னம்.

நாள்: மார்ச் 2, 2016
References:

1. http://www.world-nuclear.org/information-library/country-profiles/countries-g-n/india.aspx

8. http://www.tri-cityherald.com/news/local/hanford/article61710052.html

9. http://www.livescience.com/38844-fukushima-radioactive-water-leaks.html

10. http://www.world-nuclear.org/information-library/safety-and-security/safety-of-plants/fukushima-accident.aspx

11. http://archive.tehelka.com/story_main31.asp?filename=Ne230607home_next_SR.asp

இனயம் துறைமுகம் – 1

சில அரசியல் தலைவர்கள் கட்சி, ஜாதி, மதம் கடந்து அனைவருக்கும் பொதுவானவராக, எளிய மக்களில் ஒருவராக இருப்பார்கள். கன்னியாகுமரியைப் பொறுத்தவரை அவ்வாறு பல நேர்மையான அரசியல் தலைவர்கள் இருந்திருக்கின்றார்கள். தற்போது கம்மூனிஸ்டு கட்சியில் திருமதி லீமாரோஸ், பிஜேபியில் பொன்னர் என்னும் திரு. பொன். ராதாகிருஷ்ணன் அவர்கள். இதில் பலருக்கும் கருத்துவேறுபாடுகள் இருக்கலாம். கடற்கரை மக்கள் ஏதேனும் உதவிக்கு சென்றாலும் அவரால் முடிந்ததை அவரது அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டு செய்திருக்கின்றார். ஆனாலும் சிலநேரம் அரசியல் அழுத்தங்கள் நமது தனமனித நேர்மைக்கு எதிராகவே அமைந்துவிடும்.

மீனவர்களின் வளர்ச்சிக்காக இனயம் கடற்கரை கிராமத்தில் ஒரு உலகத்தரம் வாய்ந்த துறைமுகம் அமைக்கவிருப்பதாக சொல்லும் பொன்னரின் பேட்டியை ஒரு பத்திரிகையின் ஓர் மூலையில் கண்டேன். இதன் திட்ட மதிப்பு 21000 கோடி ரூபாய். “இருபத்தோரு ஆயிரம் கோடி ரூபாய்”. ஆனால் இந்த திட்டத்தை இரகசியமாக செயல்படுத்துவதுதான் சந்தேகத்தை எழுப்புகின்றது. இந்த திட்டத்திற்கு தமிழக அரசு அனுமதி கொடுத்துவிட்டது.

இனயம் துறைமுக திட்டம் குறித்த எந்தவித ஆவணங்களும் பொதுவெளியில் கிடைக்கவில்லை. ஏன், இது கூடங்குளம் அணுவுலையை விட தேசிய பாதுகாப்பு சார்ந்த இரகசியத்திட்டமா? எதற்கு இந்த அவசரம்? டெண்டர் எப்போது விட்டீர்கள்? அதற்கு முன் துறைமுகத்திற்கான சாத்தியக்கூறு அறிக்கை எங்கே? அதை யார் நடத்தினார்கள்? மக்களின் கருத்துக்களை கேட்டீர்களா? மக்கள் செறிவுள்ள இனயம் மக்களை ஏங்கே குடியமர்த்துவீர்கள்? அவ்வாறு குடியமர்த்தும்போது கடலை நம்பியிருக்கும் அவர்களின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படாதா?

500 ஏக்கர் கடல் பரப்பை மண்மூடி நிலப்பரப்பாக்கவேண்டுமென்றால் சுற்றுச்சூழலுக்கு பாதிப்பில்லையா? மணலை எங்கிருந்து கொண்டுவருவீர்கள்? அதை கடற்கரையிலிருந்தே எடுத்தால் மணிலின் அடியில் படிந்திருக்கும் உயர் கதிர்வீச்சு தனிமங்களால் புற்றுநோய் பாதிப்பு, மணவாளக்குறிச்சி மணல் ஆலை கடற்கரையில் ஏற்படுத்தும் புற்றுநோயை இன்னும் அதிகமாகாதா? பாறைகள் அதிகமுள்ள இனயம் கடலில் மீன்கள் அதிகமாக இருக்கும் பாருகள் அழிந்துவிடாதா? இதனால் ஒட்டுமொத்த மீனவமக்களுக்கும் பாதிப்பில்லையா?

கடற்கரையில் ஐந்து கிலோமீட்டர் நீளத்திற்கு அலைத்தடுப்பு அமைக்கும்போது மீனவர்களின் கரமடி, தட்டுமடி, கச்சாவலை போன்ற பாரம்பரிய தொழில்கள் அழிந்துவிடாதா? 500 ஏக்கர் கடல்பரப்பை மணலால் மூடும்போதும், நீண்ட தூரத்திற்கு அலைத்தடுப்பு அமைக்கும்போது பல கிராமங்கள் கடலரிப்பால் அழிந்துவிடாதா?

1500 ஏக்கர் நிலத்தை கரையிலிருந்து கையகப்படுத்தும்போது அதில் எந்தெந்த கிராமங்கள் உள்ளங்கியிருக்கும்? அவர்களுக்கு மாற்றுவழி என்ன? விழிஞ்சம் துறைமுகப்பகுதியை அதானிக்கு இனாமாக கொடுத்ததுபோல் இந்த கடற்கரைப்பகுதிகளை யாருக்கு இனாமாக? அல்லது எத்தனை வருட குத்தகைக்கு?

வல்லார்படம் துறைமுகத்தை 25% அளவிற்க்கு பயன்படுத்தாத நாம் விழிஞ்ச்சத்தில் துறைமுகம் அமைக்க முழுமூச்சில் இறங்கிவிட்டோம். இப்போது விஜிஞ்ச்சத்திலிருந்து 20மைல் தொலைவிலிருக்கும் இனையத்தில் இன்னொரு துறைமுகம் அமைப்பதால் என்ன லாபம்? மதர்ஷிப் என்னும் பெரிய சரக்குக்கப்பல்கள் வருவதற்கு கடலாழம் குறைந்தபட்சம் 20 மீட்டராவது இருக்கவேண்டும். இனயம் பகுதியில் 20மீட்டர் கடலாழம் எங்கிருந்து எவ்வளவு தூரத்திலிருந்து துவங்குகின்றது என்று தெரியுமா? 20மீட்டருக்கு கடலை ஆழப்படுத்தும்போது மீன்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் பாதிப்பில்லையா?

விழிஞ்சம் துறைமுகத்தால் 600 புதிய வேலை வாய்ப்புகளை மட்டுமே அடுத்த பத்து வருடங்களில் உருவாக்க முடியுமாம். இணையம் துறைமுகத்தால் எத்தனை புதிய வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவீர்கள்?

கொழும்பு, சிங்கப்பூர், துபாய் துறைமுகக்களில் நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் அனைத்து மதர்ஷிப் என்னும் பெரிய கப்பல்களும் இனயும் துறைமுகத்தில் வந்துவிடுமா? அதற்கு தற்போதிருக்கும் கப்பல்களின் கூட்ட்மைப்பு எளிதில் அனுமதிக்குமா? அப்படி ஒரு கப்பல் வரவேண்டுமென்றால் அதற்கு நாம் கொடுக்கும் மானியம் என்ன? அதனால் நமது அரசாங்கத்திற்கு எத்தனை இழப்பு? கப்பல்களின் போக்குவரத்து அதிகரிக்கும்போது மீனவர்களுக்கு அதனால் பாதிப்பு அதிகமில்லையா? இப்போதே விசைப்படகுகளை கப்பல் இடிப்பதனால் ஏற்படும் பாதிப்பு அதிகமில்லையா? தினமும் கப்பல் ஏதேனும் ஒரு வளிவலையை அறுத்துவிட்டுத்தானே செல்கின்றது.

“அலை தாக்கம்” அறிக்கை தயார்செய்து விட்டீர்களா? கேரளக்கடற்கரையில் மே முதல் ஆகஸ்டு வரை அலைகளின் வீரியம் எப்படியென்று தெரியுமா? ஐமப்தடி உயரத்திற்கு அலைஎழுபி கடற்கரை வீடுகளை இடித்துத்தள்ளிவிடும் என்பதாவது தெரியுமா?

இப்போதே எளிதில் மீனவர்களை தீவிரவாதியென்று சுட்டுவிட்டு செல்கின்றான். அப்படியென்றால் கப்பல்தொகை பெருகும்போது?

விழிஞ்சம் துறைமுகப்பகுதிக்கு வெளியிலிருக்கும் பூவார் பகுதிமக்கள் தங்கள் வீட்டு பட்டாவிற்கு செல்லும்போது எப்போது கேட்டாலும் உங்கள் நிலத்தை துறைமுகத்திற்காக தரத்தயாராக இருக்கவேண்டும் என்னும் நிபந்தனையுடன் பட்டாகொடுப்பதுபோல் இனயம் பகுதிக்கு வெளியிலிருக்கும் ஊர்களுக்கும் மேற்சொன்ன பட்டா பிரச்சனை வராதா?

மீனவர்களின் இப்போதைய தேவை ஒரு சிறிய மீன்பிடி துறைமுகம். தூத்துர் கொல்லங்கோடு பகுதி மீனவர்கள் கேட்டதன்பேரில் தேங்காய்பட்டினத்தில் அதை நிறைவேற்றினீர்கள். இப்போது உங்களின் தவறான கட்டுமானத்தினால் தேங்காய்பட்டினம் துறைமுகத்தினுள் அலையடித்து அது பயன்படுத்த முடியாமல் கிடப்பது உங்களுக்கு தெரியுமா? அதை சரிசெய்ய துறைமுகம் கட்டுவதற்கு செலவான தொகைபோல் மூன்றுமடங்கு செலவுபிடிக்கும். அதற்கு எப்படியும் 150கோடிகள் மட்டும்தான். ஏன் தேங்காய்பட்டினம் துறைமுகத்தை முடிக்காமல் இனயம் துறைமுகத்திற்கான அவசம் என்ன?

இவை என் எளிய அறிவிற்கு தோன்றிய சில அடிப்படை கேள்விகள். கப்பல்தொழிலில் இருப்பவர்களுக்கு இன்னும் அதிகமாகவே தெரியும்.

இது வரும் தேர்தலுக்கான ஒரு ஸ்டண்ட் என்றால் தயவுசெய்து மீனவர்களை ஏமாற்றாதீர்கள். நீங்கள் தோற்றுவிடுவீர்கள். இல்லை இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்காகதான் இந்த திட்டமென்றால் வெளிப்படையாக முதலிலிருந்தே துவங்குங்கள். ஆவணங்களை வெளியிடுங்கள். மீனவர்கள் இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு ஒருபோதும் எதிரிகளல்ல.

அதிகாரவர்கம் எப்போதும் உலகை அழகியல் பார்வைகொண்டுதான் பார்க்கும்போலும். அதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு திரு. சசிதரூர். விழிஞ்சம் துறைமுகம் குறித்து என்டிடிவி-யில் ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தார். அதை “விழிஞ்சம் சோர்வான கடற்கரை கிராமம்” என்று துவங்கி “விஜிஞ்சம் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்து பார்க்கும்போது அடிவானம் சூரிய உதயத்தில் பிரகாசிக்கின்றது. துறைமுகம் கட்டிமுடித்தால் இந்த காட்சிபோல் வாய்ப்புகளும் அழகாக இருக்கும்”

ஆமாம், நீங்கள் கலங்கரை விளக்கத்திலிருந்து மாலை ஐந்துமணிக்கு கோட்டு சூட்டுடன் பார்த்தால் அப்படித்தான் இருக்கும். அங்கிருந்து கீழே இறங்கி வாருங்கள். எங்களில் ஒருவராக இருந்து எங்களின் கண்கொண்டு பாருங்கள். அப்போது தெரியும் ஒருவேளை உணவிற்காக காலை ஐந்து மணிக்கே கட்டுமரத்தில் சென்று அடிவானத்தில் மீன்பிடிக்கும் அவனது முதுகு வியர்வை காலை சூரிய உதயத்தில் ஒளிர்வதை.

 

[நாள்: செப்டம்பர் 16, 2015]

இனயம் துறைமுகம் – 2

இந்தியாவின் மேற்கு கடற்கரையின் ஆழம் அதன் கடல்வெட்டிலிருந்தே துவங்குகின்றது. அதுபோல் பொழிமுகங்களும் அரபிக்கடல் கடற்கரைகளில் அதிகம். இவையே இந்த பகுதிகளில் இயற்கை துறைமுகங்கள் அதிகமாக இருப்பதற்கான காரணிகள். இதற்கு விதிவிலக்கு விழிஞ்சம் மற்றும் குளச்சல் துறைமுகங்கள். கடலரிப்பு காரணமாக கடலினுள் சென்ற பாறைகள் இயற்கையான தடுப்பரண்கள்போல் கடற்கரைகளை பாதுகாக்கின்றது. இந்த பாறைகளும், கடல் ஆழமும் விழிஞ்சம் மற்றும் குளச்சலில் இயற்கை துறைமுக உருவாகத்தில் முக்கிய பங்குவகிக்கின்றன.

கரைகளில் மட்டுமல்ல கடலிலும் பல இடங்களில் இந்த பாறைகள் ஏராளம் கறுத்த யானைகள்போல் முதுகுகாட்டி படுத்திருக்கின்றது. இதுபோன்ற பாறைகளே மீன்கள் அடர்த்தியாக வசிக்கும் பாராக மாறி மீனவர்களுக்கு வரப்பிரசாதமாகவும் இருக்கின்றது.

மீனவர்கள் இந்த பாருகளில் தூண்டிலிடும்போதோ அல்லது வலைவீசி மீன்பிடிக்கும்போதோ தூண்டிலும் வலையும் பாரில் அகப்பட்டு கடலின் ஆழத்தில் அவை நிரந்தரமாக தங்கிவிடும். நாம் வலைவீசி பிடிக்கும் மீனைவிட பலமடங்கு மீன்களை இந்த வலைகள் பிடிக்கும். அந்த மீன்கள் எதற்கும் பயன்படாமல் மட்கி வீணாகிவிடும்.

வலையை கப்பல் அறுத்துவிட்ட செய்தியை நாம் கடற்கரைகளில் தினமும் கேட்கமுடியும். பாரில் அகப்பட்ட வலைகள் ஓரிடத்தில் தங்கும். ஆனால் கப்பல் அறுத்த வலைகள் நீரோட்டத்தின் போக்கில் இடம் மாறி சென்றுகொண்டிருக்கும். செல்லும் இடங்களில் தானாக அந்த வலை மீனை பிடித்துக்கொண்டிருக்கும். இவை மீன் குஞ்சுகளையும் விட்டுவைக்காது. அந்த மீன்களை பெரிய மீன்கள் உண்ணும்போது சுறா போன்ற பெரிய மீன்களும் அகப்படும். இதுபோன்ற “பேய் வலை” அல்லது “மீவலை”கள் மீன் உற்பத்தியையும், மீன் வளத்தையும், சுற்றுச்சூழலையும் பெருமளவில் பாதிக்கின்றது.

தொழில்நுட்பம் வளர்ச்சியடைந்த காலகட்டத்திலும்கூட மீவலைகள் உருவாகாமல் தடுப்பதற்கான, அவற்றை கண்டுபிடிப்பதற்கான எந்த முயற்சியும் அரசால் இதுவரை செயல்படுத்தப்படவில்லை. பத்துலட்சம் ரூபாய் வலையில் நூறுரூபாய் செலவில் அதன் இடத்தை கண்டுபிடிக்கும் சாதனம் ஒன்றை வடிமைக்க சிக்கலெதுவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

2011 ஏப்ரல் மாதம் பனாமா நாட்டுக்குச்சொந்தமான எம்வி மிராச் என்னும் சக்குக்கப்பல் இரும்பு தாதுவை ஏற்றிக்கொண்டு விசாகப்பட்டினத்திலிருந்து கராச்சிக்கு கொளச்சல் துறைமுகம் வழியாக சென்றுகொண்டிருக்கும்போது கடியப்பட்டினம் கடல் பகுதியில் பாறையில் மோதி மூழ்கியது. ஆனால் இன்றுவரை அந்த கப்பல் மீட்கப்பட்டதாக தகவலில்லை. அதை யாரும் கண்டுகொண்டதாகவும் தெரியவில்லை. இதுபோன்ற கப்பல்கள் கடலில் பாறைகள்போல் புதிய பாராக மாறும். ஆனாலும் நாட்கள் செல்லச்செல்ல இந்த கப்பல்கள் உருக்குலைந்து அதன் சிதிலங்கள் மீனவர்கள் கணிக்க முடியாத இடங்களுக்கு இடம்மாறி அவர்களின் வலைகளுக்கு எமனாக மாறி வலைகளை அறுத்து மீவலைகளுக்கான மூலகாரணமாக மாறிவிடும் அபாயமும் இருக்கின்றது. அதுபோல் கரைமடி மற்றும் வலைகொண்டுள்ள அனைத்து பாரம்பரிய தொழில் முறைகளையும் இது அழித்துவிடும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

கடியப்பட்டினத்தைப்போல் இனயம் பகுதியிலும் பாறைகள் அதிகமென்பதை சொல்லித்தெரியவேண்டியதில்லை. இதுவரை இணையவெளியில் நமக்கு கிடைக்கும் தகவிலின் படி, TYPSA என்னும் பன்னாட்டு அமைப்பு தொழில்நுட்ப-பொருளாதார சாத்தியக்கூறு ஆய்வை நடத்தியிருக்கின்றது. [TYPSA-விற்கு டெல்லியிலும் அலுவலகம் இருக்கின்றது.] ஆனால் இவர்களின் ஆய்வறிக்கை மட்டும் எங்கும் இதுவரை வெளியாகவில்லை. மத்திய அரசு வெளியிட்டதாகவும் தகவலில்லை. குறைந்தபட்சம் எப்போது எங்கே இந்த ஆய்வு நடத்தப்பட்டதென்றாவது சொல்லவேண்டும். [கீழே கொடுத்திருக்கும் தலைப்பில் கொளச்சல் என்றிருக்கின்றது. ஏமாந்துவிடாதீர்கள். உள்ளே செய்தியில் ஆய்வறிக்கை இனயத்தில் நடத்தியதாகத்தான் இருக்கின்றது.]

இனயம் சார்ந்த குளச்சல் துறைமுகம் தமிழ்நாடு மாநில அரசின் அதிகாரத்தின் கீழ் இருக்கின்றது. இனயம் துறைமுகம் குளச்சல் துறைமுகத்தை விரிவு படுத்தும் திட்டமென்றால் மாநில அரசு குளச்சல் துறைமுகத்தின் உரிமையை மத்திய அரசாங்கத்திற்கு கையளிக்கவேண்டும். ஆனால் இதுகுறித்து இதுவரை எந்த வித அரசாணையையும் மாநில அரசு வெளியிடவில்லை.

2009-ல் ஜி. கே.வாசன் கப்பல் துறை அமைச்சராக இருந்தபோது மாநில அரசிற்கு கொளச்சல் துறைமுகத்தை கையளிக்க எழுதிய கடிதத்திற்கு (PD 26013/2009 – MP dt: 21.07.2009) பதில் என்னவென்று தெரியவில்லை. எனவே இனயம் பகுதியில் மத்திய அரசு துறைமுகம் அமைக்கவேண்டுமென்றால் அது புதிய துறைமுகமாகத்தான் இருக்கமுடியும். ஆனால் மத்திய அரசு 21000 கோடிக்கான புதிய துறைமுக திட்டத்தை அறிவிப்பதற்கு முன்னர் அதற்கான அனைத்து விதிமுறைகளும் கடைபிடிக்கப்பட்டதா என்பது கேவிக்குறிதான்.

இந்திய அரசு தனது வளர்ச்சித்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக “சாகர் மாலை” என்னும் திட்டத்தை செயல்படுத்திக்கொண்டிருக்கின்றது. துறைமுகம் சார்ந்த கடற்கரைகளின் வளச்சியினூடாக இந்தியாவின் வளர்ச்சி. இதற்காக பல்லாயிரம் கோடி ரூபாயை முதலீடாகக்கொண்டு பழைய துறைமுகங்களை நவீனப்படுத்தவும், புதிய துறைமுகங்களை கட்டவும் முழுவீச்சில் முயற்சிகளை எடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றது. இதன் ஒரு பகுதிதான் இனயம் துறைமுகம். குளச்சல் துறைமுகத்தோடு தொடர்பில்லாத புதிய இனயம் துறைமுகம். இந்தியாவின் வளர்ச்சியில் மீனவர்களுக்கு மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஆனால் இனயம் துறைமுகத்தால் யாருக்கு என்ன லாபம் என்பதே மீனவர்களின் கேள்வியாக இருக்கின்றது.

சில தினங்களுக்கு முன்பு மலையாள பத்திரிகைகளில் செய்தியொன்று வந்தது. விஜிஞ்ஞம் துறைமுகத்தினால் கேரளாவிற்கு பொருளாதார ரீதியில் எந்த வித அனுகூலமுமில்லை. வல்லார்பாடம் துறைமுகத்திற்கு உண்டான கதிதான் விஜிஞ்ஞம் துறைமுகத்திற்கும் ஏற்படும் என்று ‘மெட்ரோ மேன்’ என்று அழைக்கப்படும் திரு. இ. ஸ்ரீதரன் கூறியிருக்கின்றார்.

திரு. இ. ஸ்ரீதரன் இந்தியாவின் மிகச்சிறந்த பொறியாளர். மும்பைக்கும் மங்கலாபுரத்துக்கும் இடையிலான, இரண்டாயிரம் பாலங்களும் தொண்ணூறு சுரங்கங்களும் 740 கிலோமீட்டர் நீளமும் கொண்ட, மிகச்சிக்கலான பொறியியல் சவால்கள் கொண்ட கொங்கன் ரயில்திட்டத்தின் பிதாமகன்.

விஜிஞ்ஞம் துறைமுகத்தால் கேரளாவிற்கு பொருளாதார லாபமில்லையென்று இ.ஸ்ரீதரன் அவர்கள் சொல்வதிலிருந்து அதன் முக்கியத்துவத்தை அறியலாம். அவர் ஒருபடி மேலே சென்று கொச்சி வல்லார்பாடம் வர்த்தக துறைமுகத்தின் கதிதான் விஜிஞ்ஞம் துறைமுகத்திற்கும் ஏற்படும் என்றார். விழிஞ்ஞத்திற்கும் இனயத்திற்கும் அதிகமொன்றும் வித்தியாசமில்லை.

உண்மையில் இந்தியாவின் வளச்சிக்காகத்தான் இனயம் துறைமுகம் அமையவிருக்கின்றதென்றால், மீனவர்களின் வளர்ச்சியுடனான இந்தியாவின் வளச்சிதான் முக்கியமென்றால், மீனவர்களின் தேவை புதிய இனயம் வர்த்தக துறைமுகமல்ல. ஆழ்கடல் மற்றும் சுறா வேட்டையில் விற்பன்னர்களான தென்தமிழக கேரளக்கடற்கரை மீனவர்களுக்கு, குறிப்பாக தூத்தூர் கொல்லங்கோடு பகுதி மீனவர்களுக்கு அனைத்து வசதிகளும் கொண்ட பெரிய மீன்பிடி துறைமுகம்தான் தேவை. இன்று இவர்கள் துறைமுகம் இல்லாத காரணத்தால் பக்கத்து மாநிலங்களில், சொந்த நாட்டில், அடிமைகள் போல் மீன்பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். கொச்சி, நீண்டகரை, குஜராத்தில் இவர்களின் மீனை விற்ற கமிஷன் கொண்டு உருவான கோடீஸ்வரர்கள் ஏராளம்.

எனவே பலகோடி ரூபாய் செலவு செய்து வரத்தக துறைமுகம் கட்டுவதற்குப்பதிலாக பயன்படுத்தமுடியாமல், எதற்கும் பலனின்றிக்கிடக்கும் புதிதாக கட்டிய தேங்காய்பட்டினம் மீன்பிடி துறைமுகத்தை சரிசெய்து சற்று பெரிதாக்கி நவீனப்படுத்தினாலே போதும். மீனவர்கள் மட்டுமல்ல இனயம், தூத்தூர், கொல்லங்கோடு பகுதி சார்ந்த அனைத்து சமுதாய மக்களின் வாழ்க்கையும் பலமடங்கு மேம்படும்.

வல்லார்பாடம் துறைமுகத்தை மேம்படுத்துங்கள். பாவம் இனயத்தை விட்டுவிடுங்கள். மீனவர்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துங்கள். மாறாக, மீவலைகளின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தாதீர்கள்.

வரும் நவம்பர் 21-ம் நாள் உலக மீனவர் தினம். அன்று இனயம் துறைமுகத்திற்கு பதிலாக தேங்காய்பட்டினம் மீன்பிடி துறைமுக விரிவாக்கத்திற்கான திட்டத்தை அரசு அறிவித்தால் அதுவே மத்திய அரசு மீனவர்களுக்குச் செய்யும் பேருதவியாக இருக்கும்.

 

 [நாள்: நவம்பர் 18, 2015]
TYPSA has just finished the study commissioned by V. O. Chidambaranar Port Trust to assess the…
TYPSA.COM

எரியும் பனிக்கட்டி

[மீத்தேன் பிரச்சனை துவங்குவதற்கு முன்பு 2012 எழுதிய ஒரு எளிய கட்டுரை]
ஒருபக்கம் இலங்கை கடற்படை, மறுபக்கம் அணுவுலை அது போக ஆழ்கடல் மீன்பிடிப்பு உரிமையை பன்னாட்டு மீன்பிடி கம்பனிகளுக்கும் தாரை வார்த்து இந்திய மீனவனில் சங்கை நெரித்து குப்புறத் தள்ளியாகி விட்டது. இன்னும் என்ன என்று யோசித்த போது இது சிக்கியது. எரியும் பனிக்கட்டி!
புவியின் வெப்பத்தை சமன் செய்வதில் புவி வளிமண்டலத்திலிருக்கும் பசுமைக்குடில் வாயுக்களான மீத்தேன், கார்பன்-டை-ஆக்ஸைட் மற்றும் ஓசோன் போன்றவை பெரும்பங்காற்றுகின்றன. இந்த வாயுக்களால், புவியின் சராசரி வெப்பநிலை 33% செல்சியஸ் உயர்ந்து, தற்போது 16° செல்சியஸ் அளவாக இருக்கின்றது. இந்த வாயுக்கள் இல்லையெனில், புவி வெப்பனிலை -20° செல்சியஸாக இருந்திருக்கும். பசுமைக்குடில் வாயுக்களின் அளவு அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அவற்றின் வெப்பம் உமிழும் தன்மை காரணமாக, புவியின் வெப்பநிலையும் அதிகரித்துக்கொண்டேயிருக்கும்.
பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் ஏற்ப்பட்ட தொழிற்புரட்சிக்குப் பிறகு, வளிமண்டலத்தின் கார்பன்-டை-ஆக்சைடின் அளவு கணிசமாக உயர ஆரம்பித்து இன்று விரிந்து பரவி பருவநிலை மாற்றம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாசு என்று மனித இனத்திற்கு சவாலாக வந்து நிற்கின்றது. இதில் நாம் பயன்படுத்தும் நிலக்கரி, இயற்கை எரிவாயு மற்றும் பெட்ரோலியப்பொருட்களுக்கு முக்கிய பங்குண்டு.
இது ஒருபுறமிருக்கு, மனிதனின் இயற்க்கை எரிபொருட்களின் தேவையும் அதிகரித்து, அனைத்து நாடுகளும் ஒரு சில எண்ணை வளமிக்க வளைகுடா நாடுகளையே நம்பியிருக்கின்றது. பயன்பாடு காரணமாக, எண்ணைவளமும் நாளுக்குநாள் குறைந்துகொண்டே வருகின்றது. தற்போதைய தேவையை கருத்தில் கொண்டால், பூமியின் எண்ணைவள கையிருப்பு இன்னும் 40 வருடங்களுக்கு மட்டுமே. அதன் பிறகு பூமித்தாய், போண்டியாகிவிடுவாள் என்று கருதி ஒவ்வொரு நாடும் தங்களால் முடிந்த மட்டும் சேமிக்கத் துவங்கியது. இதில் சில நடைமுறை சிக்கல்கள் உண்டு. குறிப்பாக, பெட்ரோலியப் பொருகளை ஒரிடத்திலிருந்து இன்னோரிடத்திற்க்கு கடல்வழி மற்றும் தரை மாற்க்கமாக கொண்டுசெல்வது மிக சவாலாகவே உள்ளது. இன்னொருபக்கம், சில நாடுகள் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைட் வாவுவை குறைவாக வெளிவிடும் மாற்று எரிவாயு பக்கமும் தங்கள் ஆராய்ச்சியை முடுக்கி விட்டது.
ஆனால், குறிப்பாக, அமெரிக்கா தன் கவனத்தை இன்னொரு பக்கம் திருப்பியது. 1823-ம் வருடம் ஹம்ப்ரி டேவி என்பவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட, ஆனால் அவரது ஆய்வுக்கூட உதவியாளர் மைக்கேல் ஃபாரடேவுக்கு கண்டுபிடிப்புக்கான பெருமையை பெற்றுக் கொடுத்த, மீத்தேன் ஹைட்ரேட் (அல்லது எரியும் பனிக்கட்டி) தங்கள் கடற்கரை படுகையில் இருக்குமா என்பதை கண்டறிய 1982லிருந்து 1992க்கு இடைப்பட்ட காலகட்டத்தில் ஆராய்ச்சியை முடுக்கிவிட்டது. ஆனால் 1990க்குப் பிறகு, இந்தியாவும் ஜப்பானுமே மீத்தேன் ஹைட்ரேட் ஆரய்ச்சியில் முன்னிலையிலிருந்த்தது.
இப்போது அமெரிக்கா, கனடா, ஜப்பான், சைனா மற்றும் இந்தியா போன்ற நாடுகள் தங்கள் கடற்கரைகளில் 1000 அடி ஆழத்திற்கு கீழ் மீத்தேன் ஹைட்ரேட் இருப்பதை உறுதி செய்திருக்கின்றது. குறிப்பாக இந்தியாவில் கிருஷ்ணா கோதாவரி ஆற்றுப்படுகையிலும், அந்தமானின் கடற்கரையிலும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. அதுபோல் அரபிக்கடலோரம் நெடுகிலும் மீத்தேன் ஹைட்ரேட் இருப்பது ஊர்ஜிதம் செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் இந்த குறிப்பிட்ட பகுதியில் கண்டறியப்பட்டவை தோராயமாக 5 ட்ரில்லியன் கனமீட்டர்கள்.
மீத்தேன் ஹைட்ரேட் அல்லது மீத்தேன் கிளாத்ரேட் என்பது இயற்கை எரிவாயுவான, மீத்தேன் வாயுவின் அணுக்கள் உயர் அழுத்தம் மற்றும் மிகக் குறைவான வெப்பனிலை காரணமாக தண்ணீர் மூலக்கூறிலிருக்கும் ஹைட்ரஜன் அணுக்களோடு இணந்து பனிக்கட்டி வடிவில் உறைந்திருக்கும் ஒரு கரிம வேதிப்பொருள். ஒரு கனமீட்டர் மீத்தேன் ஹைட்ரேட்டில் 164 கனமீட்டர் அளவுக்கு மீத்தேன் இயற்கை எரிவாயு அடைந்திருக்கும். இதை வெட்டியெடுத்து கொண்டுசெல்வதும் சுலபம். அதாவது, 164 டேங்கர் லாரி கொள்ளளவுள்ள மீத்தேன் வாயுவை ஒரு லாரியில் திணிப்பதுபோல.
கார்பன்-டை-ஆக்சைடை விட மீத்தேன் வாயுவுக்கு 21 மடங்கு வெப்பத்தை தக்கவைக்கும் திறன் அதிகம். அதுபோல் மீத்தேன் வாயு காற்றைவிட கனம் குறைவாதலால், இது மிக விரைவாக, மீவெளிமண்டலத்தில் சென்று தங்கிவிடும். இதன் ஆயுட்காலம் 10லிந்து 20 வருடங்கள். ஆனால், கார்பன்-டை-ஆக்சைடின் ஆயுட்காலம் சுமார் 100 வருடங்கள்.
கடலாழத்திலிருக்கும் மீத்தேன் படிகம் எப்போதும் கடல்தளத்தை நிலயற்றதாக வைத்திருக்கும். சில இடங்களில், எரிவாயுவிற்காக, கடலில் துளையிடும்போது மீத்தேன் படிகம் அகப்படுவதுமுண்டு. அவ்வாறு எதிர்பாராத விதமாக அல்லது மீத்தேன் படிகத்தையே துளையிட்டு எடுக்கும்போது ஏற்படும் விபத்து காரணமாக மீத்தேன் வெளிப்பட்டு மீவளிமண்டலத்தில் தங்கி புவியின் வெப்பனிலையை விரைவாக உயர்த்திவிடும்.அவ்வாறு வெளியேறும்போது அல்லது வெட்டியெடுக்கும்போது கடலாழத்தில் ஏற்படும் பள்ளம் காரணமாக, நில நடுக்கமும் சுனாமியும் ஏற்பட வய்ப்புகள் அதிகம். வளிமண்டலத்தில் இருப்பதைபோல் 3000 மடங்கு மீத்தேன் மீத்தேன் படிகமாக உறைந்திருக்கின்றது. இதில் சிறு கூறு வளிமண்டலத்தில் கலந்தால்கூட தட்பவெப்பனிலையை வெகுவாக பாதித்துவிடும்.
இப்போதைய பூமியின் இயற்கை எரிவாவுவின் கையிருப்பு சுமார் 368 ட்ரில்லியன் கன மீட்டர். ஆனால், தற்போது மதிப்பிடப்பட்டுள்ள, நிலத்தடியில் படிந்திருக்கும் மீத்தேன் ஹைட்ரேட்டின் அளவு 2,800 ட்ரில்லியன் கன மீட்டரிலிருந்து 8.5 மில்லியன் ட்ரில்லியன் கன மீட்டர்கள். எனவே அனைத்து நாடுகளும் மீத்தேன் ஹைட்ரேட் பக்கம் தங்கள் கவனத்தை திருப்பியதில் ஆச்சரியமில்லை.
சுடு நீரை படிகத்தில் செலுத்தியோ அல்லது எரிசாராயம் என்னும் மெத்தனாலுடன் வேதிவினையாற்றியோ மீத்தேனை பிரித்தெடுக்கலாம். இருப்பினும் மீத்தேன் படிகத்தின் அழுத்தத்தைக் குறைத்து, படிகத்திலிருந்து மீத்தேனை பிரித்தெடுப்பதே மிகசிறந்த முறையாக கருதப்படுகின்றது. மீத்தேன் படிகம் இருக்கும் பகுதியில் துளையிட்டு, அதன் அழுத்து வெளிப்படும் மீத்தேனை குழாய் வழியாக வெளியிலெடுக்கப்படுகின்றது.
பெர்முடா முக்கோணத்தில் கப்பல்கள் திடீரென்று மூழ்குவது மற்றும் விமானங்கள் காணாமலாவது, அந்த பகுதியில் உறைந்திருக்கும் மீத்தேன் ஹைட்ரேட் அங்கு ஏற்ப்படும் நில அதிர்ச்சி காரணமாக மீத்தேன் வடிவில் வெளிவருவதானால் என்ற ஒரு கருத்துண்டு. ஆனால், இதை பல அறிவியலாளர்கள் மறுத்துள்ளனர். எனினும், பெர்முடா முக்கோணத்தின் புதிருக்கு மீத்தேன் ஹைட்ரேட்டின் பங்கும் கண்சமாக உண்டு என்பதில் ஐயமில்லை.
இன்னும் சில வருடங்களில், கல்குவாரியிலிருந்து கிரானைட் கற்களை வெட்டியெடுப்பது போல் கடற்கரை ஆழத்திலிருந்து எரியும் பனிக்கட்டியை வெட்டியெடுப்பதைக் காணலாம். இந்தியாவில், ஆழ்துளையிட்டு பூமித்தாயின் கருங்குருதியை உறுஞ்சிக்குடித்து மிச்சத்திற்கு விலை நிர்ணயிக்கும் பொறுப்பு சில தனியார் எண்ணை நிறுவனங்களுக்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் எத்தனை டன் வெட்டியெடுத்தார்களென்று கணக்கிருக்குமா?
கூடங்குளம் அணுமின் நிலயம் அமைந்திருக்கும், கடல்பகுதியின் ஆழத்தில் மீத்தேன் படிகம் இருக்கின்றதா என்பதை உறுதி செய்வது யார்? அணுவுலைகளுக்கிருப்பதுபோல், மீத்தேன் படிகத்திற்க்கும் ஏதேனும் வரைமுறைகள் இருக்கின்றதா? யார் கண்காணிப்பது?
ஜப்பான், இப்போது தனது அனைத்து அணுவுலைகளின் பயன்பாட்டையும் நிறுத்திவிட்டு, தனது கடலாழத்திலுள்ள மீத்தேன் ஹைட்ரேட்டை வெட்டியெடுக்க முயற்சியை துவங்கியுள்ளது. தகுந்த முன்னெச்சரிக்கை இல்லையெனில், இன்னும் ஒரு புஃகுஷிமா போன்ற போன்ற பேரிடரை அது சந்திக்க வாய்ப்புகள் அதிகம்.
அப்படியென்றால் நாம் ஜப்பானுக்கு சளைத்தவர்களா?
இந்தியா தனது கடற்கரையை ஒரு கிலோமீட்டர் அளவிற்கு உள்ளுக்குள் சுருக்கினாலே போதும், இந்தியா 2020-ல் வல்லரசாவது உறுதி.

என்துறை – ஒரு கொண்டாட்டம்

என்துறை கூடுகைக்காக வெள்ளிக்கிழமை (ஆகஸ்டு 7, 2015) மாலை பென்சில்வேனியா மாகாணத்தின் ஈரி நகரின் வெளிப்புறத்தில் அமைந்திருந்த விடுதியில் குடும்பத்துடன் வந்துசேர்ந்தோம். என்துறை கூடுகை ஒவ்வொரு வருடமும் கோடைகாலத்தில் நடக்கின்றது. இது எட்டாவது கூடுகை.

என்துறை என்பது கேரளக்கடற்கரையிலிருந்து புலம்பெயர்ந்து அல்லது தற்காலிகமாக வேலைசார்ந்து அமெரிக்காவில் வசிக்கும் மக்களின் அமைப்பு. பொதுவாக இதன் அங்கத்தினர்களாக இருப்பது தூத்தூர் Thoothoor பகுதி சார்ந்த மக்கள். தூத்தூர் என்று சொல்லும்போது நீரோடியிலிருந்து இரமன்துறைக்கு இடைப்பட்ட எட்டு ஊர்கள். என்துறை என்பது “எண் துறை”. எண் என்பதை எட்டு என்றும், ஆங்கில எழுத்தில் சொல்லும்போது EN என்றும் சொல்லலாம். E என்பது இரயும்மன்துறையின் முதலெழுத்து. N நீரோடியின் முதலெழுத்து. எனவே என்துறை என்பது தூத்தூர் பகுதிசார்ந்த மக்களின் அமைப்பு என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். முதலில் இந்த அமைப்பிற்கு என்துறை என்று பெயர் வைத்த நமது மனம் கவர்ந்த பங்கி அச்சனுக்கு Erayumman Pankyநன்றி சொல்லவேண்டும். என்துறை ஒரு கலாபூர்வமான பெயர்.

எந்த அமைப்பையும் ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதி சார்ந்து குறுக்குவதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. எனவே என்துறை என்பதை எட்டு துறைகளின், கடற்கரை ஊர்களின், அமைப்பு என்றோ தூத்தூர் பகுதி மக்களின் அமைப்பு என்றோ சுருக்கி பொருள்கொள்வதில் அர்த்தமில்லை. என்துறை என்பது என்னுடைய கடற்கரை ஊர்.

இப்போது என்துறை என்பதை “கன்னியாகுமாரி கடலோர நண்பர்களின் அமைப்பு” என்று பெயர் மாற்றியதாக அறிந்தேன். இது கொள்கை சார்ந்த முடிவு. இதில் தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு எந்தவித அபிப்பிராய பேதங்களும் கிடையாது. தூத்தூர் பகுதி என்று மட்டும் சுருங்கி இருப்பதைவிட கன்னியாகுமாரி என்றிருப்பது இன்னும் சிறப்பானது. என்துறையின் நிர்வாகிகளும் கூடுகைக்கு செல்பவர்களும் இணைந்து எடுக்கும் முடிவு. நான் இப்போதுதான் முதல்முறையாக கலந்துகொண்டேன். எனவே என்துறையின் பெயர்மாற்றத்தை விமர்சனம் செய்ய எனக்கு எந்தவிதத்திலும் தார்மீக உரிமையும் கிடையாது. நான் எனது எண்ணவோட்டங்களை வெளிப்படையாக பதிவுசெய்ய விரும்புகின்றேன்.

என்துறை அமைப்பு குஜராத்தி அல்லது மலையாளிகளின் அமைப்புபோல் பொருளாதார ரீதியில் வலுவானதல்ல. நமது அமைப்பின் முக்கிய நோக்கமே வருடத்திற்கு ஒருமுறையாவது அமெரிக்காவிலிருக்கும் சொந்தங்களும் நண்பர்களும் ஒன்றாக இணைந்து மகிழ்க்கியாக இருப்பது மட்டுமே. பரந்துவிரிந்த அமெரிக்காவில் அனைவரையும் ஒரே இடத்தில் பார்ப்பது நாம் நமது ஊரில் இருப்பதுபோன்ற உணர்வைத் தருகின்றது. பலவருடங்கள் காணாமல் போன நண்பர்களை கண்டடையலாம். கனடாவிலிருந்து குடும்பத்துடன் வந்திருந்த ஐவியை Josephivy Vargheese நான் சந்தித்ததுபோல்.

பொருளாதார ரீதியாகப் பார்க்கும்போதுகூட, நாம் நம் கடற்கரை கிராமங்களுக்கு ஏதாவது செய்யவேண்டும். ஆனால் எளிமையான திட்டங்களைக்கூட நேர்மையாக செய்துமுடிப்பதற்கான அடிப்படை கட்டமைப்பு நம்மிடம் இல்லை என்பதே நான் இதுவரை கண்டது. சிறிய திட்டங்கள் கூட தோல்வியில் முடிந்ததை நான் கண்கூடாக கண்டிருக்கின்றேன். இதன் சிக்கல் என்பதே திட்டங்களை அனைத்து ஊர்களுக்கும் செயல்படுத்தவேண்டும். அது அவ்வளவு எளிதானதல்ல. ஒரு தனிப்பட்ட ஊர் என்றால் எளிதாக இருக்கும். நாங்கள் கடந்த ஆறு வருடங்களாக “வள்ளவிளை வெல்பேர் அசோசியேஷன்” வாயிலாக எந்த சிக்கலுமில்லாமல் சில திட்டங்களை நிறைவேற்றுவதுபோல். ஆனால் என்துறை அமைப்பிற்கு அது எளிதானதல்ல. பணம் விரயமாவதுதான் மிச்சம். எனவே கூடுகை என்று இதன் செயல்பாட்டை குறுக்குவதுதான் சரியானதாக இருக்கும். நமது ஒவ்வொரு டாலரும் நமது கடின உழைப்பில் சேர்ப்பது. அது எந்தவித பலனுமில்லாமல் வீணாவதை ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாது. ஆனாலும் வருங்காலத்தில் இது மாறலாம்.

நிலப்பரப்பு என்று பார்க்கும்போது எப்போதும் பொழியூர் கொல்லங்கோடு மற்றும் பருத்தியூரையும் தூத்தூர் பகுதியுடன் இணைத்து சொல்வதே சிறப்பானதாக இருக்கும். நாம் தூத்துர் என்பது தூத்தூர் பெரோனா. பொழியூரும் பருத்தியூரும் தூத்தூர் பெரோனாவின் ஒரு அங்கமாக இல்லாத காரணத்தால் அல்லது அது கேரளத்தில் இருப்பதால் அதை விட்டுவிட முடியாது. அதற்கு நாம் நமது வரலாற்றில் பின்னோக்கி சிறிது செல்லவேண்டும்.

நமக்கு தெரிந்தது சேர சோழ பாண்டியர்களை மட்டும்தான். நான்காவதாக ஒரு சிறிய சாம்ராஜ்யம் இருந்தது. ஆய் சாம்ராஜ்யம். இதன் தலைநகரம் விழிஞ்சம். நமது நிலப்பகுதி இதன் முக்கியமான ஒரு அங்கம். ஆய் சாம்ராஜ்யம் தனியாக செயல்பட்டு வந்தாலும் அதை சேரனோ பாண்டியனோ போரில் தோற்கடித்து அவர்களுடன் இணைத்துக்கொள்வார்கள். மீண்டும் ஆயர்கள் போரில் வென்று தனியாக ஆட்சி செய்வார்கள். அப்போதிருந்தே நமது நிலப்பரப்பு கேரளா மற்றும் தமிழகத்திற்கு இடையில் ஒரு இரண்டும்கெட்டானாகத்தான் இருந்துகொண்டிருக்கின்றது. பொழியூர் கேரளாவில். நாம் தமிழ்நாட்டில் இருந்தாலும் நமது பெரோனா கேரளாவில்.

இந்த வருட கூடுகைக்கு பதிமூன்று குடும்பங்கள் வருவதாக திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. விடுதிக்கு நாங்கள் வந்து சேரும்போது ஏழுமணி தாண்டியிருந்தது. அப்போது நல்ல வெயில். விடுதியின் முன் பெரிய இரண்டு ஆப்பிள் மரங்கள். நாங்கள் தங்கும் விடுதிக்குப்பக்கத்தில் இன்னொரு பழைய விடுதி பயன்படுத்தப்படாமல் கிடந்தது. அதுற்கு முன்னால் ஏழு எட்டு கார்கள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. எங்கள் காரையும் வரிசை தவறாமல் நிறுத்திவிட்டு வெளியில் வந்தபோது தங்கும் விடுதியின் வாசலில் இரண்டு தாய்மார்கள் குழந்தைகளோடு நின்றிருந்தார்கள்.

அங்கிருந்து “ஏய், ஈத்தன்” என்று சத்தம் கேட்டதும் நான் “ஹாய், ஈவா” என்று சொல்லிவிட்டு கையசைத்தேன். வெயிலில் பயணம் செய்ததால் நிழலில் நின்றவர்களை என்னால் தெளிவாக காணமுடியவில்லை. அதில் ஈவா இல்லை என்பதால் அவர்கள் உள்ளே சென்று ஈவாவை வெளியில் அனுப்பினார்கள். ஈத்தன் என்பது ஈவா மற்றும் பெனடிக்டின் Benadict Lazer குழந்தையின் பெயர்.

வெளியில் வந்த ஈவா எங்களுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அனில் Jesudas Jerome வந்தார். தெரிந்த முகம். அவரது அண்ணன் என்னுடைய நண்பர். அதைப்போல அவருடைய டீச்சர் அக்கா மார்த்தாண்டன்துறை பள்ளிநாட்களிலிருந்து எனக்கு நல்ல பழக்கம். எனவே அனிலுடன் எந்தவித தயக்கமுமில்லாமல் பேசமுடிந்தது. அனில் மட்டுமல்ல இந்த அமைப்பில் இருப்பவர்களில் பலரும் ஏதாவது ஒரு வழியில் சொந்தங்களாகத்தான் இருப்பார்கள்.

அனில் பேசும்போது மட்டும் வார்த்தைகளின் நடுவில், அசையில் ஒரு கிலோ கல்லைக் கட்டி தொங்கவிட்டது போல் ஒரு கனம் இருக்கும். “என்ன?” என்றால் “ன்ன” வெளியில் வர கொஞ்சம் நேரம் பிடிக்கும். ஆள் ரொம்ப சுறுசுறுப்பு. விடுதியினுள் சென்றதும் பல புதிய முகங்கள். அனைத்தும் பெண்களும் குழந்தைகளும். ஆண்கள் அனைவரும் பொருட்கள் வாங்க வெளியில் சென்றிருந்தார்கள். அனில் மட்டும் அனைவருக்கும் காவலுக்கு இருப்பதாக விளையாட்டாகச் சொன்னார்.

விடுதி பனிக்காலத்தில் செயல்படும் பனிச்சறுக்கு பொழுதுபோக்கிடம். விடுதியின் வெளிப்பக்கம் பனிச்சறுக்குவதற்கு ஏற்றாற்போல் சாய்வாக பச்சைப்புல்வெளியாக விரிந்துகிடந்தது. இதுபோன்ற மரத்தாலான கட்டமைப்பை நான் பார்த்திருக்கின்றேன். ஞாபகத்திற்கு வரவில்லை. விடுதி முழுவதும் வேட்டையாடுவதற்கு பயன்படுத்திய பழைய ஆயுதங்களை பார்வைக்காக வைத்திருந்தார்கள். சுவரில் ஒட்டப்பட்டிருந்த பாடம் செய்யப்பட மானின் தலை பரிதாபமாக எங்களையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. ஞாபகம் வந்தது. விடுதி ஆரிகன் மாகாணத்தின் மவுண்ட் ஹூட் டிம்பர் லாட்ஜை நினைவூட்டியது. சிறந்த ஏற்பாடுகளை செய்த அமைப்பின் செயலாளர் மார்ட்டோ கிரேஷியர் Marto Gracious Vincent பாராட்டிற்குரியவர்.

சிறிது நேரத்தில் வெளியில் சென்றிருந்தவர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்தார்கள். முதலில் ததேயூஸ் Tad Kamalappan வந்தார். என்னுடைய கணித ஆசான் டாக்டர் வில்பிரட் Vilfred Kamalappan சாரின் தம்பி. அவரைத்தொடர்ந்து அஜய் கோஷ், ஜஸ்டின், பெனடிக்ட் என்று வரிசையாக வந்தார்கள். ராபின்சன் Robinson Robert இன்னும் வீட்டிலிருந்தே வரவில்லை. மிகவும் இருட்டிவிட்டது. சிறிது பயமாகத்தான் இருந்தது. காரணம் ரோடு ரோலர்கோஸ்டர் போல இருந்தது. நான் வரும்போது எனது காரை ரோட்டின் நடுவில் பயத்தில் நிறுத்திவிட்டேன். தொடர்ச்சியாக இரண்டு மூன்று ரோலர் கோஸ்டர்கள். ரோடு குத்திட்டு கீழிறங்கி மேலேறியது. அதை தாண்டினால் கரடுமுரடான பாதை. எம்ஜியாரின் “என் கடமை” படமென்று ஞாபகம். அதில் காரின் டிக்கியில் கண்ணை கட்டிக்கொண்டு கிடந்து எம்ஜியார் வழிகாட்டுவாரே, அதுபோன்ற பாதை. ஆனாலும் ராபின்சன் தப்பி வந்துவிட்டான்.

இரவு வெகுநேரம் தாண்டி டோமியும் குடும்பமும் வந்து சேர்ந்தது. ததேயுஸ் மற்றும் டோமி Tomy Rhymond இருவரும் எங்கள் ஊர்களிலிருந்து முதன் முதலில் சாப்ட்வேர் வேலைக்காக அமெரிக்காவிற்கு வந்தவர்கள். இதே காலகட்டத்தில் (1996) ஐவியும் துபாயில் வேலையிலிருந்தான். வெளிநாடுகளில் நாங்களும் வேலை செய்யலாம் என்று நம்பிக்கையூட்டியவர்கள். எங்களின் வழிகாட்டிகள். இரவில் தலைவர் பெஞ்சமின் பிராங்கிளின் Benjamine Franklin Leon உரையைத்தொடந்து அனைவரும் குடும்பம் குடும்பமாக தங்களை அறிமுகப்படுத்திகொண்டார்கள். அடுத்தநாள் ப்ரெஸ்க்யூ ஐலண்ட் பார்க்கில் செல்வதாக தீர்மானம்.

சனிக்கிழமை ப்ரெஸ்க்யூ ஐலண்ட் பார்கில் சென்று சேர மதியம் ஆகிவிட்டது. பலருக்கும் அங்கிருந்த எட்டு ஏரிக்கரைகளில் எந்த கரையில் செல்வதென்று சிக்கல். முடிவில் ஆறு என்று முடிவானது. ஆறு என்றால் ஈரி ஏரியின் ஆறாவது கரை.

கடலில் குளிக்கும் உற்சாகத்தை சொல்லவா வேண்டும். தண்ணீர் மட்டும் உப்புகரிக்கவில்லை. நான் செல்லும்போது செக்யூரிட்டி கார்டு விசிலடித்துக்கொண்டிருந்தார். நமது ஆட்கள் அபாய எல்லையை தாண்டிவிட்டார்களாம். தொடர்ந்து எல்லை தாண்டல்தான். அவர் விசில் ஊதுவதை நிறுத்திவிட்டார். அதன்பிறகு சாப்பாடு, சிறிது கிரிக்கெட், குளியல், கைப்பந்தாட்டம், தொடர்ந்து குளியல். ததேயுஸும் அனிலும் அவர்களின் கைகளை குறுக்காக பிடித்திருந்தார்கள். நான் அவர்களின் கைகளில் மீது எனது வயிறு படும்படி சாடியதும் என்னை மறித்துப்போட்டார்கள். நல்ல டைவ். ததேயூஸ் சிறந்த கால்பந்தாட்ட வீரர்.

மாலையில் விடுதிக்குச்சென்றதும் மீண்டும் கைப்பந்து விளையாட்டு. நான் டென்னிஸ் செர்வ் போல் கைப்பந்தை செர்வ் செய்தேன். மார்ட்டோ கிரேஷியஸ் சிறந்த டென்னிஸ் வீரரென்று அப்போது எனக்கு தெரியாது. நானடித்த பந்து முதலில் வலையை கடக்கவில்லை. காரணம், என்னை குழியில் நிறுத்தியிருந்தார்கள் பாவிகள். சிறிது நேரத்தில் படம் எடுக்க என்னை தேடிவந்தார்கள். விளையாட்டை விட்டுச்செல்ல விருப்பமில்லை. அங்கு சென்றபோது, விடுதியின் வெளியில் ஆப்பிள் மரத்தின் பக்கத்தில் க்ரில் செய்வதற்கு அடுப்பில் கரித்துண்டங்கள் போட்டு மண்ணெண்ணெய் ஊற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

இன்னொரு இடத்தில் ஒரு பெரிய வட்டச் சட்டியில் தீ எரியவிடப்பட்டிருந்தது. அதில் சிறுவர்கள் மாஷ்மெல்லோவை நீண்ட கம்பியில் குத்தி தீயில் சூடாக்கி சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். நாங்கள் வைனும் கிழங்கும் மீன் கறியும் கிரில் செய்த சிக்கனும் சாப்பிட்டோம். சுவையான உணவை சமைத்த அனைவருக்கும் நாங்கள் நன்றிசொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கின்றோம்.

இரவில் தீச்சட்டியை ஆப்பிள் மரத்தின் பக்கத்தில் வைத்து அதைச்சுற்றி அனைவரும் உட்கார்ந்திருந்தோம். ததேயூஸ் “ஒவ்வொரு பூக்களுமே” பாடலை அழகாக பாடினார். ராபின்சன் மலையாளப்பாடல் பாடும்போது லயத்தில் அவனையறியாமல் கைவிரல்களால் காற்றில் அந்த பாடலை எழுதிக்கொண்டிருந்தான். கடைசியில் கையில் மை தீர்ந்தபோது பாடலை நிறுத்தினான். சசிகுமார், பிராங்கிளின் மற்றும் ஐவியின் மகன்கள் கையை தரையில் ஊன்றி இரண்டு காலையும் சுற்றிச்சுற்றி ஆடினார்கள். சசிகுமார் சிறந்த பூப்பந்து விளையாட்டு வீரர். இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு எங்கள் அமைப்பு நடத்திய பூப்பந்து விளையாட்டில் தொடர்ந்து இரண்டு வருடங்கள் சசிகுமாரும் அவரது அண்ணனும் வென்றார்கள். அனிலின் மகள் “லெட் இட் கோ” ப்ரோசன் படப்பாடலை பாடி நடனமாடினாள். பெனடிக்டின் மகன் பைபிள் கதையொன்று சொன்னான். சிறுவர் பட்டாளம் முழுவதும் கொண்டாட்டத்தின் உச்சத்திலிருந்தார்கள்.

அஜய் கோஷ் அனைத்தையும் கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்தார். மிகச்சிறந்த எழுத்தாளர், பத்திரிகையாளர். அமெரிக்காவிலிருந்து வெளிவரும் “ஏசியன் ஏஜ்” பத்திரிகையின் பொறுப்பாசிரியர். அவரது வீட்டுக்கு சென்றபோது படிப்பதற்கு கொடுத்த இரண்டு பத்திரிகைகளை மிகவும் பத்திரமாக வைத்திருக்கின்றேன்.

முடிவில் ஜஸ்டின் மோசஸ் பைபிள் நாடகத்தை மோனோ ஆக்டாக “நான் மோசஸ்” என்று பாடி நடித்துக்காட்டினார். ஜஸ்டின் Thomas Justin நமது கடற்கரையின் முதல் ஐஐடியன். அடுத்த தலைமுறை ஐஐடியன் நண்பர் சாபு Sabu Nicholas இல்லையென்றால் ஐஐடி என்ற கல்வி நிறுவனம் இருப்பதென்பதே நமக்கு தெரியாமல் போயிருக்கும். ஜஸ்டின் நடித்துக்காட்டிய மோசஸ் நாடகம் மிகச்சிறந்த குறியீடு. நாம் அனைவரும் மோசஸ்தான். இஸ்ரவேலின் தேர்ந்தெடுத்த மக்களை வழிநடத்திச்சென்ற மோசஸ் போல் நாமும் சிறந்த தாய் தந்தையராக இருந்து நமது குடும்பங்களை வழிநடத்திகொண்டிருக்கின்றோம். ஆனால் ஒரு அமைப்பாக நமது சமுதாயத்திற்கு நம்முடைய பங்களிப்பென்ன? என்னும் கேள்வி நமக்கு எழாமலில்லை. குறைந்த பட்சம் உயர்கல்விக்கான வழிகாட்டுதலையாவது செய்யவேண்டும்.

கடற்கரைகளிலிருந்து டோஃபல் மற்றும் கேட் நுழைவுத்தேர்வுகள் எழுதி வெளிநாட்டில் படிப்பவர்கள் மிகமிகக்குறைவு. ஐஐடி போன்ற உயர்கல்விக்கு செல்பவர்களும் மிகவும் குறைவு. நமது கவனத்தை சிறிது இதில் செலுத்துவதில் தவறில்லை. இதற்கு புனித யூதா கல்லூரியும் பொறுப்பேற்கவேண்டும். கல்லூரி நிர்வாகம் தமது கல்வியின் தரம் என்னவென்பதை சிறிது சுயபரிசோதனை செய்யவேண்டும்.

இரவு நெடுநேரம் வரை “கழுதை” சீட்டுவிளையாட்டு ஆடிக்கொண்டிருந்தோம். நானும் அனிலும் மட்டும் தோற்று தலையில் தொப்பி ஏற்றவில்லை. பிராங்கிற்கு கடைசிவரை விளையாட்டு பிடி கிடைக்கவில்லை.

அடுத்த நாள் ஞாயிறு வீடு திரும்புவதற்கான பரபரப்பு. அதனிடையில் ஒரு சிறு கூட்டம். அனைவரும் சேர்ந்து புதிய நிர்வாகிகளை தேர்ந்தெடுத்தார்கள். புதிய தலைவர் அனில். துணைத்தலைவர் மார்ட்டோ. செயலாளர் செயலாளர் ராபின்சன். பொருளாளர் சுஜாதா ஜஸ்டின் Sujatha Justin. இவர்கள் அனைவருக்கும் நம்முடைய வாழ்த்துக்கள்.

கூட்டம் முடிந்து அனைவரும் புகைப்படமெடுப்பதில் நெடுநேரம் செலவிட்டோம். பிரிந்து செல்ல மனமில்லை. அனைவரும் சென்றபிறகு நானும் ராபின்சனும் எங்கள் கார்களில் குடும்பங்களுடன் கிளம்பினோம். எங்களுக்குப்பின்னால் விடுதி பேச்சரவமற்று காட்டினுள் தனியாக ஆப்பிள் மர நிழலில் ஒரு யானைபோல் படுத்திருந்தது. எங்களுக்கு முன் செம்மண் பாதை நீண்டு வளைந்து சென்றது. வீட்டை அடைய இன்னும் ஏழு மணி நேரம் பயணம் செல்ல வேண்டும். அடுத்த முறை பத்து மணிநேர தொலைவென்றாலும் தயங்காமல் வரலாம்.

அன்னியப்படும் கடற்கரைகள் 1

உலகின் முதல் புளூட்டோனியம் அணுகுண்டு ஜப்பானின் நாகசாகி நகரின்மீது அமெரிக்காவால் போடப்பட்டது. இந்த அணுகுண்டிற்கு தேவையான 6.2கிலோ புளூட்டோனியம் வாசிங்டன் மாகாணத்தின் ஹான்போர்ட் என்னும் நகரிலிருள்ள அணுவுலையிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்டது.

ஹான்போர்ட் அணுவுலை கட்டுவதற்கான இடத்தை தேர்வு செய்யும்போது சில அடிப்படைகள் கடைபிடிக்கப்பட்டன. அதில் முக்கியமாக அணுவுலைக்கான இடத்தில் 1000-க்கும் அதிகமான மக்கள் இருக்கக்கூடாது. விவசாயம் நடைபெறாத பகுதியாக இருக்கவேண்டும். அணுவுலை 1000-ற்கும் அதிகமான மக்கள் வசிக்கும் நகரத்திலிருந்து குறைந்தபட்சம் 20-மைல் தொலைவில் இருக்கவேண்டும். பக்கத்து நாட்டிலிருந்து குறைந்தது 200-மைல் தொலைவிற்குள் இருக்கவேண்டும். வருடம் முழுக்க அபரிமிதமான தண்ணீரும் மின்சாரமும் இருக்க வேண்டும்.

1943-ம் வருடம் ஹான்போர்டு அணுவுலை கட்டுவதற்கு முன்பு ஹான்போடு நகரில் மிகவும் குறைவான மக்களே வசித்திருந்தனர். அதற்கு அடுத்த சிறு நகரங்களான பாஸ்கோ, கென்னிவிக் மற்றும் ரிச்லண்ட் 20-மைல் தொலைவிற்கு அப்பாலும் கனடாவிலிருந்து 400-மைல் தொலைவிலும் இருக்கின்றது. அப்போது அங்கே சிறுவிவசாயம் மட்டுமே நடந்துகொண்டிருந்தது. இதற்குத்கேவையான மின்சாரம் அப்போதைய உலகின் மிகப்பெரிய அணைக்கட்டான க்ராண்ட் கூலி-யிலிருந்து பெறப்பட்டது. எனவே கொலம்பியா நதிக்கரையில் இருந்த ஹான்போர்ட் நகரை அணுவுலை கட்டுவதற்காக தேர்ந்தெடுத்ததில் வியப்பில்லை.

பியர்ள் ஹார்பர் தாக்குதலுக்குபிறகு அமெரிக்கா இரண்டாம் உலக்கப்போரில் தன்னையும் இணைத்துக்கொண்டது. உலகப்போர் உசத்திலிருந்த நேரத்தில் நாட்டின் பாதுகாப்பை கருத்தில்கொண்டு ஹான்போர்ட் நகரிலிருந்து மக்களை பக்கத்து நகரான ரிச்லாண்டிற்கு ஒரே இரவில் அப்புறப்படுத்துவதில் எந்தவித சிக்கலும் இருக்கவில்லை.

மூன்று நதிகள் இணையும் முக்கியமான பகுதியான ஹான்போர்ட் மற்றும் அதைச்சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் வாழ்த்துவந்த மீன்பிடிப்பத்தை முக்கியத்தொழிலாகக்கொண்ட பழங்குடி மக்கள் ரிசர்வடு பகுதிகளில் குடியமர்த்தப்பட்டார்கள்.

ஒருவருடத்தில் கட்டிமுடிக்கப்பட்ட ஹார்ன்போர்டின் முதல் அணுவுலை இரண்டே மாதங்களில் இயற்கையாக அபரிமிதமாகக் கிடைக்கும் யுரேனியம் உலோகத்தாதுவிலிருந்து அணுகுண்டிற்குத்தேவையான, மனிதனால் செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட உயர் கதிரியக்கத் தாதுவான புளூட்டோனியம்-239 -ஐ உற்பத்தி செய்யத்துவங்கியது.

இருபது வருட உற்பத்திக்குப்பிறகு 1964-லிருது படிப்படியாக ஏழுவருடங்களில் ஹான்போர்ட் சைற்றிலிருந்த எட்டு அணுவுலைகளின் பயன்பாடுகளும் நிறுத்தப்பட்டன. அதன் கடைசி அணுவுலை 1981-ல் பயன்பாட்டை முடித்துக்கொண்டது. ஹான்போர்ட் அணுவுலைகளிலிருந்து மொத்தம் 64 மெட்ரிக் டன் புளூட்டோனியம் தயாரிக்கப்பட்டது. அணுவுலைகள் செயல்பாட்டில் இருந்தபோது அணுலையை கொலம்பியாநதி நீரினால் குளிர்வித்து அந்த நீரை ஆறுமணிநேரம் தேக்கிவைத்து மீண்டும் அதை கொலம்பியா நதியில் கலக்கப்பட்டது. இந்த ஆறுமணிநேரத்தில் அணுவுலையிலிருந்து வெளியான கதிரியக்க தனிமங்களின் வீரியம் குறைந்தது. சில தனிமங்கள் முழுமையாக இல்லாமலாகியது. ஆனால் நீண்ட அரை ஆயுள் கொண்ட தனிமங்கள் கதிரியக்க சக்தியுடன் மீண்டும் ஆறில் கலந்தது.

இப்போது ஹான்போர்ட்-ல் நடப்பது சுத்திகரிப்பு வேலைகள் மட்டும். சுமார் 170 ஆழ்கிணறுகளில் உயர்கதிரியக்கமுள்ள கழிவுநீர் பத்திரப்படுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இவற்றிலிருந்து கதிரியக்க கழிவுநீர் கசிந்ததாக பலமுறை செய்திகள் வந்தது. பலமுறை கழிவுநீர் கொலம்பியா ஆற்றில் கலந்து பல மைல் தூரத்திற்கு கதிரியக்கம் இருந்ததாகவும், கொலம்பியா ஆற்றில் அதிகமாகக்கிடைக்கும் சால்மன் மீன்கள் கதிரியக்கத்தால் பாதிக்கட்டதாக செய்திகள் பரவி அது உண்மையென்று நிரூபிக்கப்பட்டது. இந்த கதிரியக்கக்கழிவுகளால் அதிகமும் பாதித்தது ஆற்று ஓரத்தில் வசித்துவந்த பழங்குடிகள்தான்.

இப்போது அணுவுலைக்கழிவுகளை சுத்தப்படுத்துவதற்காக வருடத்திற்கு அரசாங்கம் செலவிடும் தொகை தோராயமாக 2பில்லியன் டாலர்கள். இந்திய மதிப்பில் பன்னிரெண்டாயிரம் கோடிகள். கூடங்குளம் அணுவுலை கட்டுவதற்கான தொகை. கூடன்குளம் அணுவுலைகள் கட்டுவதற்காக நாம் செலவிட்ட மொத்ததொகையை அமெரிக்க அரசு ஹான்போர்ட் சைற்றை தூய்மைப்படுத்துவதற்காக ஒவ்வொரு வருடமும் செலவிடுகின்றது. காற்று வழியாகவும் ஆறுவழியாகவும் கதிரியக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் பலகோடி ரூபாய் நஷ்டஈடாகவும் பெற்றார்கள்.

நான் சுமார் ஐந்து வருடங்கள் ரிச்லாண்டில் வசித்திருந்தேன். அப்போது நான் பக்கத்து நகரான கென்னிவிக்கில், அணுவின் நியூக்கிளியஸிலிருந்து எலெக்ட்ரானை வெளியேற்றி டிஜிற்றல் பல்ஸ் டிடக்டர் உதவியுடன் அந்த அணுவின் தன்மையை ஆய்வு செய்ய உதவும் கருவியை தயாரிக்கும் கம்பெனியில் வேலைசெய்தேன். இந்த கருவியைக்கொண்டு உலோகக்கலவைகளின் சேர்மானங்களையும் அவற்றின் சதவிகிதங்களையும் எளிதில் கண்டறியலாம். ஒரு ஓவியம் எந்த நூற்றாண்டைச் சார்ந்ததென்பதை அந்த பெயின்றில் பயன்படுத்தியிருக்கும் உலோகத்தை கொண்டு கண்டறியலாம். இதைக்கொண்டு நமது இந்திய கலைச்சிற்பங்கள் எந்த நூற்றாண்டைச்சார்த்ததென்பதை எளிதில் துல்லியமாக கண்டறியலாம். ஆனால் இந்தியாவில் இந்த கருவியை போலி தங்கநகைகளை கண்டறிவதற்காக அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றது என்று சொல்லப்பட்டது.

அணுவிலிருந்து எலெக்ட்ரானை வெளியேற்ற மிகச்சிறிய அளவு, ஸ்மோக் டிடெக்டர் வெளிவிடும் கதிரியக்கத்திற்கும் குறைவான அளவு, எக்ஸ்-ரே கதிகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. அலுவலகத்தில் வேலைசெய்த அனைவருக்கும் டோசிமீட்டார் என்னும் கருவி பொருத்தப்பட்டு ஒவ்வொரு மாதமும் எவ்வளவு டோஸ் கதிரியக்கம் எங்கள் உடம்பில் பெறப்படுகின்றது என்று கணக்கிடப்பட்டு அது அனுமதிக்கப்பட்ட அளவைவிட குறைவானதுதானா என்று உறுதிசெய்யப்பட்டது. அரசு அலுவலர்களால் ஒவ்வொரு வருடமும் கதிரியக்கம் குறித்த விழிப்புணர்வு வகுப்புகள் நடத்தப்பட்டு தேர்வுகள் வைக்கப்பட்டது.

இப்போது ரிச்லாண்ட் நகரிலும் அங்கிருக்கும் வாஷிங்க்டன் ஸ்டேட் யூனிவெர்சிடியிலும் ஹான்போர்ட் சார்ந்த பல ஆராய்ச்சிகள் நடக்கின்றது. இதில் அதிகமும் நமது இந்தியர்கள் தான். ஹான்போர்டிலிருக்கும் கழிவுகளை கண்ணாடி வில்லைகளாக மாற்றும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

என்னுடைய ரிச்லான்ட் வீட்டிலிருந்து கொலம்பியா ஆற்றிற்கு செல்லும்போது ஆற்றை ஒட்டிய பகுதியில் துணியில் சுற்றப்பட்ட தன் குழந்தையை முதுகில் சுமந்துகொண்டு மிக இளமையான ஒரு பழங்குடி தாய் நிற்பதுபோன்ற ஒரு சிலை வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அவள் பெயர் சக்கஜேவியா. என்னுடைய பக்கத்துத்தெருவின் பெயரும் அதுதான். என்னுடைய தெருவின் பெயர் மெரிவெதர் அவென்யு. இன்னொரு பக்கத்து தெருவின் பெயர் சார்போன்.

நம்மூர்போல் பெயரிலும் சில குளறுபடிகள் உண்டு. சக்கயேவியா, சக்ககேவியா, சக்கஜேவியா என்பதில் எது சரியென்பதில் இன்னும் தெளிவில்லை. சக்கஜேவியா என்றால் வள்ளம் செலுத்துபவள். ஸ்நேக் ஆறு கொலம்பியா ஆற்றுடன் கலக்கும் இடத்தில் சக்கஜேவியாவின் பெயரில் ஒரு பூங்காவும் இருக்கின்றது.

சக்கஜேவியா வாஷிங்டன் மாகாணத்திற்கு பக்கத்திலிருக்கும் இடாகோ மாகாணத்தில் அகைடியா இனக்குழுவை சார்ந்தவர். அவரது பன்னிரெண்டாவது வயதில் இன்னொரு இனக்குழுவான ஹிடஸ்டாவுடன் நடந்த போரின்போது அவர்களால் பலபெண்களுடன் சக்கஜேவியாவும் கைதியாக வடக்கு டக்கோட்டாவிற்கு கடத்திசெல்லப்பட்டார். அடுத்த வருடம் சார்போன் என்பவருக்கு மனைவியானார்.

1803-ம் வருடம் தாமஸ் ஜெபர்சன் ஜனாதிபதியாக இருந்தபோது, லூசியானா நிலப்பகுதியை ஒரு ஏக்கருக்கு 3 அமெரிக்க நயா பைசா (சென்ட்) வீதம் கொடுத்து 15மில்லியன் டாலருக்கு பிரான்சிடமிருந்து வாங்கியது. அமெரிக்காவின் இந்த மத்திய நிலப்பகுதி பத்து மாகாணங்களை உள்ளடகிய பெரும்பகுதி. இந்திய நிலப்பரப்பில் தோராயமாக பாதியளவு.

இந்த பகுதியை ஆராய்வதற்காகவும், மிசிசிப்பி ஆற்றுப்பகுதியிலிருக்கும் பழங்குடிகளின் மீது தங்கள் ஆதிக்கத்தை செலுத்தவும் ஆற்று வழியாக லூசியானா நிலப்பரப்பை பசிப்பி கடலுடன் இணைக்க முடியுமா என்று அறிவதற்காகவும் லீவிஸ் மெரிவெதர் மற்றும் வில்லியம் கிளார்க் தலைமையில் இராணுவக் குழு ஒன்றை ஜெபர்சன் அமைக்கின்றார்.

இந்தக்குழு நேர்முகத்தேர்வு நடத்தி இளைஞர்களை இந்த பயணத்திற்காக தயார்படுத்துகின்றார்கள். லீவிஸும் கிளார்க்கும் சக்கஜேவியா தங்கியிருந்த ஹிடஸ்தா பழங்குடிகளின் பகுதியில் வரும்போது அவள் நிறைமாத கர்ப்பிணியாக இருந்தாள். அப்போது அவளின் வயது 15-ற்கும் குறைவு. சக்கஜேவியாவிற்கு சோஷோன் மொழி தெரியுமென்பதால் சக்கஜேவியாவையும் சார்போனையும் மொழிபெயர்ப்பாளராக லீவிஸும் கிளார்க்கும் தங்கள் குழுவில் இணைத்துக்கொள்கின்றனர். சக்கஜேவியா தன் முதல் குழந்தையை பிரசவித்த இரண்டாவது மாதத்தில் குழந்தையை முதுகில் சுமந்து குழுவுடன் பயணத்தை துவங்குகின்றாள்.

ஸ்நேக் ஆறுவழியாக கென்னிவிக் வந்த பயணக்குழு அங்கிருந்து கொலம்பியா நதி வழியாக பசிபிக் கடலை அடைந்தது. ஒரு வருடத்தில் 5000-மைல்களை கடந்திருந்தார்கள். இதன் பிறகு மத்திய மாகாணங்களுக்கு மக்கள் ஆறுவழியாக குடியேறத்துவங்கினார்கள். காடுகளும், கன்னி நிலங்களும், புல்வெளிகளும் நகரங்களாக மாறியது. ஆனால ஆற்றோரங்களில் வசித்த பழங்குடிகள் மட்டும் ரிசர்வ்டு பகுதிகளுக்கு தள்ளப்பட்டார்கள்.

சக்கஜேவியா தனது 25-ம் வயதில் இறந்ததாக ஒரு தியரியும் 96-வது வயதில் இறந்ததாக இன்னொரு தியரியும் இருக்கின்றது.

வரும் வழிகளில் தாமஸ் ஜெபர்சனின் உருவம் பொறிக்கப்பட்ட மெடல்களை சமாதானம் என்னும் பெயரில் கொடுத்துகொண்டே வந்தார்கள். அதில் முக்கியமான ஒருவர் ஒக்லாலா சூஸ்.

நான் ஐந்து நாள் பயணமாக அமெரிக்காவின் மேற்கு எல்லையிலிருந்து கிழக்கு எல்லைக்கு எனது காரில் பயணம் செய்தேன். செல்லும் வழியில் மவுண்ட் ரஷ்மோர் இருக்கின்றது. இந்த மலையில்தான் ஐந்து அமெரிக்க ஜனாதிபதிகளின் உருவத்தை செதுக்கி வைத்திருக்கின்றார்கள். அங்கே என்னை கவர்ந்தது ஐந்து ஜனாதிபதிகளின் சிலைகளைவிட ஒரு ஒற்றைவரி குறிப்பு. அது “எங்கள் செவ்விந்தியர்களிலும் மாவீரர்கள் உண்டு என்று நானும் என் சக தளபதிகளும் வெள்ளையர்களுக்கு சொல்லவிரும்புகின்றோம்.” என்று மலையில் சிற்பம் செதுக்கும் நிபுணர் கோர்சாக் சியோல்கோவ்ஸ்கியை பார்த்துசொல்லும் ஒக்லாலா இனத்தலைவர் ஹென்றி ஸ்டாண்டிங் பியரின் பேச்சு.

இன்று மவுண்ட் ரஷ்மோருக்கு இணையாக அமெரிக்க இராணுவத்துடன் தன் இனத்திற்காக போரிட்டு மடிந்த கிரேசி ஹார்சின் சிலை ப்ளாக் ஹில்சில் செதுக்கப்பட்டுகொண்டிருக்கின்றது. அது முடிவடையும்போது உலகின் மிகப்பெரிய மலையை குடைந்து உருவாக்கப்பட்ட சிலையாக இருக்கும்.

நான் மேற்சொன்ன அனைத்திற்கும் இன்றைய இந்தியாவின் தென்கடற்கரைகளுக்கும் மிக நெருங்கிய ஒற்றுமையுண்டு.

சுமார் எழுபது வருடங்களுக்கு முன்பு, யுரேனியத்தை நியூட்ரான் கொண்டு பிளக்கும்போது புளூட்டோனியத்துடன் வேறுபல பெயர்தெரியாத, கண்டுபிடிக்க இயலாத கதிரியக்கத்தன்மையுள்ள தனிமங்கள் வெளிப்பட்ட காலகட்டத்தில்கூட, சக மனிதர்களின் பாதுகாப்பை ஹான்போர்ட் நிர்வாகம் உறுதிசெய்து கொண்டபின்னரே அணுவுலைகளை கட்ட ஆரம்பித்தது.

மக்கள் செறிவாக உள்ள பகுதியில் அமைந்திருக்கும் கூடங்குளம் அணுவுலையின் பாதுகாப்பு, கதிரியக்க கழிவுநீர் எவ்வாறு கடலில் கலக்கின்றது, கதிரியக்கத்தால் மீன்கள் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றாதா குறிப்பாக பாறைகளில் ஒரே இடத்தில் ஒட்டியிருக்கும், நாம் விரும்பி உண்ணும் சிப்பிகளில் கதிரியக்கம் இருக்கின்றதா என்னும் கேள்விகள் காலம் கடந்தவையாகக்கூட இருக்கலாம். வல்லரசுகள் கதிரியக்கக் கழிவுகளை சுத்திகரிக்க விழிபிதுங்கும்போது நாம் எழுபது வருடங்களுக்கு முன்னாள் சென்று அணுவுலை கட்டுவதற்கு முஷ்டியை உயர்த்துகின்றோம்.

அதுபோல் மணவாளக்குறிச்சியில் தோண்டியெடுக்கப்படும் தோரியம் போன்ற கதிரியக்கத்தனிமங்களால் பாதிக்கப்படாத கிராமங்கள் இன்று அபூர்வம். கடற்கரை கிராமங்களில் ஒவ்வொரு வீட்டிலும் பட்டதாரி ஒருவர் இருப்பார். அதற்கு இணையாக இன்று ஒவ்வொரு வீட்டிலும் புற்றுநோயால் பாத்திக்கப்பட்ட ஒருவர் கண்டிப்பாக இருப்பார்.

மணவாளக்குறிச்சியில் கனிமவள மண்ணை தோண்டுவதற்கும், பலமைல் தொலைவிலிருக்கும் கடற்கரை கிராமங்களுக்கும் என்ன சம்மந்தமென்று நமக்கு கேள்வி எழலாம்.

உறைந்திருக்கும் கனிம மணலை தொண்டிஎடுக்கும்போது ஆழத்திலிருக்கும் கதிர்வீச்சு கனிம மணல்கள் கடலின் நீர்ப்போக்கில் அடித்து செல்லப்பட்டு அனைத்து கடற்கரைகளையும் பாதிக்கின்றது. இப்போது கடற்கரை மீனவர்களால் அனைத்து புற்றுநோய் மருத்துவ மனைகளும் நிரம்பி வழிகின்றது. மணவாளக்குறிச்சியில் கனிம மணல் சுத்திகரிப்பை இந்திய தாது மணல் கம்பெனி செய்கின்றது. கடந்த வருடம் இவர்கள் புற்று நோய் பாதித்த மக்களுக்கு செலவிட்ட தொகை 2லட்சம் ரூபாய். இது ஒரு நபருக்கான தொகையல்ல. புற்றுநோயால் பாதித்த ஒட்டுமொத்த மக்களுக்கும் செலவிட்ட தொகை. இரண்டு லட்சம் ரூபாய்! இந்தியாவில் ஆயுள் காப்பீடு இல்லாத இரண்டு ஜந்துக்கள் மீனும் மீனவனும்தான்.

தமிழகத்தின் இன்றைய தலையாய பிரச்சனை சாராயம். சாராயத்தால் பாதிக்காத கடற்கரை கிராமங்கள் இல்லை. அன்று உடலுழைப்பின் வேதனை தெரியாமலிருக்க சாராயம் குடித்த மீனவர்கள் இன்று புற்றுநோயின் வேதனை தெரியாமலிக்க குடிக்கின்றார்கள். சாராயத்திர்க்கெதிராக போராடும் குரல்கள் புற்று நோயை உருவாக்கும் கனிமமணலுக்கு எதிராகவும் கொஞ்சம் உயரட்டும்.

விழிஞம் பன்னாட்டு துறைமுகம் என்னும் பெயரில் இப்போது புதிதாக ஒரு புதிய பூதம் கிளம்பியிருக்கின்றது. தாமஸ் ஜெபர்சன் அமைத்த குழுபோல் அதானிகளின் குழு வந்துகொண்டிருக்கின்றது. துறைமுகம் விரிவாக்கத்தில் அனைவருக்கும் உடன்பாடுதான். ஆனால் துறைமுக நிர்வாகம் கையகப்படுத்தும் மீனவர்களின் பட்டா இல்லாத நிலங்களுக்கும் அவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் யார் பொறுப்பு?

விழிஞம் துறைமுகம் விரிவாக்கம் அதோடு முடிந்துவிடாது. துறைமுகத்திற்கு கிழக்கிலிருக்கும் கடற்கரை கிராமங்களில் தற்போது இருப்பதை விட அலைகளும் கடலரிப்பும் அதிகமாகும். அதற்காக எந்தவித பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளும் இதுவரை மேற்கொள்ளப்படவில்லை.

எப்போதும் மீனவர்களுக்கான சட்டங்களை இயற்றுபவர்கள் மீனவர்களின் மீது அக்கறையில்லாத கடல்குறித்த குறைந்தபட்ச அறிவில்லாத உயர்குடிகளாகத்தான் இருக்கின்றார்கள். இவர்கள் தான் இன்று மீனவர்களின் தலைவிதியை தங்கள் விரலிடுக்குகளில் குத்திப்பிடித்திருக்கின்றார்கள்.

சுனாமியால் பாதித்த மக்களுக்கு 45-ஆயிரம் பெறுமானமுள்ள பொருட்கள் இனாமாக அரசாங்கத்தால் கொடுக்கப்பட்டது. மீனவர்கள் பொருட்கள் வேண்டாம் காசாக தந்தால் போதும் என்று சொன்னபோது மீனவர்களுக்களுக்கு எப்போதும் பேராசைதான் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டார்கள். அரசாங்கம் கொடுத்த பொருட்கள் என்னவென்றால் மீன் பிடிப்பதற்காக ஒருகிலோ வலை, பிடித்த மீனை கரையில் கொண்டுவருவதற்கு ஒரு ஐஸ் பெட்டி, கரையில் கொண்டுவந்த மீனை சந்தையில் கொண்டுசெல்ல ஒரு சைக்கிள், சந்தையிலிருந்து திரும்பி வரும் போது இருட்டில் பயன்படுத்த ஒரு டார்ச் லைட். இதில் லாபமும் பேராசையும் யாருக்கென்பது சிறு குழந்தைக்கும் புரியும்.

இதை செயல்படுத்த கண்டிப்பாக நமக்கு ஐ எ எஸ் மூளைகள்தான் வேண்டும். மீனவனுக்கு பேராசை கொஞ்சம் அதிகம்தான். இப்போதெல்லாம் சைக்கிள்களுக்கு டைனமோ கிடையாதா? மீன்விற்பனை செய்யும் பெண்களுக்கு சைக்கிள் ஓட்டுவதற்கு வசதியாக ஜீன்ஸ் பேன்ட் ஒன்றும் கொடுத்திருக்கலாம். பள்ளி கல்லூரி மாணவர்களுக்கு பயன்பட்டிருக்கும். மொத்தத்தில் மீனவர்களுக்கு மிஞ்சியது சைக்கிள் மட்டும்தான். ஒவ்வொரு மீனுக்கும் ஒவ்வொருவலையுண்டு. அரசு கொடுத்த வலை நண்டுபிடிக்க பயன்பட்டதாகக் கேள்வி.

சிலமாதங்களுக்கு முன்பு கேரளக்கடர்கரை மீனவர்கள் 12-நாட்டிகல் மைலுக்கு அப்பால் மீன் பிடிக்கக்கூடாது என்று ஒரு சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. இது ஜோ டி குரூஸ் அவர்களால் கச்சத்தீவு பகுதியில் தமிழக மீனவர்கள் நமது எல்லையை தாண்டாமலிருக்க அரசாங்கத்திற்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அதையே எந்தவித அடிப்படை ஆராய்ச்சியும் செய்யாமல் கேரள கடற்கரைக்கும் 12-நாட்டிகல் மைல்கள் என்று நிர்ணயித்தது. இவர்களுக்கு இந்தியாவின் கடல் எல்லை 12-நாட்டிகல் மைல்கல்தான் போலும்.

ஆனால் இப்போது மீனவர்களின் போராட்டம் காரணமாக 12-நாட்டிகல் மைல்கள் என்பது ரத்துசெய்யப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால் அதே சட்டத்தில், இந்திய மீனவர்களுக்கு மீன்பிடி தொழில்நுட்பம் இல்லாத காரணத்தால், புதிதாக 2000 வெளிநாட்டு கப்பல்களுக்கு மீன்பிடி உரிமம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இவை ரத்து செய்யப்பட்டனவா? மீனவர்களுக்கு 45 நாட்கள் கடலில் மீன்பிடிக்கக்கூடாதென்று தடையிருக்கின்றது. இந்தத் தடை வெளி நாட்டு கப்பல்களுக்கும் இருக்கின்றதா? வெளிநாட்டு கப்பல்களுக்கு அனுமதி கொடுத்த மத்திய அரசின் கடற்காவல் படை இவர்களை கண்காணிக்கின்றார்களா?

கடந்த வருடம் இந்தியாவில் கேரளக்கடற்கரை மீனவர்கள் 400-நாட்டிகல் மைல்கள் வரை விரட்டிப்பிடித்த மீன்களின் எடை 40ஆயிரம் டன்கள். வெளி நாட்டுக்கப்பல்களின் கணக்கு 9ஆயிரம் டன்கள். இதில் வெளினாட்டுக்கப்பல்களின் வரி ஏய்ப்பு எத்தனை கோடியென்பது யாருக்குத்தெரியும்? இப்போது நமது மீனவர்கள் இந்த வெளிநாட்டு கப்பல்களுடன் போட்டியிட்டு மீன் பிடிக்கவேண்டும்.

இந்திய மீனவர்களுடன் போட்டியிட்டு நமது மீனை வெளிநாட்டுக் கப்பல்கள் பிடிப்பதற்கு அந்த வெளிநாட்டு கப்பல்களுக்கு ஒரு லிட்டர் டீசல் 16ரூபாய் மட்டும் நமது அரசு வசூலிக்கின்றது. நமது மீனவர்கள் ஒரு லிட்டர் டீசலுக்கு 50ரூபாய் கொடுத்து வாங்கவேண்டும். இந்திய அரசு யாரை வாழவைக்கின்றது? வெளிநாட்டுக்கப்பல்கள் என்று சொல்லப்படுபவை இந்திய அதிகார வர்கத்தின் பினாமி பெயரால் செயல்படுபவை என்றிருந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

கடலில் பிடிக்கப்படும் மீனைவிட உள்நாட்டில் பிடிக்கப்படும் மீன்களின் அளவு அதிகம் என்று ஜோ டி குருஸ் அவர்களின் ஆய்வறிக்கை சொல்கின்றது. ஆனால் இறால் பண்ணைகளால் எவ்வளவு விவசாய நிலங்கள் பாழாக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்னும் கணக்குகள் சொல்லப்படவில்லை. காட்டை அழித்து விட்டோம், வயல்வெளியிலும் ஏரியிலும் பிளாட்டுகள் கட்டினோம், கடைசியில் கடலை அழித்து மொட்டை மாடியில் மீன் வளர்ப்போம்.

பலவிதங்களில், கடலிலிருந்தும் கரையிலிருந்தும் மீனவர்களை இந்திய அரசு நெருக்கிக்கொண்டே வருகின்றது. இப்படிப்போனால் இன்னும் சில வருடங்களில் மீனவர்களை, சில விசித்திர மிருகங்கள் பறவைகள் போல், ரிசர்வ்டு பகுதிகளில் மட்டுமே பார்க்க முடியும்.

இந்தியா தொழில் நுட்பத்தில் தன்னிறைவு அடையவேண்டும் என்பதிலும், வல்லரசாக வேண்டுமென்பதிலும் யாருக்கும் மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஆனால் அந்த கனவை ஏழை எளிய மீனவ மக்களின் பிணங்களின்மீது கட்டியெழுப்புவது அராஜகம்.

 

நாள்: ஆகஸ்டு 3, 2015